Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Xhiro - vjeshtë e dytë, 1990

Politiko 15 Maj 2017, 16:32
Xhiro - vjeshtë e dytë, 1990

Shkëlqim Çela

Arjani e rregulloi për Belgjikë. Ou? E si? Ka sajuar garanci. Ku i gjejnë, o burrë i dheut! Arjani pra, palluqja. Rri ti, ha mut në Ali Dem. (Dikush thërret nga ana tjetër e trotuarit.) O Aljosha, a ta dha Miri atë adresën, e? Jo. Ia dhashë qysh dje. S’më ka dhënë gjë. Thuaji bjer adresën që të dha Jari, thuaji, se nuk e mbaj mend përmendësh tani. Mirë. Hajt shnet. Çfarë adrese? Njeh njërin në Hollandë. Çne në Hollandë ti? Do takoj Krujfin. Nuk po tallem. Mirë, po mos i trego njeriu. Jo. Do ikim me maune. Deri në Austri. Aty në Salzburg kalohet kollaj kufiri për Gjermani. Që nga Gjermania për Hollandë është si me qenë Kinostudio-Kombinat pastaj.

Ëhë. Ja, pra, kaq është e gjitha. Ëhë? Atje në Hollandë pastaj, ky shoku im, përkthyes turistash, njeh njërin që ka pas qenë turist këtu te ne. Hollandezi i ka dhënë adresën dhe numrin e telefonit. Unë do t’i them jam shok i Kujtimit nga Shqipëria. E paske terezit për së mbari. Mos i thuaj njeriu. Po jo, o burrë, as që bëhet llaf. Po ti ç’ke bërë? Unë kam shumë variante. Hë, një herë? (Nxjerr bllokun). Kam një numër që ma ka dhënë Landi. Gjë e sigurt fare. Ja ku është. Si i kanë këto telefona, mër jahu, s’mbaron numri. Ky këtu është një shqiptar i arratisur herët, daja i një shoku që e ka mbajtur fshehur me vite, s’ia dinte njeri gjallë në botë jo. Kjo këtu është adresa dhe numrat e Karitasit. Këto të dyja janë dy murgesha që i ka njohur Titi që iku me ambasadat. Ëhë. Kurse ky këtu është i fortë fare, profesor, rob Zoti. Hallall. Prit, të gjej edhe Fredin… ja ku e ke. Çfarë bën Titi andej, ke marrë vesh gjë? Titi gjithë ditën në pishinë. Not dhe akullore. Shih, shih. Përrallë, mër, përrallë. Nc nc nc… 

(Dikush përballë). Nasho, ku je mër, ç’kemi! Mirë. Ça bëni ju. S’të kemi parë. Këtu kam qenë, këtu. Si i mërzit’ po dukesh. Jo mër, s’kam gjë. Si është puna. Hiç, hiç. Hë pra… Ja, u kthye plaku nga Greqia. Ou? Po çne, ai e kish për shumë muaj vizën. U mërzita, tha, atje. Si, si? Jo, mër, jo. Po, mër. Të gjithë iknin në punë, tha, unë vetëm gjithë ditën me katër muret, s’kisha ç’bëja atje. Jo, mër, jo. M’vika keq. Manall, mër! Unë po prisja kur po më rregullon dhe mua. Ec e mbaj prapë radhë te greku tani.

Po ju çfarë keni bërë? Unë për Hollandë sikur e kam syrin. Fiuuu… Haj-de! Të shohim, të shohim. Mirë aty. Po si do bësh? Mund t’i bie nga Sllovenia, kam një skicë të sigurt si kalohet kufiri me Austrinë. Ma ka dhënë njëri. Në Austri duhet me shku deri në Tirol, po s’ka problem, se brenda shtetit nuk kontrollon njeri. Edhe me autostop shkohet. Atje vdesin për brunat. Dhe femrat kanë të gjitha makinë. Po në Tirol? Nga Tiroli kam një tjetër skicë sesi kalohet në Gjermani. Po dole në Gjermani pastaj, për Hollandë është si Kinostudio-Kombinat. Po deri në Slloveni? Për Slloveni rroftë Nekja! Vizë fallco? Po. I qëndis. Po çne deri në Hollandë? Pse nuk sajohesh në Gjermani? Në Hollandë është njëri që e njeh ky shoku im që është përkthyes me turistat. A-ha! Ai i ka dhënë adresën dhe numrin e telefonit. O, po ti e paske gatit punën. Ça me bo. Mos na harrosh kur të ikësh andej. Jo, o burrë. "Mos harro,” i thotë. Harro, mër budalla! Harro çdo gjë. Bëj transfuzion gjaku. Dhe ne na harro. Ik dhe shpëto. Edhe po të vi unë edhe të t‘flas atje, kush je ti, më thuaj, nuk të njoh, nuk të kam parë ndonjëherë. Po vura këmbën unë andej, e di vetë pastaj. (Bën zig-zage me dorë në formë sllallomi, shenjë e çarjes përpara në jetë.) Ika, çuna. Shnet, Nasho. Mos u mërzit. Ej, po edhe në Austri xham është. Jooo, mër… A e ke pa koncertin e Vienës? Po lëre tani, se më ka treguar Vangjo që del me maune. Gjithë austriakët vdesin me shku në Gjermani. Ashtu, ë? Po Hollanda? Hollanda pastaj, tjetër muhabet. Si tjetër? Tjetër. Berri Hulshov, të çan rrjetën… budalla. Shiko! Miri. Lëre dreqin. Pse? I kan hyp pordhët që kur mori garancinë. Pse edhe Miri garanci, e?! Po, po. Ueeee. S’ngeli çun mami pa garanci. Ia pashë me sytë e mi. E kopsitme për së mbari. Për Spanjë. Malagenja salerosa. Ba ba ba… Si janë ato spanjollet, ë? Shkon e i bie bixha Mirit. Ej, po më duket sikur vetëm unë e ti s’kemi garanci. 

(Anash dëgjohet kalimthi nga grupe të vegjël: Më duhen dhe dy garanci për Shqipen dhe Aurorën. Albën e rregullova. Po, ka garanci. Po, po, të noterizuar. Edhe me vërtetim banke. Vizën e merr se s’bën ajo, se ka ftesë, por austriaku nuk ka ambasadë këtu. Duhet dhe tranziti… S’kam garanci. Nuk dërgojnë. Nuk duan me dit’ për ne. Ja, kjo është e vërteta. Vdis thonë. Kush ishte i zoti, iku e çau me ambasadat, ne të tjerët të vdesim këtu, mirë të na bëhet. Komb i shkërdhym! Landit mos ia qa hallin ti, se del me sportin. Po dy garanci i ka të garantuara ai…)

Shih, Nekja. Ku mër? Ja. O Neke! Fiiuu, o Neke! Bën sikur s’dëgjon, shkërdhata. O Neke. Na pa. Ndalo një sekondë. Hë, çuna. Si i bëhet asaj vizës jugosllave? Për kur e doje ti? Sa më shpejt. Shpejt nuk bëhet dot. Kam shumë porosi. Po e lamë sa kërkove, mër. Të gjithë aq japin. Hej, a bën turke ti? Po mër, në vend. Sa kërkon? Sa për sllaven. E ke nxjerrë pashaportën ti? Po. Mirë duku nga shtëpia. Turke the, ë? A ka siguri që s’e kapin kontrollorët? Deri tani nga dora ime s’kanë kapur gjë. Po pate gjë, e ke prej vetes. A? Po ja, po shkove me frikë, duke u dridhur e duke u zverdhur. Duku i qetë, me vetbesim. Biles duku pak i bezdisur që ç’janë gjithë këto kontrolle. Po as me bezdinë mos e tepro shumë. S’di si ta them tani… Po i mbushe mendjen vetes që je me vizë të rregullt, s’ka si të kapin. Pastaj ti të rregullt e ke, nga Ambasada e Nekes. Po mirë, o burrë, se vizat kanë numër, po mori në telefon ambasadën e vet ai, dhe e kap që numri është fallso? Po nuk e bën pra, po të jesh i qetë, normal dhe pa frikë. Ça të them më tepër unë. Rri këtu pra, po deshe. Ali Demin s’ta heq njeri, jo.

Ka dalë njëri, është në Angli tani, që numri i faqes me vizë në pashaportë nuk ishte njësoj me faqet e tjera. Një tjetër që s’kishte në rregull fotografinë, ja, si me marrë foton e Aljoshës për taten. Tani ne kinezë nuk jemi sa të mos na dallosh nga njëri-tjetri. Me shans janë binjakët se përdorin vetëm një… Varet si qëllon edhe roja që kontrollon, domethënë. Për këtë e them. Ika tani se kam punë. Mundohu pak për atë jugosllaven time. Kur t’i vijë radha. Ti për turken hajde një herë, se është një myshteri që më duket s’po do t’i marrë dy viza që ia kam bërë. Ka shpresa për vizë të rregullt, duket. Të shohim mos i sajojmë ato dy për ty. Ke ndonjë tjetër ta marrësh me vete? Ndonjë dashnore, për shembull? T’i bëj me ulje. Pse, bën edhe zbritje? Po, mër. Biznes tamam, domethënë. Jo, për xhymertllik… nuk e ke idenë sa çifte ka që duan të ikin. Si paskan duruar! Gra të martuara me të dashurit. Vijnë, se e dinë që jam zotni, s’u nxjerr llaf. Hë një herë, na thuaj kush. Nuk e keni idenë! Ç’të duhet, o burrë, ta dish! Mos ia thuaj, Neke. S’do mend që s’i them. Jam profesionist. Ja vetëm këtu rreth e rrotull njoh nja dhjetë që u kam bërë vizat. Për ca nuk ta pret mendja kurrë. Ja, e sheh ate tullacin te cepi i Ministrisë? Atij ia bëra dje. Për Austri. Ta dish se cilën ka ai, të mërzitet vetja. Dun me ik bashkë. Cilën? Nuk e do veten të thashë. Kot që rron. Kaq mjafton. Hej, po vetë pse nuk ikën ti? E ça të bëj andej unë? Andej nuk duan viza robt. Sa turke do ti? Po nuk e di, o burrë i dheut. Unë s’kam njeri në Turqi. Kot thashë, kam dëgjuar se është mirë andej. Goni ka ikur në Turqi, se e fejuara e vet kishte njerëz atje. Domethënë u fejua me atë çamen me flokë si kashtë vetëm meqë ajo kishte njerëz atje? Po. Dhe iku. E ça thotë? Turqia është vend për së mbari, o burrë, ça diskuto ti! Ashtu, ë? Po të dëgjosh ça thonë për Rumaninë... Hej, a doni rumune? Jo, o vëlla, mos na ço në Rumani, tani! Pseee? S’e dija që qenke rrit në Shanz Elizen’ e Ali Demit ti kështu... Po deshët kam tre viza polake, një rumune dhe dy turket që iu thashë. Polake? Të dëgjosh ça thonë për Poloninë, të luan mendja e kokës, mër budalla. Vallaj, me pas një Fiat polak s’është keq, or ti. Stofi polak është më i mirë se stofi engelz, po çfarë di ti. S’thashë gjë, o burrë, po nuk njoh njeri në Poloni. Tani as ti mos na bëj sikur ke lind’ në Varshavë. Mër unë sa të ve këmbën andej, pastaj e di vetë (Bën zig-zage me dorë në formë sllallomi, shenjë e çarjes përpara në jetë.) Nejse, po iki tani, kam për të sajuar një vizë portugeze, e kam për herë të parë këtë. Sfidë profesionale, hehehe… Ik, dajë, ik, hallall ta bëftë Zoti. Eusebio, gol i sigurtë. Natën! Natën. (Nekja ikën.) 

Si thua, e prishim dhe ne? Ça do bëjmë më. Ikim... Dëgjo, ti s’gjen dot garanci? Vërtet nuk ke asnjeri jashtë, sa për një ftesë? Domethënë… askush nuk na fton ne?! Në të gjithë botën? S’kam. E ke shtrydhur trurin? Ty sikur të ka ikur vëllai i gjyshit në kurbet, ke thënë, në Amerikë. Ka ikur, po, ndenji dhjetë vjet, po u kthye se nuk i rrihej pa Shqipërinë. Ai dhe Naim Frashëri. Po shiko, ato dhjetë vjet atje, nuk u lidh me njeri, nuk u martua? Vallaj se ç’ka bërë loqja e stërgjyshit nuk kam nga ta di. Domethënë unë e ti, robër pa garanci… Edhe një copë televizor Lura e ka një garanci! Eh, unë e ti s’kemi as stabilizatorë, për atë punë. Natën.

Të fundit