Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Trupat njerëzorë të Ramës

Politiko 6 Tetor 2018, 13:46

Raimonda Shundi Dervishi

Trupa njerëzorë në vend të hekurave të sistemit të shkuar, ku siguria për njerëzit e politikës ishte e formuluar në një koncept të vjetëruar. Sot na shfaqen të rilindura, nga format e thjeshta në dukje {por rrënqethëse në brendi}, deri në ato më agresivet. Është hera e dytë brenda pak muajsh që dëgjojmë largimet tragjike nga jeta e gardistëve. I pari ishte shoferi i ministrit të brendshëm, Fatmir Xhafaj, Shkelzen Qordja, i gjetur i vrarë në një nga garazhet e gardës, ndërsa gardisti i dytë ishte 30 vjeçari Ariol Mance.

Së fundi, u përballa me gardistin në ambjentet e kryeministrisë, teksa ime bijë po më fotografonte në shkallët boshe e plot dritë. Aty në atë vend kur isha fëmijë çdo muaj Maj {koicidence edhe me ditëlindjën time}, dilte diktatori duke na përshëndetur ne të lumturve prej shfaqjes së portretit të tij. Njësoj si e këtij të fundit që sapo i zura shkallët hyrëse më shumë se sa duhej, dolën nga hici gardistët e sikletosur nga prezenca ime. Hapsira bosh dhe katër posterat e lënë në hyrje ndillnin kurreshti e sidomos ftesë të qëndroje në ato shkallë të pastra ku reklamohet qartë panorama e bulevardit historik “Zogu i parë”. Kjo hapsirë joshëse për të soditur ka qenë e bllokuar deri në vendosjen zyrtare të qeverisë Rama. Madje pikërisht në këto shkallë është bërë edhe fotoja e parë e kabinetit entuziast. Kalojë vetëm një ditë dhe kryeministri artist nisi ndryshimet e preferuara duke filluar edhe epoka e portaleve, like-ve apo menaxhimit të pushtetit të tij reklamor si dhe e bojaxhinjve të realitetit virtual. Aty u magjepsëm të gjithë.

Gardhi rrethues i godinës është vendosur që prej 14 shtatorit të vitit 1998, pak ditë pas vrasjes së Azem Hajdarit. Në 1998 kryeministri i atëhershëm Fatos Nano vuri gardh me tela me gjemba, ndërsa në 2004 gardhi nga gjemba u kthye në hekura. Vendimi i ndryshimit të menjëhershëm të fasadës, përfshirë këtu edhe hekurat, ose gjembat e dikurshëm i dedikohen 100% figurës qëndrore të kabinetit të ri, Rama. Logoja e qeverisjes e cila duke e kthyer shqiponjën e zezë në fushë të kuqe, ishte vetëm nisja e sloganit të tij të dashur “nuk keni parë gjë akoma”. Shkallët e cliruara nga hekurishtet të ftojnë të prekësh atë realitet të privuar deri më tani. Sic ishte dikur edhe blloku i cili u pushtua nga bizneset duke e kthyer në zonën më të prefereruar për banorët kurjoz e kot-ist. Po kjo ndodh edhe me këtë vend, me ndryshimin se këto “shkallë pushteti”, mund të përdoren vetëm për soditje e jo biznes. Shumë shumë një foto kujtim nga ajo godinë e më shumë se 80 vjecare. Si të ndalohet kureshtja teksa i sheh ashtu, tejet bosh?

Për të parë zyrën e kryetarit tonë erdhi edhe kritiku e politikani i njohur italian Vitorio Sgarbi, madje bëri edhe nje dedikim live për stilin e kryeministrit tonë. U mahnit ish-kryetari i bashkisë së Salemit kur preku skrivaninë dhe atë çka ajo zyrë kishte të reklamuar. Shihte lapsat me ngjyra, lopën që mbante bojrat kryeministrore e shumë e shumë detaje private që edhe ne bashkëkombasit e kishim premierë. Ngjyra e tij e preferuar që të sjell ndër mënd pasionet e shtëpive të qefit, kornizohet në mbarë Shqipërinë si për të ndezuar dritat e epokës së shfrenimit kolektiv. Teksa u përfshiva në energjitë ndjellëse të atyre shkallëve, pashë drejt meje dy persona teksa më afroheshin ngultas. Pëshpërimisht e nën zë më zgjojnë nga ëndrrat me dritë të kuqe, pasi tashmë duhej të lija urgjentisht ambjentin në të cilin po qëndroja më gjatë seç duhej. Pra, trupat njërëzorë mbrojtës, nën zë, kanë zëvendësuan gjithë të shkuarën metalike që mbante të rrethuar ambjentin më të rëndësishëm qeveritar; Atë kullë që po na verbon të gjithëve ne, por më shumë atë vetë. Djemtë gardh pas largimit tim u rizhdukën andej nga erdhën për të lënë rishtash bosh hapsirën e shenjtë.