Flash News

KRYESORE

A është i djathtë statuti i Partisë Demokratike?

A është i djathtë statuti i Partisë Demokratike?

Alfred Lela

Edhe pak ditë, pluhuri i monologjeve dhe debateve pa dialog, do të vazhdojë ta pluskojë renë e vet të patrajtë mbi nenet dhe gërmat e statutit të ri të Partisë Demokratike. Meqë ai është kthyer tashmë në kushtetutë të partisë më të madhe të opozitës, forcë e qendrës së djathtë në Shqipëri dhe anëtare e Partive Popullore Europiane (PPE), vlen shqyrtimi i dokumentit të ligjeve të brendshme të saj si traktat ideologjik. Duke bërë pyetjen ‘a është i djathtë’ statuti i PD?

Pyetja nuk është ngritur, as edhe njëherë të vetme, nga kontestatorët e statutit dhe kjo mund ta gjejë përgjigjen në tri aryse. Me gjasë, në PD mendohet se partitë janë tashmë post-ideologjike; ndoshta në atë parti ka pak njohës të ideologjisë së djathtë; siç ekziston edhe mundësia që, polemikat për statutin të mos kenë qenë, as për ideologjinë dhe as për vetë statutin, por thjesht luftë territoriale për të përcaktuar vertikale pushteti dhe jo horizonte idesh.

Të dyja, megjithatë, janë beteja të përligjura në gjirin e një partie politike sa kohë ata që i bëjnë i thërrasin me emrin e vet (parim/interes).

E djathta përkufizohet si e tillë në terma ideologjkë, politikë dhe shoqërorë, bazuar në premisa që shprehen nga ruajtja e traditës shoqërore (ku familja luan rol kryesor); nga shenjtëria e pronës private; nga tregu i lirë dhe konkurenca e ndershme; identiteti kombëtar (përkundër internacionalizmit); feja apo besimi në Zot.

Të gjitha këto njihen si kolona të së djathtës dhe janë të përfaqësuara në mënyrë koherente dhe të plotë në statutin e ri të Partisë Demokratike.

Duke mos harruar kontekstin shoqëror dhe historik të Shqipërisë, dokumenti bazë i PD përfaqëson edhe dy emergjenca apo sentimente që janë, në njëfarë mënyre, tipike për vendin. Në statut evidentohet qartë nevoja për dekomunistëzimin e vendit, e shtyrë ka gjasa edhe nga rikthimi në pushtet i socialistëve dhe flirti i hapur i tyre me mbetje të komunizmit të Hoxhës, duke promovuar idetë dhe njerëzit e diktaturës.

Statuti ruan gjithashtu kontratën me një tjetër shtresë dhe plagë shoqërore, ish-pronarët dhe ish-të përndjekurit politikë të cilët, në raport me pronat dhe të drejtat e tyre, jetojnë në liri por pa ndryshuar statusin.

Nevojën dhe pezmin  e kësaj kontrate të shkruar që herët, por të pambajtur, e theksoi edhe Uran Kostreci, një ish-i përndjekur, i ftuar në Kuvendin e Partisë Demokratike që u zhvillua të dielën. Ai kërkoi edhe diçka më shumë, duke thënë se, nëse PD do të kishte bërë të persekutuarit pjesë qendrore të saj, gjërat do të ishin ndryshe. Kostreci nuk harroi as të transmetonte pafuqinë e vetes dhe të fashës shoqërore që përfaqëson, duke shtuar ‘ne nuk shkojmë askund veç PD, sepse nuk kemi ku vemi”.

Elektoralisht, duket se PD është ‘e mallkuar’ sepse matrica e saj ideologjike mbështetet mbi vlerat, ndryshe nga PS dhe e majta, që mbështeten te nocionet. Tranzicioni i Shqipërisë nuk është vetëm politik dhe shoqëror, por edhe psikologjik.

Në një popull të çorientuar, të pangopur dhe të pamësuar me lirinë, vlerat janë të mira për t’u konsideruar dhe reklamuar, por jo për t’u zbatuar.

Nocionet e gjera dhe të rrejshme si barazia, të drejtat e njeriut (në vend të detyrimeve) janë më joshëse, por një lugë bosh në fund të ditës.

E djathta, megjithatë, nuk duhet t’i largohet vlerave: t’u mbahet fort dhe po kaq fort t’i marketojë.

 

Të fundit