Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

Desktop - General - 1

Ditari i Maxhorancës

Samiti/ Revoltohet ish-zv.kryeministrja e PS: Institucionet refuzojnë ekspertët e diasporës, favorizojnë lidhjet klienteliste

Politiko 15 Prill 2026, 17:46

All - Paragraf - 1

Samiti/ Revoltohet ish-zv.kryeministrja e PS: Institucionet refuzojnë

Ish-zëvendëskryeministrja e PS, Ermelinda Meksi ka hedhur akuza të rënda ndaj institucioneve shqiptare për mungesë transparence dhe meritokracie në Samitin e Diasporës, duke sjellë si shembull një rast personal.

All - Paragraf - 3

Në rrjetet sociale ajo rrëfen se si u injorua një projekt për sigurinë kibernetike të AKSHI-t, i propozuar nga djali i saj.

Meksi shpjegoi se djali i saj, një profesionist i sigurisë kibernetike me karrierë në Austri, kishte ofruar të sillte një kompani prestigjioze ndërkombëtare për të forcuar mbrojtjen digjitale të vendit.

Pavarësisht komunikimeve zyrtare dhe një oferte konkrete, propozimi u prit me një heshtje të plotë institucionale.

"Nuk mori kurrë asnjë përgjigje," shkruan ajo, duke shtuar se edhe përpjekjet e saj personale për të kërkuar një reagim zyrtar ishin të kota.

Ish-zëvendëskryeministrja e lidhi këtë indiferencë me parregullsitë e mëvonshme, duke lënë të kuptohet se arsyeja e heshtjes u bë e qartë vetëm pas skandalit që përfshiu AKSHI-n.

Ajo ngriti shqetësime serioze për menaxhimin e fondeve publike dhe fryrjen e vlerës së projekteve, duke theksuar se "një kompani serioze nuk mund të operojë në një sistem ku ryshfeti është pjesë e praktikës".

Ajo bëri thirrje për një hapje reale dhe për zbatimin e parimit të meritokracisë, duke paralajmëruar se pa ndryshime konkrete, nisma si Samiti i Diasporës rrezikojnë të mbeten vetëm fasadë, pa ndikim real në zhvillimin e vendit.

Postimi i plotë:

Histori personale përtej Samitit të Diasporës
Duke ndjekur në TV Samitin e Diasporës, nuk mund të mos i rikthehem një përvoje personale që flet më shumë se çdo fjalim.
Im bir, prej 12 vitesh në Austri, ka ruajtur gjithmonë dëshirën për t’u kthyer dhe kontribuar në Shqipëri. I diplomuar në Menaxhim Ndërkombëtar Biznesi, ndërkohë që ndjek studimet master, punon në një kompani ndërkombëtare në fushën e sigurisë kibernetike. Me pasion ka ndjekur edhe fusha si IT dhe AI, duke u certifikuar në platforma ndërkombëtare.
Vitin e kaluar, pasi mësoi për sulmet kibernetike që kishin ndodhur në Shqipëri, i propozoi kompanisë së tij, e cila operon në shumë vende, të shtrihej edhe në vendin tonë. Nga analiza e ekspertëve rezultoi se disa institucione shqiptare ishin seriozisht të ekspozuara ndaj riskut kibernetik.
Me dëshirën për të kontribuar, ai u shkroi institucioneve përkatëse, duke shpjeguar me profesionalizëm çfarë ofronte kompania për të reduktuar këtë risk.
Nuk mori asnjë përgjigje.
Më tregoi per sa u kish shkruar disa institucioneve shqiptare disa ditë më vonë, me një zhgënjim që i lexohej qartë në sy. Ndihej në siklet per mungesen e etikes se institucioneve tona përballë drejtuesve të kompanisë, të cilët ishin në dijeni të komunikimit dhe prisnin një reagim minimal.
Më kërkoi ndihmë, qoftë edhe vetëm për të marrë një përgjigje zyrtare, cilado të ishte ajo.
Por edhe përpjekja ime duke u kerkuar ndihme dy kolegeve rezultoi pa sukses në marrjen e një përgjigjeje. Po përmend me emër vetëm një nga institucionet, qe im bir kontaktoi nepermjet emailit zyrtar: AKSHI; për të tjerat po ruaj etikën.
Kur shpërtheu skandali i AKSHI-t, u bë e qartë se heshtja nuk kishte qenë rastësi.
Kur më pas mësuam për shifra të mëdha investimesh, u kuptua edhe më qartë arsyeja e mungesës së përgjigjes.
Si mund të dyfishohen projektet nga 2 në 4 milionë? Si mund të operojë një kompani serioze në një sistem ku ryshfeti bëhet pjesë e lojës?
Dhe në fund arrin në përfundimin e dhimbshëm: “Më mirë që nuk mora përgjigje, sesa të përfshihesha në atë realitet.”
Por ky nuk është një rast i izoluar. Shumë të rinj sot megjithë dëshirën për të kontribuar, përballen me mungesë dëgjimi, mungesë meritokracie dhe një sistem që më shumë se aftësinë favorizon lidhjet klienteliste.
Ndërsa dëgjoja Samitin e Diasporës, natyrshëm desheroja pergjigje mbi : çfarë rezultate konkrete kanë sjellë samitet e deritanishme? Sa ura bashkëpunimi janë ndërtuar realisht dhe sa profesionistë janë përfshirë në mënyrë domethënëse?
Diaspora shqiptare ka kontribuar ndër vite jo vetëm përmes remitancave apo investimeve, por edhe përmes dijes, eksperiencës dhe standardeve që ka ndërtuar jashtë vendit. Ndoshta ka ardhur koha që fokusi të zhvendoset më shumë pikërisht tek kontributi i kapitali njerëzor.
Sepse vlera më e madhe që diaspora mund të sjellë nuk është vetëm financiare, por është dija, profesionalizmi dhe kultura e punës që mund të ndihmojnë realisht në zhvillimin e vendit.
Dëshira për të kontribuar ekziston dhe është e sinqertë. Ajo që kërkohet është një qasje më e hapur, më e përgjegjshme dhe e bazuar në meritë, në mënyrë që këto energji dhe kapacitete të mos mbeten të pashfrytëzuara.
Vetëm kështu samitet mund të kthehen në besim dhe kontribut konkret për vendin; ndryshe, rrezikojnë të mbeten thjesht fasadë.
P.S. Këtë histori personale nuk e ndaj sepse më habiti sa i ndodhi tim biri, apo për të individualizuar një rast, por për të reflektuar mbi një realitet që e përjetojnë shumë të rinj,jo vetem të diasporës. Besoj se vetëm duke u dhënë zë këtyre historive, vendimmarrësit mund të kuptojnë më mirë se ku duhet të përmirësohet politikëbërja.
E. Meksi, Viene,15 Prill 2026