Flash News

KRYESORE

“Drejtësia për vdekjen e Florencit duhet kërkuar në Shqipëri, jo në Francë”

“Drejtësia për vdekjen e Florencit duhet kërkuar në

Këshilltari i  djathtë në këshillin bashkiak të Tiranës Akil Kraja i është bashkuar sot protestës për vdekjen e të riut Florenc Beqirajt në Francë.

Kraja shkruan në Facebbok për këtë ngjarje të rëndë që ka tronditur opinionin publik shqiptar:

Florencin e vramë NE, jo Franca.

Tragjedia e Florencit është tragjedia e një kombi të tërë.

Florencin e vramë ne, ashtu si dhe Ardit Gjoklajn, 16 vjeç, sepse kjo është një tragjedi shqiptare ku viktima dhe vrasësi jemi njëherazi ne. Ne po vrasim endrrën e rinisë sonë. Dhe nje komb pa rini është një komb pa të ardhme. Kjo është tragjedia jonë, ne po vrasim shpresën për të jetuar ne Shqipëri.

Një tragjedi që gjen përgjigje tek indiferenca dhe makutëria e shfrenuar e pushtetarëve tanë që drejtojnë vendin vetëm duke ndjekur objektivin e pasurimit të shpejtë nëpërmjet korrupsionit dhe kriminalizimit të shoqërisë. Kjo, pasi ata janë të bindur për paprekshmërinë e tyre, janë të bindur nga indiferenca jonë, janë të bindur për pafuqinë tonë.

Ndaj j’u bashkova sot protestës së shoqërisë civile pasi besoj thellësisht që shteti shqiptar po e mohon krizën e madhe kombëtare që po kalojmë.

Emigrimi i madh i viteve të fundit buron ekskluzivisht nga kriza ekonomike, morale, demokratike dhe qeverisëse që po kalon vendi.

Burimi i kësaj tragjedie është në Shqipëri, është mes nesh, jo në Francë.

Florenci kërkonte një jetë më të mirë në një vend ku jetohet më mirë. Kështu mendojnë dhe mijëra shqiptarë të tjerë që sot përfaqësojnë 20% të numrit total të azil-kërkueseve në Francë.

Sot, shqiptarët janë kombësia nr.1 e kërkesave për azil në Francë, para dhe vendeve që janë në luftë.

Dje shqiptarët ishin kombësia nr.1 e kërkesave për azil në Gjermani, para dhe Sirianëve...

Kjo është e vërteta e hidhur që duhet të shohim në sy.

Shqiptarët po largohen nga Shqipëria pasi në atdheun e mëmëdheun e tyre askush nuk pyet më për ta, për shëndetësinë që ata marrin, për arsimin e fëmijëve të tyre, për papunësinë e tyre, për jetën e tyre.

Para disa javësh pyesja veten nëse është e mundur që një komb i tërë të dezertojë...

Shqiptarëve ju premtua se do të bëhej shtet, ndërkohë atyre po u jepet një tokë pa shtet. Në pamundësi ta bëjnë Shqipërinë si gjithë Europa, ata po zgjedhin ta braktisin atë për Europën.

Franca është i pari vend i Bashkimit Europian që njohu pavarësinë e Kosovës. Franca është vendi i adoptimit të Inva Mulës, Ismail Kadaresë, Angjelin Prelocajt e dhjetëra intelektualëve e artistëve shqiptare, dhe po kështu i mijëra emigrantëve shqiptarë.

Franca është një vend evropian, një demokraci perëndimore, një shtet që drejtohet nga ligji dhe një ndër fuqitë e G8-ës. Franca, ashtu si Italia, si Gjermania, Anglia e çdo vend tjetër anëtar i BE-së, përfaqëson një model drejt të cilit Shqipëria sheh të ardhmen.

Francën e njoh mirë, pasi kam jetuar aty me vite. Ashtu siç kam jetuar dhe në Bruksel, në Milano apo dhe në Neë York.

Ashtu si dhe Florenci, dhe unë kërkoja një jetë më të mirë. U largova 19 vjeç, sigurisht në kushte krejt të tjera, si student. Por thelbi ishte i njëjtë : në Shqipëri nuk gjeja hapësirat e nevojshme për zhvillimin tim.

U riktheva vetëm për një arsye: pasi besoja se mund ta bëjmë Shqipërinë si gjithë Europa. Besoja se dhe ne mund të kemi një shtet të fortë, një demokraci dinamike, një diplomaci ambicioze, një ekonomi atraktive.

Vendi im është Shqipëria. Vendi ynë është Shqipëria. Por ëndrra jonë është Europa dhe është Amerika.

Ndaj sot, të gjejmë kurajon e nevojshme dhe të pranojmë më të pa-pranueshmen.

Kombi shqiptar po rrezikon të mbetet një komb pa shtet, pa demokraci, pa diplomaci, pa ekonomi.

Po kthehemi në qytetarë të kategorisë së dytë, qytetarë të një toke pa shtet, anëtarë të një kombi që po dezerton.

Florenc, e vërteta është që jemi NE që të vramë ty sepse në qytetin tënd nuk ditëm të të ofronim punë, shkollim, shpresë, optimizëm e një frymë për t’a ëndërruar të ardhmen tënde në Shqipëri.

Rilindja po kall vdekjen mes të rinjve shqiptarë. Florenci si Arditi u vranë nga varfëria dhe braktisja e shtetit të tyre.

Shteti ynë, nuk mendon për ty, për ne, për bashkëmoshatarët tanë, për familjet tona e shoqërinë tonë. Shteti ynë na ka braktisur duke u kthyer në një Republikë palmash.

Shqipëria është kthyer një republikë të vjetër të kalbur nga korrupsioni, krimi, kanabisi. Hajduti bën ligjin, dhe ligji mbron hajdutin.

Një komb pa rini është një komb pa të ardhme.

Ndaj drejtësia për vdekjen e Florencit duhet kërkuar në Shqipëri, jo në Francë.

Nëse ne nuk marrim në dorë fatet tona, të mos presim që Europa e SHBA t’a bëjë për ne. Ata kanë për detyrë të mbrojnë dhe t’u shërbejnë vetëm qytetarëve të tyre.

Të çlirojmë Republikën Shqiptare nga pengmarrësit e saj.

Sot, nesër, do të jetë shumë vonë...

Kjo Piramidë na kujton shumë mirë forcën që kemi kur bëhemi së bashku.

Asnjë regjim, diktator, pengmarrës i demokracisë nuk mundet të na ndalë...

Sot ne ishim bashkë, per ty Florenc...

Të fundit