Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

E-TJERA

Duhet apo jo të votojë Diaspora?

Politiko 3 Qershor 2024, 14:21

Duhet apo jo të votojë Diaspora?

Nga Enxhi Kastrioti

Një ditë mbasdite, sapo isha kthyer nga puna, siç bëj pothuajse gjithmonë, po shfletoja buletinin e lajmeve në Shqipëri. Një çështje tepër e zjarrtë kishte marre rrjedhën e studiove televizive dhe ish bërë tema e ditës , nxitur dhe nga takimet e fundit te Rames me Itali dhe Greqi: "Duhen apo jo emigrantët të votojnë?" Kjo temë shpeshherë trajtohej me një ton grotesk dhe përçmues. Deri diku në mirëkuptim, pasi mosbesimi ndaj pushtetit, sidomos kur tërthorazi si ide propozohet prej tij, te nxit gjithmonë opozitarizmin; edhe unë  jam natyrë e tillë, që nuk bëj shpesh kompromise me të vërtetën. Por kësaj here nuk e di pse më dhembi deri ne trishtim.

Më kujtohet si sot dita kur, një e nga një, mbyllja rrobat në valixhe dhe, së bashku me to, me forcë edhe kujtimet. U sigurova mirë që gjithçka të ishte fort e mbyllur, si ato gujtinat e mesjetës, sepse vetëm ashtu mund t’ia dilja. Një valixhe që peshonte relativisht pak, por më rëndonte shumë. Aq shumë sa supet e mia relativisht të vogla, të krusura si shkëmbinjtë e maleve kur boren mbi vete duhet te mbajne, zotoheshin se do t’ia dilnin. Dhe ashtu, e hallakatur, shtrëngova dhëmbët, mblodha forcat, me përbetimin që s’do e ktheja kokën mbrapsht, si një Don Kishot nisa rrugëtimin tim.  E bindur që s’do gjeja parajsën, por thjesht doja të ikja. Shqipëria ime, asokohe, po më merrte frymën.Kujtoj qartësisht atë ndjenjë të ngatërruar të lamtumirës. Ndërsa ecja drejt portës së aeroportit, ndieja një përzierje të frikës dhe shpresës. Ishte njee vendim pikërisht në moshën dhe momentin kur ëndrrat dhe idealizmat për të ndryshuar botën sapo ndesheshin me realitetin, kacafyteshin frikshëm. Si rrugëdalje e vetme ishte të bëheshe palë dhe të pranoje realitetin, ose të kërkoje ëndrrën tënde gjetiu.

Unë i përkas një gjenerate të re emigrantësh, ata që gjejnë dhe ushtrojnë profesionin e tyre, të cilëve nuk u është dashur të përballen me egersine deri në kufijtë e tragjedisë. Dramat e të cilëve luhaten midis  vështirësisë së normales. Si një zgjedhje për të jetuar jetën në një bote pa kufij. Ata që, në një pjesë, po jetojnë ëndrrën e tyre, dhe shumica prej tyre duke qene shembull dhe për qytetarët e tjerë në botë. Shqiptarët i gjen kudo, nga drejtuesit e spitaleve, inxhinierët e suksesshëm, liderët e kompanive më të rëndësishme, e deri tek copëzat e kafeneve.

Emigracioni modern nuk ka drama të mëdha, ndoshta nuk ka tragjedi, ndoshta nuk ka, por është i frikshëm. I ngjan Purgatorit ku ecjejaket  ferr- parajsë levizin aq shpesh sa tiktaket e orës. Krijojnë qytetarë dhe individe pa atdhe, të ndjerit i huaj në vendet e huaja dhe i huaj dhe i papranuar në vendin e tend. Ku ato pak orë mbi ajer, teksa kalon këto kapërcime, janë të vetmet orë të tua  qetësisë. Sepse ti i perket dy boteve të ndryshme dhe asnjërin plotesisht. Dhe gjithmonë me një lufte te brendshme, te përditshme per te ruajtur identitetin tënd si shqiptar.

Shpesh bisedoj me kolegët e mi shqiptarë të diasporës, dhe përtej propagandës, truket manipulative të supozuara të pushtetit dhe që kësaj here dua t'i lë anash, ndjesia që mora nga takimet, ishte se të gjithë, myslimanë dhe të krishterë, burra, gra, djem dhe pleq, kanë një dëshirë të përbashkët ne limitet e një thirrje te dëshpëruar : duan të dëgjohen, duan të ndihen të përfaqësuar, kanë nevojë të jenë bashkë. Duan dhe duam te gjithë te ndihemi pjesë e Shqipërisë. Shpesh me te drejte thuhet ngrihen pikëpyetje au duhet lëne ne dore fatet e atyre qe zgjodhën te jetojnë ne Shqipëri të vendosen nga, ata që në fund të fundit ishin ata që nxituan të iknin. Pergjigjen e kesaj pyetje e jep vete historia, mjafton te kthehesh pak  ne kohe dhe kupton rolin e rendesishem ne momente vendimtare te popullit tone  që ka luajtur diaspora.Mjafton të kujtosh kush ishte Naim Frashëri, Fan Noli, De Rada e te tjere me rradhe Mjafton të kujtosh Rilindjen Kombëtare, deri në Shpalljen e pavarësisë, mbështetjen e paçmuar për Renjen e Komunizmit, dhe perkrahjen jetike për Lobimin në Luftën e Kosovës.

Kjo ndodh sepse Diaspora dhe emigrantët janë njerëz të lirë, që nuk u binden orfoqëve të pushtetit, nuk tundohen nga interesat meskine të momentit, janë naryra guximtare dhe idealiste. Absolutisht nuk dua te mitizoj Emigrantet dhe Diasporen, sepse e di që pyetja tjeter do ishte "A ktheheni ju per Shqiperine, ? Dhe per kete e kam 1 pergjigje 90% jo, pasi ketu ku jemi kemi ndërtuar ato. Shtepizat dhe rutinën tone, pikerisht per ato arsye qe na nxiten te ishim qytetare te botes. Por e di me bindje te plote qe nqs do pyeteshin, te gjithe do ishin te gatshem kush me pak e kush me shume me përvojën e marre pertej kufijve te te vogles Shqiperi, me gjithe deshire vullnet e idealizem do kontribuonin edhe pse prej perse largu.

Na lejoni dhe të jemi pjesë e integruar e asaj shtëpisë sone te përbashkët që quhet Shqipëri .

Sebashku mund te ndertojme një shqiperi me te mire, Oerfyturoni si do ishte nje shqiperi e Mira Muratit, e Mentor permetit, ferid Murad,  së bashku me me shume e shume te tjere që zgjodhën që kontributin e tyre ta japin ne Shqiperi , a e perfytyroni dot kete binom ?

Ndaj na lejoni të jemi dhe ne pjesë e juaja na lejoni të frymojme dhe ne shqip, na ndihmoni që mes luftes se globalizmit te ruajmë identitetin tone shqiptar dhe te ndihemi plotesisht te tille. Dhe sebashku te ndërtojmë një shqiptari me te mire. E gjitha kjo arrihet vetëm nëpërmjet një mënyrë, nëpërmjet te shenjtës se drejtës per te votuar. Daspora duhet te votojee

Të fundit