Flash News

E-TJERA

Dom Gjergj Meta ‘rrëfehet’ në Facebook: Ja kujt ia kam ‘borxh’ thirrjen për t’u bërë prift

Dom Gjergj Meta, ipeshkvi i Mirditës, në një postim në faqen e tij në Facebook ka zgjedhur t’i bëjë homazh Dom Gjon Boskos emrin e të cilit mban edhe një lagje e madhe në Tiranë. Ai thotë se libri mbi jetën e Don Boskos ka qenë i dyti që ka lexuar me përmbajtje fetare pas Dhjatës së re. Por lidhjen e tij të veçantë me meshtarin e famshëm italian prifti shqiptar e zbulon nëpërmjet një ëndrre të parë kur ishte 18 vjeç. Ishte kjo e ëndërr që e shtyu të merrte vendimin final për t’iu futur rrugës së fesë dhe për të vazhduar studimet teologjike.

Dom Gjergj Meta ‘rrëfehet’ në Facebook: Ja kujt ia kam

Postimi plotë:

Dom Gjon Boskos i kam "borxh" thirrjen time për t'u bërë meshtar. Në kohën e adoleshencës time nuk ngopesha së lexuari jetën e dom Boskos dhe ajo që më bënte përshtypje e më guduliste shpirtin ishte, jo çfarë ai bënte, por çfarë ai ishte me dhe për të rinjtë.

"Don Bosko që qesh" ka qenë libri i parë që kam lexuar pas Dhjatës së Re me tematikë fetare dhe ai libër, dmth jeta e këtij meshtari piemontez, më ka ndryshuar jetën.

Isha në vitin e katërt të shkollës së mesme. Ende nuk kisha mbushur 18 vjeç. Çdo ditë lutesha që dom Bosko dhe shën Domenik Savio të më ndihmonin të kuptoja se çfarë do të bëja me jetën time. Atë janar 1994 koha ishte e butë e ndërsa ecja në kodrat e fshatit tim po mendoja për jetën time, sidomos për të ardhmen. Në zemrën time në fakt një vendim kishte filluar të zinte hapësirë e të rrënjosej çdo ditë e më shumë. Përgjatë atij rrugëtimi e mendova jetën time si një çast të vetëm nga fillimi në fund. Zoti më kishte dhënë gjithçka po unë çfarë mund t'i jepja atij?

Ëndërra e një nate janari duket sikur vulosi vendimin tim dhe i dha kuptim kërkimit tim. Ajo ëndërr më çoi te Kisha e Shën Luçisë në Durrës, famullia ime. Aty gjendesha i vetëm në Kishë duke u lutur, kur papritur nga sakristia doli dom Bosko dhe më ftoi të ngjitesha afër altarit. Iu afrova, më vuri dorën mbi sup dhe më shoqëroi afër altarit. Më la aty dhe u zhduk. Aty mbeta vetëm. Më doli gjumi. Kur u zgjova në mëngjes kalendari më lajmëroi se ishte festa e dom Boskos dhe data 31 janar.

Edhe pse ndokush mund të thotë që duhet t'i drejtohem Frojdit ose Jungut për interpretimin e ëndërrave, këtë herë iu drejtova vetëm zemrës time dhe e mora si shenjë të drejtëpërdrejtë për atë që po kërkoja.

Koha që po jetojmë ka nevojë për njerëz me shpirtin e dom Boskos, dmth dashuri për Hyjin e dashuri për të rinjtë tanë që kanë nevojë për një orientim, sidomos ata që jetojnë në periferitë urbane dhe ato ekzistenciale.

Dom Bosko, lutu për ne!

D. Gjergji

Të fundit