Flash News

OP-ED

'Kryebashkiakët me njolla', si i ndihmojnë Ramën dhe Bashën

'Kryebashkiakët me njolla', si i ndihmojnë Ramën dhe

Alfred Lela

Valdrin Pjetri ishte dora që Zoti i dha Lulzim Bashës dhe Partisë Demokratike për të mbuluar 'fytyrën e humbjes' dhe për të mbajtur me të një fije shprese, pas humbjes së të pahumbshmes, qytetit që nuk u humb as kur 'ra' e gjithë Shqipëria, në 97-ën, Shkodrës.

Opozita e Bashës i braktisi zgjedhjet lokale të fund-qershorit 2019, duke hyrë në një kurs përplasjeje me ndërkombëtarët dhe në një rrugë paqartësie sa i takon trajektores së vet politike. Megjithatë, duket se atë që opozita nuk e bën dot vetë e merr dhuratë nga një miksim sanguin i shkujdesjes dhe arrogancës së kryeministrit Rama.

Edhe pse i kishte të gjitha mundësitë që t'i merrte të gjitha bashkitë, sikur edhe Ver Llapën të vendoste në çdo garë (të pagarë), shefi i PS zgjodhi të rrezikojë me të njëjtën dorë personazhesh, të cilët ashtu siç ishin 'të paqartë' të shkuarën, kishin të tillë edhe të ardhmen.

Valdrin Pjetri u tërhoq (të paktën) duke e lënë skenën, por duke marrë me vete paqartësinë e asaj çfarë ai ishte, por edhe të vendimeve të Ramës. Të cilat u ekspozuan në një mënyrë banale dhe mediokre në ratin e kryebashkiakut të Vlorës, një zgjedhje e Kryeministrit, që zgjodhi 'arratinë' për t'i ikur drejtësisë, pasi e kishte shmangur përballjen me të në 'formularin e dekriminalizimit'.

Agim Kajmaku u bë poster boy i një fushate elektorale dhe pragmatizmi politik që e mban Edi Ramën në pushtet, por ka edhe tehun tjetër, të cilin e pengon të presë milli ndërkombëtar i dy standardësisë, por edhe letargjia demokratike e aparatit civik të popullit.

Ky teh ekziston megjithatë, dhe poshtë tij ecin të tjerë të zgjedhur të Ramës, si kryebashkiakët e Vaut të Dejës, Matit, Mallakastrës dhe Krujës. Bashkë me Durrësin, kryetarja e të cilit 'ra' për fajin e vet ('për më të voglin faj të vet'), dhe si pasojë e aktit të dorëheqjes, harta politike dhe elektorale rrezikon të ketë 7 njolla të murrme, as blu dhe as rozë. Shpejt, herët, ose vonë.

Do të thotë që 10 për qind e bashkive duhet të shkojnë në një përballje të re elektorale për të konfirmuar me votë atë që 25 qershori nuk e bëri dot as në një lojë politike me një portë.

Çfarë do të thotë kjo për skenë politike, por edhe për dyshen Rama-Basha, e cila dyshohet për një flirt të ri politik, prova e të cilit konturohet te 'ulja e çuditshme' në tryezën e reformës zgjedhore dhe 'sajimi' i një Këshilli Politik?

Më së pari 'rënia e pjesshme e zgjedhjeve' e zgjeron hartën e paktit politik. Duke i ofruar Bashës rifutjen në sistem nga një derë e logjistikës politike, por mundësisht edhe triumfit. Një PD që fiton 5, 6, apo 7 përballje direkte me PS në këto zona është një parti që fillon të gjenerojë diçka prej testosteronit të bjerrë politik dhe shkon me optimizëm drejt zgjedhjeve të reja, kurdo të mbahen ato.

Veç kësaj Lulzm Basha merr diçka që i ka munguar prej kohësh: pamjen e fitimtarit mbi portretin e dërrmuar të 'humbësit kronik'. Rama duhet t'ia lejojë këtë, jo si ekzigjencë, por si paradhomë e kthimit në normalitet politik. Ngrehina e madhe e paktit që po përgatitet, si çdo ngrehinë tjetër e kërkon një flijim. Meqë Basha nuk ka asgjë për të flijuar, duke qenë se ka humbur gjithçka, i mbetet Ramës të ofrojë 'koka turku' ndër jeniçerët e shumtë të tij, që me thika në gojë i janë ngjitur kështjellës së pushtetit. Si në qytete me kështjella dhe histori, si në ato që historinë e kapin vetëm me malarjen dhe mushkonjat.

Kështu personazhet me cene i ndihmojnë të dy shefat politikë: si atë që i ka sulmuar për to, ashtu dhe atë që i ka zgjedhur për to. Nëse Rama nuk mundet ta pranojë se i kanë rënë zgjdhjet e 25 qershorit, Basha mund të pranojë të marrë prej as humbjeje qoftë edhe një fitorthe.

Të fundit