Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Tepsia europiane e znj.Bregu

Politiko 23 Prill 2018, 20:45

Gentian Gaba

Fituam! Ishte rrufeja që ra sot në qiellin e kthjellët të Fejsbukut nga llogaria e znj. Majlinda Bregu, e cila i referohej zgjedhjes së saj si Sekretare e Përgjithshme e Këshillit të Bashkëpunimit Rajonal.

Ish-ministrja e Integrimit zgjodhi shumësin për të përshkruar fitoren e saj, duke e ambalazhuar atë si një arritje për gjithë shqiptarët. Sigurisht kjo është një fitore e rëndësishme, por edhe një shenjë se vendi ynë po nis të marrë ato pjesë të “tepsisë” europiane që i takojnë, të cilat në të ardhmen do të jenë edhe më të shumta.

Aftësitë e znj. Bregu, në fushën e integrimit, janë të njohura dhe sigurisht ato vlerësohen përtej kufijve tanë. Megjithatë shumësi në statusin e shpërndarë në rrjetet sociale ishte i detyrueshëm, përtej krenarisë kombëtare që ato rreshta kërkojnë të nxisin.

Arsye për të thënë fituam nuk ka vetëm znj. Bregu, e cila u mandatua në këtë pozicion për periudhën 2019-2021, por dhe z. Igor Luksic, përfaqësuesi i Malit të Zi, i cili u mandatua si pasardhësi i saj. Një gjë mjaft atipike, duke pasur parasysh se mandati i sekretarit zgjat tre vite, dhe jep mundësi rikandidimi për një të dytë.

Por kjo ka një shpjegim.

Fitorja e rëndësishme për Bregun dhe zotin Luksic, u siglua nga shtetet që i propozuan, pra Shqipëria dhe Mali i Zi. Të cilat, bashkërisht, kërkuan, dhe Komitetit për drejtimin politik i SEECCP e pranoi, që në “shpirtin e konsensusit” (fjalë të Këshillit të Bashkëpunimit Rajonal), të rekomandoheshin mandate konsekutive për këtë pozicion. Bregu 2019-2021, Luksic 2022-2024.

Në Europë kjo quhet “frymë konsensusi”, në Shqipëri do të quhej “pazar”. Sigurisht jo me konotacion negativ; sepse është detyrë themelore e institucioneve tona të negociojnë, pra të marrin e të lëshojnë, për të arritur udhëheqjen e pozicioneve të rëndësishme si ky dhe ato që do të vijnë në të ardhmen.

Madje duhet përshëndetur z. Bushati, i cili ka lëshuar mundësinë e një mandat të dytë, për të pasur një mandat të parë për znj. Bregu, dhe për më tepër të një Zonje edhe më të rëndësishme: Shqipërisë.

Megjithatë, ky “deal”, ose marrëveshje, bie ndesh me tentativën fillestare të znj. Bregu për të kamufluar mbështetësit e ambicieve të saj. “Nuk është pozicion që varet nga qeveria shqiptare”- pat thënë e interesuara në janar. Ndoshta një autocensurë, ose një kompleks i vet krijuar, për shkak të traditës shqiptare që damkos ata që bashkëpunojnë me kundërshtarin politik.

Diçka që Znj. Bregu e njeh fare mirë, pasi ka qenë një nga anatemuesit e Bashës për marrëveshjen e 18 Majit me Ramën (ai që sot i preu biletën për në Sarajevë).

Dikush do të thotë se ky është një mendim i keq, megjithatë, zakonisht, kur mendon keq i bie në të, thoshte Giulio Andreotti.

Prandaj duhet të rrahim pak mendjen në këtë drejtim, për të kuptuar jo vetëm këtë fitore, por edhe disa fenomene të tjera që kanë ndodhur në vitet e fundit.

(Të më falë znj Bregu, ndoshta po i prish festën, por ky është fati i keq, ose mund ta quajmë karma, që përndjek të gjithë ata që flasin drejtë dhe qëndrojnë shtrembër).

Nëse dikush do të kishte ardhur në Shqipëri në këtë dyvjeçar, pa njohur tetë vitet si ministre të PD-së, me siguri zonjën Bregu do ta kishte ngatërruar me ndonjë përfaqësues të mazhorancës, ndoshta eksponente të shoqërisë civile kritike ndaj opozitës. Kurrsesi një anëtare të Partisë Demokratike.

Jo sepse ishte në frontin e parë të inkuizitorëve të Bashës, pasi ai rresht ka qenë përherë plot, por sepse, në mënyrë tinëzare, zgjodhi të kishte një agjendë tjetër nga ajo e partisë që e kishte bërë Mrs. Integrimi.

Mjafton t’i kërkosh hesap google-it me këto dy emra: Bregu – Basha. Raporti digjital që do t’ju vijë është një mori sulmesh, titujt më joshës janë të mediave fugiste, të cilat nuk mund të justifikohen vetëm me mungesën e besimit te një lider, dëshirës për të qenë antikonvencionale, ose mbrojtëse e mendimit ndryshe, por me oportunizmin politik.

E mbetur jashtë garës, gjatë kalimit të lidershipit të PD-së në vitin 2013, ajo ka kultivuar jo vetëm një rivalitet me binjakun e saj siamez (Basha dhe Bregu kanë lindur dhe janë rritur politikisht nën shenjën e Doktorit), por edhe dëshirën për të treguar, me çdo kusht, vlerat dhe aftësitë e saj.

Pakënaqësinë dhe ambicien ia lexoi mirë Edi Rama; duke ndërtuar mbi të një strategji kundër Opozitës (si të harrosh video debatin Bregu-Bumçi në Bruksel!). Duke mbështetur orekset europiane të zonjës Bregu, që bashkë më zonjën Vlauhtin përbën një tandem të hijshëm anti-opozitar; e bënë Bashën të dukej si një kasandër, Rilindjen si një oazë demokracie e mirëqenie, dhe kanabizimin një fenomen më të vogël se pylli orbital i Tiranës.

Kjo është anatomia e kësaj fitoreje, e cila ka më shumë tabiatet e një shpërblimi.