Flash News

KRYESORE

Afrikani i parë që fiton një titull në Europë, Egbo intervistë për "New Telegraph": Është e vështirë të jesh me ngjyrë në Shqipëri

Afrikani i parë që fiton një titull në Europë, Egbo

Trajneri i ekipit të Tiranës, tashmë të shpallur kampion pas 11 vitesh, ka dhënë një intervistë për prestigjozen "The Telegraph", ku ka folur për gjithë eksperiencën e tij futbollistike dhe vështirësitë që ka hasur përgjatë viteve që ka jetuar në Shqipëri.

Ai është pyetur për gjithçka, në lidhje me largimin e tij nga Nigeria e deri tek suksesi që arriti me Tiranën.

Egbo ka rrëfyer se është njohur me Shqipërinë nga presidenti i klubit të tij në Egjipt, i cili ishte njëheresh edhe president i një klubi në Shqipëri.

"Pasi ai më ftoi të luaja për ekipin e tij në vitin  2001, u transferova në Shqipëri, për të luajtur për KF Tiranën. Luajta nga 2001 deri në 2004 duke fituar kështu edhe super ligën gjatë kësaj periudhe. Nga Shqiperia u transferova në Afrikën e Jugut për një vit dhe më vonë shkova në Egjipt para se të kthehesha në Shqipëri për të luajtur me një ekip tjetër, KF Bylis. Pasi mbarova karrieren time si portier në 2011, u përfshiva në stërvitje, bëra licencat e mia B dhe A", thotë Egbo.

"Në vitet 2014-2015 presidenti i ekipit tim aktual pasi pa ecurinë time më propozoi të bëhesha një ndihmës trajner portjerësh për ekipin dhe vazhdova deri në 2014. Në dhjetor 2019 trajnerit ju dha dalja për shkak të rezultateve të dobta dhe mua më kërkuan të merrja ekipin", vijon Egbo.

Kampioni është pyetur dhe për fitoren e Tiranës, për të cilën ka thënë se është një rekord për të pasi është trajner i parë i huaj që e ka fituar këtë titull.

Cila do të thonit se ishte magjia e suksesit tuaj në Shqipëri?

Gjëja më e rëndësishme është të vazhdojmë të japim maksimumin tonë dhe Zoti do ta bëjë pjesën tjetër. Ai ka bërë pjesën tjetër, duke përdorur dikë si unë për të bërë punën në Shqipëri dhe askush nuk mund të shpjegojë se çfarë ka ndryshuar. Ata vazhdojnë të më pyesin se cili ishte magjia, dhe unë gjithmonë u them atyre se është hiri i Zotit.Mund të jesh trajneri më i mirë, të jesh më i miri në gjithçka që bën, por nëse nuk e ke hirin e Zotit, nuk ka asgjë që mund të bësh.Ky ka qenë besimi im. Unë jam duke shpresuar për një të ardhme më të mirë duke filluar me ekipin tim aktual, për t'i çuar ato në lartësi më të mëdha dhe natyrisht Nigeria është vendi im. Nëse në çdo kohë jam i ftuar të vij dhe të marr ndonjë punë stërvitje, unë jam i gatshëm dhe i etur për të ndihmuar në ecjen përpara të vendit tim

Si ka qënë përvoja të stërvitesh në Evropë si afrikan dhe cilat janë pengesat me të cilat je përballur?

Është një përvojë shumë e madhe me kaq shumë pengesa gjatë rrugës. Kur flitet për racizëm, sigurisht, jo vetëm në Shqipëri por kudo është një disfatë ,nëse mund të ketë racizëm në Amerikë, atëherë do të jetë në vendet më të vogla si Shqipëria në Evropë që ka rreth tre deri në katër milion njerëz në popullsi, megjithëse është në një shkallë më të vogël në krahasim me disa vende të tjera të Evropës. Por për shkak se unë mund të flas gjuhën shqipe dhe jam gjithashtu si një qytetar i dytë i vendit, kjo më ka ndihmuar shumë, dhe ata më kanë pranuar. Unë kam pasaportën e tyre dhe kjo e bën shumë më të lehtë për mua. Por siç thashë, është një pengesë e madhe të jesh një person me ngjyrë, dhe jo një njeri i bardhë, kaq shumë xhelozi, shumë njerëz që përpiqen të të rrëzojnë, por kur Zoti është me ty, nuk ka asgjë që mund të bëjë dikush kundër jush. Unë jam një luftëtar, një i mbijetuar dhe sa më shumë njerëz përpiqen të më rrëzojnë, aq më shumë vetëbesim dhe fuqi më vjen të punoj më shumë për të arritur gjëra më të mira që i vë mendjen për të arritur. Gjithmonë ka dy anë me një monedhë, dhe kemi njerëzit e mirë dhe të këqij këtu në Shqipëri, ka racistë dhe ata me zemër të mirë.

Mund ta krahasoni ligën shqiptare me ligën e Nigerisë?

Liga shqiptare nuk mund të krahasohet me ligën e Nigerisë. Liga është një futboll i pastër evropian, i një standardi shumë më të lartë, i ngjashëm me atë të futbollit italian sepse vendi është më afër Italisë dhe ata luajnë një lloj të ngjashëm futbolli, taktikisht të fortë dhe fizikisht të fortë. Në ndryshim nga futbolli i Nigerisë që është një përzierje argëtimi, aftësish dhe gjithashtu forcë. Futbolli shqiptar është më shumë taktikë dhe futboll fizik.

Cila do të jetë këshillat tuaja për trajnerët e tjerë afrikanë që përpiqen të bëjnë përparimin në Evropë?

Unë gjithmonë u them vëllezërve të mi të tjerë afrikanë, si lojtarët ashtu edhe trajnerët, se kudo ku shkojmë, duhet të lëmë gjurmët tona në rërën e kohës. Kam luajtur në klubin tim aktual nga 2001 deri në 2004 dhe për shkak të asaj që bëra në ekip, trashëgiminë që lashë si person dhe karakterin tim dhe gjëra të tjera, kjo ishte arsyeja pse presidenti i klubit më kërkoi të bashkohem në ekip si trajner. Unë e di mentalitetin e skuadrës që ka luajtur atje për një kohë dhe këto ishin gjërat që unë futa në ekip kur e mora përsipër. Duke i bërë lojtarët të kuptojnë psikologjinë e ekipit, duke i bërë ata të kuptojnë se klubi ka të bëjë me të, nuk luajnë për barazime, por për të fituar të gjitha ndeshjet; këto janë gjërat që unë i futa te futbollistët dhe ata ishin në gjendje të kapnin ëndrrën e klubit që të çon te sukseset që kemi regjistruar. Zoti gjithashtu ndihmoi për t'i bërë të gjitha këto, i njëjti grup lojtarësh që luanin keq në fillimin e sezonit ishin të njëjtat që arritën suksesin e ligës pasi unë zura vendin e ekipit. Ishim si 15 pikë larg nga skuadra në krye kur unë e morra përsipër, por tani e fituam ligën me dy ndeshje për t’i kursyer. Mund të jetë vetëm Zoti dhe jo njeriu.

A keni nigerianë që luajnë në ligën shqiptare dhe a keni ndonjë në ekipin tuaj?

Ka pasur disa lojtarë nigerianë, por shumica e tyre nuk luanin gjatë në Nigeri para se të lëviznin, ose më lejoni të them se ata nuk luanin për disa nga klubet e mëdha në vend. Kur erdha në Shqipëri, isha i pari Nigerian që kam luajtur në ligën e Nigerisë, megjithëse ne ende kemi disa prej tyre si James Osuji, James Adeniyi, të cilët i solla në skuadrën time të dikurshme nga Nigeria. Ai aktualisht është duke luajtur në Izrael mes të tjerëve si ai.

Nigeria fitoi titullin e tyre të fundit në Kupën e Kombeve të Afrikës në 2013, cili mund të jetë problemi?

Që nga viti 2013, Nigeria nuk ka fituar ende AFCON; është për të ardhur keq.Sepse gjatë kohës sime në ekipin kombëtar ishte e vështirë të përmendja lojtarin më të mirë sepse kishim shumë lojtarë me cilësi. Kishim Nëankëo Kanu, Jay Jay Okocha, Finidi George, Celestine Babayaro, Tijani Babangida, Victor Ikpeba dhe një mori lojtarësh të tjerë më të mirë që trembën kundërshtarin. Isshtë shumë e vështirë sot.Ju mund të numëroni vetëm një pjesë të vogël të lojtarëve me cilësi në ekip. Në atë kohë, kur një ekip po luante kundër Super Eagles, ata ndjeheshin sikur ishin tashmë një gol ose dy gola poshtë për shkak të emrave të mëdhenj në ekip. Kundërshtarët hynë në lojë nga frika, por futbolli është përmirësuar dhe shumica e këtyre vendeve më të vogla tani kanë lojtarë jashtë vendit, dhe tani është më e vështirë për skuadrat më të mëdha të vrapojnë mbi një over smal.

Nigeria ka ndryshuar nga një portier në tjetrin për momentin, cilat do të jenë këshillat tuaja për ekuipazhin teknik të Super Eagles?

Për portierët e kombëtares, kur shikoni ish-portierët në ekip, pëlqimet e Peter Rufai, Vincent Enyeama, Ike Shorunmu, atyre iu dha mundësia, madje edhe kur ata gabuan, u lejuan të vazhdojnë. Portierët nuk janë si lojtarët në fushë që ju thjesht mund të ndryshoni gjatë gjithë kohës, ju duhet t'i jepni një personi mundësinë për të vazhduar dhe do të vazhdoni të mësoni dhe të merrni më mirë. Të luash për ekipin kombëtar është një ngarkesë e madhe sepse po luan për vendin tënd, luan për familjen tënde, emrin tënd dhe çdo gjë tjetër.Ne duhet t'i japim njërit prej tyre mundësinë për të luajtur kaq shumë lojëra për vendin.

Të fundit