Opozita konservatore e Shqipërisë përputhet me interesat strategjike perëndimore

Nga Nikolla Kedhi

Vitet e fundit, opozita në Shqipëri, e udhëhequr nga ish-kryeministri dhe presidenti Sali Berisha, është përballur me sfida në fitimin e legjitimitetit, me vulën e tyre zyrtare dhe simbolet e mbajtura në gjykatë.

Berisha nuk u lëkund kurrë në përpjekjet e tij për të kthyer Partinë Demokratike Shqiptare (PD) në bazën e saj dhe për të mbledhur një koalicion të qendrës së djathtë për zgjedhjet e vitit 2025. Pavarësisht nga pengesat nga lobimi ndërkombëtar, ndërhyrja e qeverisë dhe shitja e kreut të mëparshëm të opozitës, vendosmëria e jashtëzakonshme e Berishës dhe do të ndihmojë në krijimin e një kundërshtimi të vërtetë.

Tre vjet më parë, shumë e deklaruan atë të mundur dhe të braktisur, me oportunistët që nxitonin të denonconin jo vetëm atë por kauzën e opozitës. Sot, pasi rizgjoi një lëvizje dhe zhvilloi një betejë politike kundër të gjitha gjasave, siç mund të bëjë vetëm një burrë shteti, i denjë për librat e historisë dhe klasat e shkencave politike, ai qëndron i shfajësuar, me opozitën e bashkuar pas tij.

Tani që problemet ligjore të krijuara në mënyrë antikushtetuese kanë marrë fund dhe opozita konservatore është e bashkuar, i kërkoj komunitetit ndërkombëtar të njohë guximin e tyre dhe të ofrojë mbështetjen e nevojshme — për të shmangur gabimet e viteve të fundit apo braktisjen e vitit 1945 nga duart e përgjakshme të komunistëve.

Mbështetja e Shqipërisë është vendimtare për demokracinë, stabilitetin rajonal dhe interesat perëndimore. Ky është një moment vendimtar për evropianët dhe amerikanët për të ndërtuar një kontratë të re në Shqipëri bazuar në interesa të ndërsjella, duke formësuar 50 vitet e ardhshme.

Pasi shërbeu si kryeministër transformues, duke e drejtuar Shqipërinë drejt anëtarësimit në NATO dhe lidhjeve më të ngushta me BE-në, Berisha dha dorëheqjen nga udhëheqja e partisë në vitin 2013.

Pranë daljes në pension, në vitin 2021, Departamenti Amerikan i Shtetit e rreshtoi në mënyrë kontroverse Berishën pa treguar prova, dhe jo të shoqëruara me sanksione të njësive të tjera qeveritare, si në të gjitha rastet e tjera të individëve të sanksionuar, duke zbatuar bindjen se kjo ishte e motivuar politikisht. Ai ka qenë në arrest shtëpie për gjashtë muaj pa asnjë akuzë, parë nga shumica si politike dhe antikushtetuese, në një persekutim të ngjashëm me atë të Presidentit Trump në SHBA.

Kanë lindur shqetësime se procesi i sanksioneve është politizuar nga aktorët në Departamentin e Shtetit. Senatorët republikanë kohët e fundit shprehën shqetësimin e tyre në një letër drejtuar Shtëpisë së Bardhë, duke theksuar se këto sanksione dëmtojnë aleatët amerikanë jashtë vendit, veçanërisht në anën konservatore.

Këshilli i Ambasadorëve Amerikanë ngriti shqetësime edhe për sanksionin e Berishës, pas një misioni faktmbledhës në Shqipëri. Administrata e dytë e pritur gjerësisht e Trump duhet të nisë një hetim mbi këtë përcaktim të paqartë mbi aleatin e tyre më të madh në rajon.

Kur udhëheqja e mëparshme e PD-së e përjashtoi atë nën presion, Berisha ndërmori një përpjekje për të larguar liderin e korruptuar të partisë dhe për ta kthyer atë në bazën e saj, duke ngritur mbështetjen e mjaftueshme bazë nëpërmjet udhëheqjes së tij, karizmës, dhe premtimeve konservatore. Lufta e Berishës është një kujtesë e rëndësisë së ruajtjes së institucioneve demokratike kundër korrupsionit dhe autoritarizmit, sundimit transnacional të imponuar nga burokratët e pazgjedhur dhe përdorimit të sundimit të ligjit si ligj.

Nën udhëheqjen e tij, PD ka riafirmuar angazhimin e saj për integrimin evropian, duke synuar ta orientojë Shqipërinë drejt pranimit në BE, duke nxitur lidhje më të forta me Shtetet e Bashkuara. PD ka përshkruar një rrugë të qartë për të trajtuar korrupsionin dhe për të forcuar institucionet demokratike, vendimtare për aspiratat e Shqipërisë për anëtarësim në BE.

Konventa Kombëtare e partisë ka miratuar një Doktrinë Politike dhe Filozofike që do të shërbejë si bazë për programin zgjedhor dhe qeverisës.

Për zyrtarët amerikanë dhe evropianë, mbështetja e vizionit të PD-së duhet të përfaqësojë një mundësi strategjike për të mbështetur një partner të besueshëm në Ballkan, të angazhuar për të çuar përpara vlerat e përbashkëta demokratike dhe stabilitetin rajonal. Duke u përshtatur me axhendën e PD-së, palët e interesuara ndërkombëtare mund të forcojnë trajektoren demokratike të Shqipërisë, të kundërbalancojnë ndikimet e jashtme dhe të hapin rrugën për integrimin e Shqipërisë në institucionet euro-atlantike.

Me kthimin e tij, Berisha ka tërhequr një brez të ri konservatorësh të rinj, patriotë dhe pro-perëndimorë të gatshëm për të formësuar të ardhmen e vendit. Pavarësisht sulmeve të pamëshirshme dhe përpjekjeve për ta lënë mënjanë politikisht, Berisha e ka hapur PD-në ndaj zërave dhe ideve të ndryshme, duke siguruar që ajo të mbetet një forcë politike e gjallë dhe gjithëpërfshirëse.

Koalicioni i qendrës së djathtë është gati t'i ofrojë Shqipërisë një qeveri që i jep përparësi demokracisë, institucioneve të forta dhe stabilitetit, duke shërbyer si një partner i besueshëm për Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimin Evropian. Partia Demokratike është padyshim e gatshme të qeverisë, duke punuar në një platformë pro rritjes që bashkon të gjithë ata në spektrin e qendrës së djathtë, që nga libertarianët e deri te konservatorët, tradicionalistët, antikomunistët, marketerët e lirë, mbajtësit e ligjshëm të pronave, klasa e mesme dhe rinia.

Si shtetari i fundit reganit në Evropë, Berisha përfaqëson një mundësi unike për Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e tyre evropianë për të mbështetur një partner të besueshëm të angazhuar ndaj idealeve perëndimore. Përkushtimi i PD-së për qeverisjen demokratike, prosperitetin ekonomik dhe integrimin euro-atlantik ofron një rrugë drejt forcimit të rolit të Shqipërisë si një aleat i qëndrueshëm dhe i besueshëm.

Në rajonin delikat të Ballkanit, një Shqipëri e qëndrueshme dhe demokratike nën udhëheqjen me përvojë do të siguronte përfitime të rëndësishme strategjike. Duke mbështetur përpjekjet e PD-së për të ndërtuar një ekip qeverisës me integritet dhe për të mbajtur parimet demokratike, Perëndimi mund të sigurojë elasticitetin e Shqipërisë kundër ndikimeve autoritare dhe ndërhyrjeve të jashtme.

Përqafimi i Partisë Demokratike pro-amerikane dhe pro-BE jo vetëm që ruan sovranitetin e Shqipërisë, por gjithashtu rrit sigurinë rajonale dhe nxit interesat perëndimore në Evropën Juglindore.

Adresimi i sanksionit non grata të pajustifikuar ndaj Berishës dhe rivendosja e marrëdhënieve të fuqishme diplomatike me PD-në, do të demonstronte një angazhim të ri nga Shtetet e Bashkuara ndaj aleatit të saj më të fortë në Ballkan. Duke ndrequr keqkuptimet e kaluara dhe duke nxitur lidhje më të ngushta me PD-në, SHBA-ja mund të rrisë kapacitetin e Shqipërisë për të trajtuar sfidat e shekullit të 21-të, ndërsa avancon vlerat e përbashkëta të demokracisë, sigurisë, të drejtave të njeriut dhe përparimit ekonomik.

Përqafimi i opozitës konservatore të Shqipërisë si partner përputhet plotësisht me interesat strategjike perëndimore dhe përforcon trajektoren e rajonit drejt një të ardhmeje të qëndrueshme dhe të begatë nën qeverisjen demokratike.