Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Autodafé për Woody Allen

Politiko 10 Mars 2020, 13:34

nga Virgjil Muçi

Marrëzia nuk ka kufi, ashtu si edhe Fanatizmi – madje ngandonjëherë e ke të vështirë të thuash se kush ia kalon kujt në këtë garë absurde dhe cinike. E sigurtë është se kur Marrëzia dhe Fanatizmi çiftohen pjellin Intolerancën. E pra, kjo gjë po ndodh këto ditë, kur në qendër të inkuizicionit mediatik është rishtazi ai: regjisori, shkrimtari, muzikanti Woody Allen. Shkas, këtë herë, u bë lajmi për botimin e Autobiografisë së tij. Hachette, botuesi në Amerikë, bëri të ditur se tërhiqet nga botimi i librit për arsye morale: lexo, trusnisë së ushtruar nga fëmijët e regjisorit Dylan dhe Ronan Farrow nga një martesë e mëparshme, të cilët prej kohësh kanë ndërmarrë kryqëzatë pas kryqëzate kundër të atit. Puna e tyre, sigurisht! Por në momentin kur pretendimet shkojnë përtej hapësirës së moralit e ligjit – betejën me këtë të fundit ata e humbën para disa kohësh – ato shkojnë e hyjnë në një terren të minuar që quhet censurë. Këtu çdo koment është i tepërt, ashtu si dhe çdo orvajtje për ta përligjur atë në emër të së ashtuquajturës politically correct. Për hir të së vërtetës, një nocion me një reputacion tejet të dyshimtë e të konsumuar sot e kësaj dite.

Duke qenë se jemi në këtë pikë më duhet të them se për hir të të qenit PC – njëherë e njëkohë, ne i thoshim të të qenit brenda – lajthitjet puritaniste në mjediset akademike, universitare – me pak fjalë të burokracisë artistike dhe arsimore - kanë shkuar deri aty sa të censurojnë tekste të Euripidit e të Shakespeare-t, të sakatojnë ad litteram “Getsbin e madh” të F. Scott Fitzgerald’it, madje edhe disa prej përrallave të Andersen’it e të Vëllezërve Grimm. Po ndalem këtu se lista e marrëzive – dhe ligësive njerëzore – është mjaft e gjatë dhe, fatkeqësisht, nuk njeh kufi. E keqja e madhe është se gjithçka ndërmerret në emër të së mirës, moralit publik dhe gjithfarësoj dokrrash të kësaj natyre – pra, në emër tim dhe tëndin, o lexues! Në s’më tradhton kujtesa, diktatorët dhe kasapët e tyre – censorët! – i jepnin të drejtë vetes as më shumë, as më pak, por të bënin të njëjtën gjë, duke pretenduar se ishin vigjëlues të higjienës mendore të popullit. Censura nuk ka brirë, ashtu siç nuk ka as edhe fanatizmi ideologjik, i cili vjen e shfaqet nën petka e kauza të ndryshme, por, ngaherë, me të njëjtin qëllim: t’i mbyllë gojën lirisë së shprehjes.

Në ditët e diktaturës në Shqipëri Woody Allen ishte heroi im, ndërsa filmat e tij me atë ironinë therëse dhe gazin e çiltër, çarmatosës, një rreze drite në grinë e të përditshmes rëndomqare. Këto radhë janë një falenderim publik për të dhe veprën e tij “heretike”, pa të cilën bota sot do të ishte një vend më me pak humor e liri.

Thanks Woody and take care!