Agron Gjekmarkaj: Eurobondi, e dha Europa e hëngri gropa

Vetëm një ndihmë pata për të zgjidhur dilemen që më zu në duhet të flas për punë ekonomie apo jo, unë pedagog Letërsie??!! 

Më ndihmoi kujtimi i Kastriot Islamit i cili pat thënë nuk bëhem kurrë ministër Financash dhe u bë!

Por mbi të gjitha, Kryeministri i cili piktor i mbaruar si ai, në ditët e tërmetit, foli si inxhinjer aqësa zonja Bozo dukej si axhami para tij! Si usta, aqsa usta Dinja desh la zanatin e përtokë hodhi plumçen, si doktor në pandemic, aqsa doktoreshë Çomos nuk ja mbajti të vinte në Kuvend, si dajrexhi sa në Breg të lumit hynë në krizë profesionale, si gogol që tremb gjithë Shqiptarët sa asnjë aktor i mbetur kukudh pa teatër se mund në rol!

Eurobondi, në fillim nga padija, mu duk si seri e Xhejms Bondit që u shfaq në një kinema të Tiranës ku krejt yndyra e vëndit me kuç e maç, mori pjesë mbuluar me lekët e huave të mëparshme.

Thashë me vete, më mirë të darovis paqartësinë ekzistenciale nëse është Ulsi Manja që i ngjet më shumë Edi Ramës, tashmë edhe me mjekër, apo Edi Rama Ulsiut në mendime, dhe të dy bashkë Alket Hysenit të ngratë në pamje, luk e mendime.

U tentova të flas për ministren, që gjithnjë e më shumë ngjan me Majkëll Xheksonin, dhe për rixha të Zotit nuk e gjeja pse?!

Pse ngjan do pyesni ju!? Për shumë kohë se kuptoja po kur dëgjova nja dy fjalime, enigma u zgjidh vetë. Fjalimet e saj ishin këngë- këngë per liderin, këngë për progress-raportin, këngë për Rilindjen, këngë për integrimin, këngë kundër armiqve të tyre. Ngjakan, mejtova -se të dy qenkëshin këngëtarë të mëdhenj, ngjakan nga zëri dhe melodia.

Por e braktisa këtë ide dhe mendova të marr fjalën për proçedurë dhe pas fjalimeve të Kryeministrit me habi ta pyes: me këto që thoni ju jeni vërtetë Kryeministri i këtij vendi, apo mos bën gjasme dhe ai i vërteti të përdor si sozi për t’u argëtuar?

E lashë nga droja mos Kryetares së Parlamentit, Zonjës së dashur Linditë, i duket herezi e blasfemi dhe më ndëshkon, pos shikimeve të vëngërta edhe me nja dy javë dëbim si farisejtë nga Tempulli. Nuk thonë kot: goja llap e shpina dap! Por, duke qenë te dy nga një zonë nuk ja thyeva zemren dhe vetes i kurseva ndëshkimin.

Në Lezhë më pyesnin, fol or trim, pyete Kryeministrin, i cili nga kultura vjen e drejt asaj shkon, se me librin fle e mbi të zgjohet, që gjykimin e ka të epërm e të pagabueshëm, dhe kohën e duhur dhe të drejtë si profet - pse e la në vetmi poetin kombëtar Gjergj Fishta, sikur të ishte një poet veteran, a kapterr pensionist i Bashkisë së Lezhës, sikur të ishim pa qeveri e pa Kryeministër, që Zot mos e bëj llaf?! Po të kishte qenë patronazhist, të madh do ja bëje peshqeshin mendojnë ata. Hymne e psalme do ju lexonte qeveria.

Por jo, Partia më ka lënë detyrë të flas per Eurobondin, dhe nuk ja thyej zemren asaj. Partia është mbi të gjitha, sidomos këto kohë të zymta.

U rreka të di çfarë është Eurobondi?

Me durim, si mësuesi zemërmadh, nxënësit përtac e trozovaç, Zonja e dashur, Tabaku ma shpjegoi që qenkësh borxh diku nja 500-700 milion euro. Atëherë u ftillova dhe vendosa të flas!

Në fillim e mora me gëzim të madh. Sa shumë lek, do dalim në selamet, sa gjëra mund të bëhen?! Me erdhi në mend Torovica pa ujë të pijshëm dhe prej dekadash lyp një ujësjellës, fusha e saj që do një hidrovor që të thahet e të bëhet tepsi, Shëngjini për pritat e gurta që rëra të mos gërryhet nga erozioni.

Rrila që kërkon një rrugë për të dalë në det, turistët me timon një tjetër për Shëngjin që në verë nga Miloti të mos bëhet kolona 14 km prej trafikut.

Zadrima e Kallmeti, një rrjet të ri elektrik që mos të zhytet në errësirë pas çdo shiu, Ishull Shëngjini një shkolle të re se e vjetra po kalbet nga sëmundjet që e gërryejnë. Ja, nga kjo foltore po i lutem Zonjës Balluku e Zotit Ahmetaj sëbashku me Zonjen Fridë, me dorën përmbi zemër se kur të vijë babagjyshi me thesin e madh plot me para, futeni dorën tuaj punëtore e të dhembshur e hidhni si sheqerin në dasëm ca lek mbi Mirditën, Lezhën e Kurbinin, se andej është krijuar përshtypja që veriun nuk e konsideroni Shqipëri.

Po kaq besova se pedagogëve do ju rritet paga sa në Kosovë, policit që më ndaloi për dritat e fikura tek stadiumi Dinamo, po kaq që të paguajë kredinë dhe të rrisë më mirë djalin e vetëm katër vjeç.

Por, ja duke nxenë në punë ekonomie mësova se borxhi publik qenkësh 80 % pa PPP dhe se me to mbërrin 95%.

Por Borxhi ngjan se po merret për të larë ca borxhe e çfarë borxhi se?! Gojët e liga tonat thonë atë të grabitjes së zgjedhjeve të 25 Prillit se ndokush mendon se marrin borxh për të vjedhur vetë, siç është përhapur nami, për vila, dyqane, ndonjë shtëpi lart e poshtë, ndonjë ofshore nëpër botë, se helbete lodhen, rroba profume e nusretlliqe, por jo. Janë të besës. Qerratenjtë e kanë me besë a besë, hesap i qëruar, punë e mbaruar. Kudo nëpër Shqipëri çunat problematikë të Damjanit presin ylyfenë.

Dje në komisionin hetimor, një koleg i yni renditi disa shifra të frikshme të cilat do e bëjnë Eurobondin të flasë me vete, të çmendet sapo të mbërrijë në këto ograja.

Ja pra si i ha qeveria, si i ha dreqi lekët që marrim poshtë e përpjetë. Thonë leku i bardhë në ditë të zezë. Po kur bie në dorë të zezë, medet për ne! Në dorë të Ramës e Ahmetajt eurobondi do shkrihet si flok bore e nuk do i gjindet as varri. Shyqyr që do kemi CD-në e këtij tubimi në të cilin bie në sy gëzimi prej Sokrati të vuajtur i Zotit Taulant, ndaj të rrojme e ta kujtojmë, të rrojmë e ta shohim. I përjetshëm kujtimi i tij, u prehtë në paqe! Në epitafin e tij, gdhendur me daltë nga Braçe, do shkruhet "e dha Europa e hëngri gropa".

*Fjalimi sot në Kuvend