Ana e panjohur e industrisë së verës, Iljaz Mehmeti në Pasvon: ç'duhet të dimë për shëndetin, pesticidet dhe çmimin e vërtetë të cilësisë

 

Debati mbi konsumimin e verës kalon zakonisht mes shijes dhe çmimit, por ekziston një dimension thelbësor që mbetet shpesh në hije: cilësia e asaj që pijmë dhe konsumojmë.

Gjatë një bisede të detajuar në podkastin 'Pasvon' të Alfred Lelës, prodhuesi i verës Iljaz Mehmeti ofron një paralajmërim të rreptë për konsumatorët rreth praktikave toksike të industrisë masive të verës dhe përgjegjësive që prodhuesit dhe konsumatorët duhet të marrin përsipër për të mbrojtur shëndetin e tyre.

Duke e parë verën si produktin ushqimor me potencialin më të madh antioksidues të njohur nga njerëzimi, ai trajton njëkohësisht rreziqet ekstreme që lindin kur ky proces natyror manipulohet nga agrikultura intensive.

Sipas Mehmetit, asnjë produkt i agropërpunuar nuk i afrohet verës për sa i përket polifenoleve dhe kapacitetit antioksidues. Për shembull, një gotë verë e mirë ka një përqendrim polifenolesh që tejkalon asimilimin që do të ofronte gjysmë kilogrami spinaq, me avantazhin unik që alkooli shërben si vektor i shkëlqyer për përthithjen e tyre në organizëm.

Megjithatë, kjo anë pozitive errësohet nga rreziqet masive të shkaktuara nga nevoja e industrisë për të rritur prodhimin. "Tokat mbingarkohen me pesticide dhe insekticide sistemike. Këto kimikate nuk mbeten vetëm në gjethe; ato depërtojnë në limfën e pemës dhe bëhen pjesë e lëngut, duke kërkuar vite të tëra për t'u asimiluar. Kur këto kimikate përdoren vit pas viti, prania e tyre bëhet e përhershme, duke e transformuar verën në një burim toksinash në vend të një eliksiri shëndeti", tha Mehmeti. 

Një rrezik tjetër i panjohur për masat janë aminet biogjenike. Këto substanca organike gjenerohen kur vera u nënshtrohet fermentimeve të pakontrolluara, veçanërisht në fuçi druri të cilat shërbejnë si një habitat organik për koloni të pafundme bakteriale. Këto amine biogjenike shkaktojnë një sërë problemesh shëndetësore akute te njerëzit, duke përfshirë alergji të forta, takikardi, aritmi zemre, bllokim të tretjes, hipertension dhe ndjesi fryrjeje ekstreme pas ngrënies.

Kjo ndodh shpesh në verëra ku rrushi tejpiqet për të arritur nivele të larta përqendrimi sheqeri, të cilat nuk fermentohen plotësisht dhe shërbejnë si ushqim për bakteret patogjene në zorrën e njeriut.

Përballë këtyre fakteve alarmante, zgjedhja e një vere të lirë shndërrohet në një rrezik real shëndetësor. Kur u pyet mbi një çmim minimal për atë që mund të konsiderohet 'verë e mirë', Mehmeti qartësoi se poshtë pragut të 5000 - 6000 lekëve të reja nga kantina (e cila përkthehet në 10,000 deri 12,000 lekë në enoteka), vera nuk duhet marrë në konsideratë.

Por ai shkon përtej çmimit duke deklaruar një aksiomë të artë: mos bli asnjëherë verë nga një prodhues që nuk e njeh. Sipas tij, konsumatori nuk mund ta shijojë gjeografinë dhe pastërtinë e një vere thjesht duke u mbështetur në një çmim të lartë apo një markë të huaj snobe (si blerja e një vere 'Gaja' ).

Për të evituar substancat e dëmshme dhe produktet inorganike, njerëzit janë të detyruar të informohen, të shohin praktikat agronomike dhe ta vlerësojnë verën për dijen reale dhe investimin që qëndron pas saj, e jo vetëm për statusin që pretendon se u fal.

Shiko intervistën e plotë: