SHBA-të nuk mund ta injorojnë më Shqipërinë

Nga Nikola Kedhi-Newsmax

Në një rajon të përcaktuar nga paqëndrueshmëria dhe mllefi historik, Shqipëria ka dëshmuar të jetë një nga aleatët më të fortë të Amerikës.

Që nga mbështetja e saj e hershme në NATO deri te përafrimi i palëkundur me Uashingtonin në Ballkan, Shqipëria ka qenë vazhdimisht në anën e komunitetit transatlantik.

Por vetëm besnikëria nuk siguron demokracinë. Një dekadë sundimi socialist ka çuar në prishje institucionale, emigracion masiv, autoritarizëm dhe rritje të zhgënjimit publik.

Ka ardhur koha për një alternativë konservatore, të rrënjosur në ndryshimin demokratik, institucione të forta dhe të qëndrueshme, tregje të lira dhe vlera familjare.

Partia Demokratike e Shqipërisë (PD), kampionia tradicionale e lirisë antikomuniste dhe integrimit euroatlantik, po përgatitet të vijë në pushtet. Platforma e saj, e prezantuar së fundmi në Tiranë, është një vizion revolucionar: liri ekonomike nëpërmjet reformave të ofertës, taksave të sheshta, politikës pro-familjare për të adresuar krizën demografike; investimeve në ligj dhe rend, mbrojtje, pavarësi energjetike dhe frenimit të tejkalimit burokratik.

Është një platformë pa kërkuar falje konservatore, një alternativë historike afatgjatë për ta bërë Shqipërinë një model të demokracisë dhe kapitalizmit.

Ky vizion nuk drejtohet nga ideologjia, por nga nevoja. Shqipëria po kalon një krizë mbijetese kombëtare. Më shumë se 1.1 milion njerëz janë larguar nga vendi që nga viti 2013. Shkalla e lindjeve ka rënë. Papunësia dhe korrupsioni tek të rinjtë janë endemike.

Sistemi gjyqësor, i rrëmbyer nga rrjeti i Sorosit nën maskën e 'reformës', e hesht në mënyrë selektive opozitën ndërsa mbron besnikët e qeverisë. Institucionet që dikur reklamoheshin si spiranca të demokracisë janë zbrazur, të zëvendësuara nga një fasadë legalizmi.

Opozita konservatore ka duruar gjatë gjithë kohës. Sali Berisha, një burrë shteti konservator dhe ish-president dhe kryeministër i Shqipërisë, i cili e futi vendin në NATO dhe hoqi regjimet e vizave me BE-në, ka duruar persekutim politik të një lloji që nuk është parë në një demokraci evropiane.

Ai u kthye në politikë aktive për të shpëtuar partinë dhe vendin e tij, pas më shumë se tetë vitesh larg çdo pozicioni zyrtar. Në vitin 2021, Berishës iu ndalua hyrja në SHBA, një veprim që tani shihet gjerësisht si i motivuar politikisht dhe i lobuar nga Sorosi dhe kryeministri dhe i diskredituar nga shumë konservatorë amerikanë.

Dikur i lavdëruar nga SHBA-të për përpjekjet kundër korrupsionit, tani Berisha përfiton nga mbështetja në rritje midis konservatorëve amerikanë dhe evropianë që e shohin procesin e sanksioneve të epokës së Bidenit si të abuzuar dhe e konsiderojnë Berishën burrështetasin që Shqipëria ka nevojë për ta shpëtuar atë.

Më 8 maj, Korrespondenti i Shtëpisë së Bardhë i Axios, Marc Caputo, publikoi një deklaratë të Departamentit të Shtetit mbi sanksionet e Berishës, duke e bërë praktikisht të pavlefshëm statusin non grata:

"Ne rregullisht japim përjashtime për të lehtësuar udhëtimin e individëve të caktuar në SHBA në përputhje me detyrimet ndërkombëtare dhe interesat tona kombëtare. Si i tillë, nuk do të lejojmë që interesat tona të politikës së jashtme ose marrëdhënia me Shqipërinë të mbahen peng nga vendimet e politizuara të epokës së Bidenit."

Megjithatë, Berisha ka demonstruar lidershipin e një baze konservatore të rigjallëruar. Lëvizja e tij ka duruar shtypjen shtetërore, censurën e medias dhe shpërfilljen ndërkombëtare.

Kjo këmbëngulje nuk është thjesht personale, është një shprehje e një force shoqërore, një kërkesë e popullit shqiptar për dinjitet, sovranitet dhe rivendosjen e rendit demokratik. Lëvizja konservatore që ai udhëheq ka kapërcyer pengesat e paimagjinueshme dhe ka arritur të bashkojë opozitën dhe të sensibilizojë bashkësinë ndërkombëtare.

Tani, ata duken të gatshëm ta udhëheqin Shqipërinë drejt asaj që e quajnë një epokë e artë, të ndikuar fuqimisht nga revolucionet e Reganit dhe Trumpit. Në fakt, Z. Berisha ishte udhëheqësi i parë dhe i vetëm i opozitës në Evropë që mbështeti Presidentin Trump dhe ka ngritur zërin kundër persekutimit politik të Trumpit, duke pasqyruar atë të Berishës.

Uashingtoni ka interes në nxitjen e kësaj rritjeje demokratike. Shqipëria është një nga fortesat e fundit thellësisht pro-amerikane në Evropën Juglindore. Ndikimi i saj rajonal, bazat ushtarake dhe portet janë asete strategjike në një kohë të rritjes së ndikimit rus dhe kinez në Ballkan.

Megjithatë, Shtetet e Bashkuara shumë shpesh e kanë ngatërruar besnikërinë ndaj individëve me besnikërinë ndaj parimeve demokratike. Në situatën aktuale të Shqipërisë dhe sfidat gjeopolitike me të cilat përballet rajoni, një burrë shteti me përvojë pro-perëndimore është i nevojshëm për të siguruar integrimin e vazhdueshëm euroatlantik.

Berisha, i akuzuar shpesh se është shumë pro-amerikan, është një nga të paktët që lidh traditat evropiane të qendrës së djathtë me vlerat konservatore amerikane.

Një qeveri e re konservatore në Tiranë do ta rifokusonte vendin në vlerat që fillimisht e tërhoqën Shqipërinë drejt Perëndimit: qeveri e kufizuar, pronë private, familje të paprekura dhe tregje të lira - të gjitha në përputhje me axhendën e administratës së re Trump, e cila do të gjente tek një qeveri e Berishës një aleat të besueshëm në Kontinentin e vjetër.

Platforma e PD-së sugjeron një reduktim drastik të kodit tatimor, lehtësimin e barrës së biznesit të vogël, tërheqjen e investimeve nga diaspora.