Strehimi i afganëve, Rama për mediat italiane: Është kod nderi! Shtëpia e shqiptarit i përket edhe mysafirit

Afganët e evakuuar nuk kanë mbërritur ende në Shqipëri, por prej ditësh është bërë e ditur vendqëndrimi në qytetet e Tiranës, Durrësit dhe Beratit.,

Kryeministri Edia Rama, në një intervistë të dhënë së fundmi për median italiane SprayNews, e ka cilësuar strehimin e afganëve ‘një kod nderi’ që i obligon shqiptarët të jenë mikpritës.

“Tridhjetë vjet më parë ne ishim afganët që kërkuam mikpritje në anën tjetër të detit. Ne, që në atë kohë dukej se ishim të huaj për popullin italian dhe opinionin publik evropian, siç duket sot afganët. Nga ana tjetër, ne kemi një traditë për të nderuar. Shqipëria është i vetmi vend evropian që priti hebrenjtë para dhe pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore. Është një kod nderi që na obligon të jemi mikpritës. Një kod, sipas të cilit shtëpia e secilit shqiptar i përket Zotit dhe mysafirit”, ka thënë Rama.

Sa i përket refuzimit të shumë vendeve evropiane për të pranuar Shqipërinë në Bashkimin Evropian, Rama shprehet se vendi ynë prej vitesh po paguan pasojat e një Evrope që nuk përballet dot me presionin e sondazheve.

“Ne jemi evropianë, por jo Bashkimi Evropian. Unioni është një shtëpi që për momentin i përket të tjerëve dhe ata kanë të drejtë të vendosin nëse jemi gati apo jo. Fatkeqësisht, prej vitesh ne po paguajmë pasojat e një Evrope që nuk mund t'i rezistojë presionit të sondazheve. Një presion, i cili kthehet në një mënyrë të qenit të politikës që nuk është gjithmonë e barabartë me parimet, vlerat dhe idealet e saj”, është shprehur kryeministri Rama.

Intervista e plotë:

Kryeministri Rama, vendi juaj është gati të mirëpresë mijëra refugjatë afganë që ikin nga talebanët. Evropa, dhe gjithashtu Italia, nga ana tjetër, më duket se ata ende hezitojnë ...

Kur bëhet fjalë për Italinë, për fat të keq unë jam i njëanshëm. Unë gjithashtu ndihem italian dhe për këtë arsye nuk jam në pozicionin e dikujt që mund të gjykojë, edhe sepse, si një vëzhgues i zjarrtë, siç jam, i politikës italiane, e kuptoj kompleksitetin e problemit. Unë mund të flas për vendin tim. Për ne, mirëpritja e refugjatëve afganë është një gjë shumë e rëndësishme, e natyrshme dhe morale. Tridhjetë vjet më parë ne ishim afganët që kërkuam mikpritje në anën tjetër të detit. Ne, që në atë kohë dukej se ishim të huaj për popullin italian dhe opinionin publik evropian, siç duket sot afganët. Nga ana tjetër, ne kemi një traditë për të nderuar. Shqipëria është i vetmi vend evropian që priti hebrenjtë para dhe pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore. Është një kod nderi që na obligon të jemi mikpritës. Një kod, sipas të cilit shtëpia e secilit shqiptar i përket Zotit dhe mysafirit. Unë besoj se ne duhet të vazhdojmë ta bëjmë këtë edhe për fëmijët tanë. Edhe ata duhet të kultivojnë, si një pasuri të çmuar, këtë ndjenjë përgjegjësie ndaj të tjerëve në vështirësi, duke qenë fëmijë të një populli që, në momente të ndryshme të historisë së tij, është mbështetur në mikpritjen e të tjerëve.

Ju nuk doni të flisni për Italinë sepse nuk doni të gjykoni një vend që gjithashtu mendoni se është i juaji. Le të flasim për Evropën. A mund të më shpjegoni arsyet e rezistencës evropiane për të pranuar kërkesën tuaj për t'u bashkuar me Bashkimin Evropian. Më duket se Shqipëria ka të gjitha kualifikimet e nevojshme ...

Unë gjithashtu besoj se do të ishte e drejtë. Fatkeqësisht, disa vende evropiane nuk mendojnë në të njëjtën mënyrë. Ne jemi evropianë, jetojmë në mes të Evropës, por nuk kemi një U para nesh. Ne jemi evropianë, por jo Bashkimi Evropian. Unioni është një shtëpi që për momentin i përket të tjerëve dhe ata kanë të drejtë të vendosin nëse jemi gati apo jo. Fatkeqësisht, prej vitesh ne po paguajmë pasojat e një Evrope që nuk mund t'i rezistojë presionit të sondazheve. Një presion, i cili kthehet në një mënyrë të qenit të politikës që nuk është gjithmonë e barabartë me parimet, vlerat dhe idealet e saj.

Sondazhet që ju duan jashtë Bashkimit Evropian?

Është një problem që nuk i përket vetëm Shqipërisë. Frika nga tjetri është rritur shumë në këtë Evropë. Kur ne në Ballkan filluam këtë rrugë përafrimi, ata thanë se ishte një iniciativë që synonte frenimin e nacionalizmave ballkanikë. Mund të jetë e vërtetë, por sot ne, jo vetëm Shqipëria, por të gjitha vendet e Ballkanit, jemi paradoksalisht peng i nacionalizmave, të cilët shtyjnë në një drejtim tjetër dhe që fatkeqësisht kushtëzojnë agjendat politike, edhe kur përfaqësuesit e tyre nuk janë drejtpërdrejt në pushtet.

Shqipëria, e cila ka vendosur të presë mijëra refugjatë afganë, është një vend i vogël me probleme ekonomike, supozoj, i përkeqësuar nga shfaqja e një pandemie të egër. Nuk mund të mos theksoj se mijëra refugjatët tuaj janë ekuivalentë, nëse krahasohen me Italinë, me të paktën gjysmë milioni njerëz

E shihni, unë mendoj se rruga që lidh gjendjen ekonomike dhe financiare të një vendi me fatin e atyre midis jetës dhe vdekjes nuk është e drejtë, nëse mund të bëni diçka dhe t'u jepni atyre një shans për të jetuar dhe mos i lini në duar e vdekjes. Ju thoni se, nëse krijoni një marrëdhënie automatike midis atyre që na presin dhe atyre që duhet të presin Italinë, rezultati do t'ju japë gjysmë milioni njerëz. Është pikërisht i njëjti numër me vëllezërit tanë nga Kosova, të cilët në vitin 999 arritën t'i shpëtojnë spastrimit etnik të Slobodan Millosheviçit, duke gjetur mikpritje dhe strehim në Shqipëri. Nga pikëpamja ekonomike ne ishim padyshim në kushte shumë më të këqija se sot, të cilat sigurisht që janë të vështira, por as të krahasueshme me ato të asaj kohe. Megjithatë, ne nuk jemi zhdukur nga faqja e dheut. Ne nuk kemi vuajtur pasojat që tani thuhet se një vend mund të vuajë nëse mirëpret dhjetëra apo edhe qindra mijëra refugjatë. Në të vërtetë, ne jemi bërë, sipas mendimit tim, më të pasur moralisht dhe më të fortë mendërisht. Dhe, atëherë, numrat tregojnë se veçanërisht vendet më të zhvilluara kanë nevojë për një fuqi punëtore që mund të sigurohet vetëm nga ata që vijnë nga jashtë kufijve të tyre, sepse brezat e rinj nuk janë të prirur të pranojnë asnjë lloj pune. Ne do të mirëpresim refugjatët afganë pavarësisht sepse, siç ju thashë, shqiptarët mbajnë kujtesën e historisë së tyre. Një histori që ka shkruar faqe të jashtëzakonshme të mirëseardhjes të dhëna dhe të marra. Një histori që ne nuk mund ta tradhtojmë. Sigurimi i një strehe të sigurt për ata që ikin nga vdekja e talebanëve është për ne një detyrë që tejkalon çdo të drejtë tjetër, në krahasim të parëndësishme.