100 ditë pa asnjë rast të konfirmuar, si arriti Zelanda e Re të menaxhojë pandeminë covid-19

Kryeministrja e Zelandës së Re, Jacinda Ardern

Zelanda e Re ka shënuar një moment historik të lakmueshëm , më shumë se 100 ditë nga momenti kur rasti i fundit e saj me covid-19 u konfirmua në vend nga një burim i panjohur.

Deri tani, vendi ka raportuar 1,219 raste infeksioni, mes tyre vetëm 21 raste aktive.

Asnjë rast nuk kishte dalë përmes transmetimit të komunitetit brenda 100 ditëve të fundit, njoftuan autoritetet, sepse të gjitha infeksionet e reja vinin nga jashtë.

Në total, kombi ishull me 5 milionë njerëz ka raportuar deri tani vetëm 22 vdekje nga virusi.

Ndërsa vendet e tjera – përfshirë Australinë dhe Shtetet e Bashkuara – vazhdojnë të luftojnë shpërthimet, Zelanda e Re është mbajtur si një shembull se si të luftohet Covid-19. Një arsye kryesore është se megjithëse vendi duket se ka nën kontroll coronavirusin, autoritetet ende po testojnë mijëra njerëz në ditë.

“Ne kemi parë jashtë shtetit se sa shpejt virusi mund të përhapet në vendet ku më parë ishte nën kontroll,” tha Drejtori i Përgjithshëm i Shëndetit, Dr Ashley Bloomfield.

“Ne kemi nevojë të jemi të përgatitur që të izolojmë shpejt çdo rast të ardhshëm në Zelandën e Re”

Si ia arriti Zelanda e Re

Strategjia e Zelandës së Re ishte e thjeshtë: sipas fjalëve të kryeministrit Jacinda Ardern, vendi duhej të “Punojë ashpër dhe shpejt”.

Kur Ardern mbylli kufirin me të huajt në 19 mars, vendi kishte vetëm 28 raste të konfirmuara. Dhe kur ajo njoftoi një bllokim mbarëkombëtar në 23 mars, kishte vetëm 102 raste të konfirmuara – dhe asnjë vdekje.

Bllokimi i Zelandës së Re ishte relativisht i rreptë – pa lëvizje, pa plazhe. Rregullat më të rrepta ishin krijuar për rreth pesë javë, por vendi mbeti në mbyllje efektive për dy javë të tjera.

Kjo ishte e gjitha pjesë e strategjisë më të gjerë të vendit: eliminimi.

“Eliminimi nuk nënkupton zhdukjen e virusit përgjithmonë nga Zelanda e Re, por të bëhet i mundur eliminimi i zinxhirëve të transmetimit në komunitet për të paktën 28 ​​ditë dhe mund të përmbajë në mënyrë efektive çdo rast të ardhshëm të importuar nga jashtë”, sipas Ministrisë së Shëndetësisë.

Zelanda e Re hoqi kufizimet vetëm kur kurba e rasteve u ul ndjeshëm. Më 8 qershor, kur Ardern njoftoi se të gjitha kufizimet do të hiqen, gati 40,000 teste në 17 ditët e kaluara nuk kishin dhënë një rezultat të vetëm pozitiv.

Që nga qershori, vendi është kthyer përsëri në normalitet dhe nuk ka pasur nevojë të kthehet në izolim.

Zelanda e Re gjithashtu shoqëroi bllokimin me kufizime të ngushta kufitare. Vetëm qytetarët lejoheshin të hyjnë në vend, dhe ata duhet të kalonin dy javë karantinë në një strukturë të aprovuar nga qeveria.

Në total, 95 raste të konfirmuara janë identifikuar në kufi, dhe 70% e rasteve të Zelandës së Re ishin ose raste të importuara ose të lidhura me ato të importuara, sipas statistikave të Ministrisë së Shëndetësisë.

Çfarë nuk bëri Zelanda e Re

Në të gjithë botën, ka pasur shumë theks në vendosjen e maskave të fytyrës për të kontrolluar përhapjen e coronavirusit.

Por në Zelandën e Re, maskat nuk kanë qenë një mjet kryesor kundër përhapjes së covid-19.

Ka disa arsye për këtë. Vendi nuk ka një kulturë për të veshur maska, dhe në muajin Mars – ndërsa Zelanda e Re u përgatit të shkojë në izolim, ishte e vështirë për të blerë maska ​​në dyqanet lokale.

Përveç strategjive të shëndetit publik të Zelandës së Re, vendi kishte disa avantazhe natyrore.

Ajo nuk ka kufij tokësorë, duke i dhënë asaj më shumë kontroll se kush hyn në vend, nuk është e populluar në mënyrë të dendur, sipas të dhënave të Bankës Botërore, ajo ka vetëm 18 persona për kilometër katror, ​​krahasuar me 36 në SH.B.A. dhe 275 në Mbretërinë e Bashkuar.

Por thjesht sepse maskat në fytyrë nuk kanë qenë pjesë e strategjisë së Zelandës së Re në të kaluarën, nuk do të thotë se kështu do të ndodhë në të ardhmen. Ministria e Shëndetësisë po rekomandon që të gjitha familjet të përgatiten për një shpërthim tjetër të mundshëm. Përshtatur nga CNN