Kryepeshkopata e Detroitit mbështet e shtëpisë së famullisë në Dioqezën e Sapas

Kryepeshkopata e Detroitit, nën kryepeshkopin Allen H. Vigneron, pati një mundësi për të demonstruar përkushtimin e saj ndaj universalitetit të Kishës Katolike duke mbështetur rindërtimin e shtëpisë së famullisë në Dioqezën e Sapas, Shqipëri.

Peshkopi Simon Kulli i Sapës vizitoi Arqipeshkvinë e Detroitit në gusht 2022 dhe kaloi kohë me Kryepeshkopin Vigneron. Në rolin e tij në Konferencën Ipeshkvnore të Shqipërisë, Peshkopi Kulli shërben si president i emigracionit për shqiptarët, gjë që nënkupton kujdesin për mirëqenien e diasporës shqiptare në mbarë botën, përfshirë edhe ato në Michigan.

Kisha Katolike në Shqipëri ka luftuar për të rindërtuar burimet e saj që nga rënia e regjimit komunist 34 vjet më parë, i shkroi Peshkopi Kulli Detroit Catholic.

Miçigani Juglindor është shtëpia e një prej komuniteteve më të mëdha katolike shqiptare në botë jashtë Shqipërisë, duke përfshirë dy famulli në Kryedioqezën e Detroitit: Zoja e Shqiptarëve në Southfield dhe St. Paul Albanian në Rochester Hills.

“(Drejtimi) i diasporës ka çuar në një marrëdhënie më të ngushtë dhe më vëllazërore me këtë Kryepeshkopatë, veçanërisht me Shkëlqesinë e Tij Kryepeshkopin Vigneron,” shkroi Peshkopi Kulli. “Kjo marrëdhënie e ngushtë është falë kujdesit dhe inkurajimit të madh që Kryedioqeza … ka treguar për vitet për famullinë shqiptare, duke bërë të mundur që ky komunitet të ruajë identitetin e tij duke u integruar edhe në kishën vendase.”

“Gjatë këtij takimi (me Kryepeshkopin Vigneron), patëm mundësinë të ndajmë përvojat e dioqezave tona dhe sfidat e ndryshme”, vazhdoi Peshkopi Kulli. “Që nga ai moment, kam pasur respekt dhe admirim të madh për Shkëlqesinë e Tij Vigneron dhe Kryedioqezën që ai drejton si një Bari i vërtetë.”

Peshkopi Kulli shpjegoi se Dioqeza e Sapasit është shumë e varfër dhe lufton për të gjetur fonde për ta mbajtur atë. Pas vizitës së tij në 2022, peshkopi Kulli tha se Kryepeshkopi Vigneron premtoi 50,000 dollarë për të ndihmuar në restaurimin e kishës së Naraçit dhe shtëpisë së famullisë në Dajç të Zadrimës, një fshat i vogël në veri të Shqipërisë.

“Me ato mjete kemi mundur të përfundojmë instalimet hidraulike, shtrimin e pllakave, suvatimin, përfundimin dhe instalimin e instalimeve elektrike”, ka shkruar Peshkopi Kulli. “Kjo ishte një ndihmë e jashtëzakonshme për mua, pasi shtëpia kishte mbetur e pabanuar për shumë vite dhe nuk kisha ku të strehoja misionarët që i shërbenin kësaj famullie dhe të tjerëve në zonën përreth. Fondet e dhuruara dhanë mbështetje të konsiderueshme për të mundësuar kryerjen e punimeve në këtë shtëpi famullie, edhe pse ajo ende nuk është e banueshme.”

Ka ende punë për të bërë, tha peshkopi Kulli, duke përfshirë instalimin e dyerve, grilave dhe mobiljeve, dhe dioqeza duhet të sigurojë fondet e nevojshme për të përfunduar punën në shtëpinë e famullisë dhe për të filluar punën në Kishë.

Në kohën e rënies së komunizmit, peshkopi Kulli ishte seminarist dhe ai përjetoi se si përpjekjet për restaurimin e Kishës në Shqipëri janë të vazhdueshme dhe kërkojnë përpjekje të pafundme.

“Që kur isha ende seminarist, kam qenë dëshmitar i gjithë procesit që nga fillimi i Dioqezës, të cilin e kam udhëhequr tash për shtatë vjet”, ka shkruar peshkopi Kulli. “Kisha në Shqipëri është një kishë e varfër, veçanërisht dioqeza ime, e cila ndodhet kryesisht në zona malore dhe përballet me vështirësi të konsiderueshme ekonomike. Mungesa e të ardhurave do të thotë që Dioqeza të hasë vështirësi të mëdha në mirëmbajtjen e saj dhe mbi të gjitha në misionin e saj ungjillëzues. Kjo është e dukshme në paaftësinë tonë për të siguruar edhe burimet më thelbësore të nevojshme për të çuar përpara misionin tonë ungjillëzues. Shpesh na kanë munguar mjetet për të udhëtuar në këto zona të largëta dhe të vështira për t'u arritur.”

Peshkopi Kulli tha se dioqeza lufton me mungesën e priftërinjve dhe thirrjeve; ai e ka inkurajuar dioqezën e tij që të lutet veçanërisht për thirrjet dhe ka udhëzuar priftërinjtë e tij që të bëjnë më rregullisht adhurimin e Sakramentit të Bekuar.

Ndërsa puna po vazhdon dhe përpjekjet nuk janë zhdukur plotësisht, peshkopi Kulli shpjegoi se donacioni ndihmon për të lehtësuar një pjesë të barrës dhe për të ndihmuar më tej misionin e dioqezës.

"Fondet e dhuruara janë një ndihmë e madhe dhe thelbësore për ne. Dioqeza jonë përpiqet t'u ofrojë besimtarëve të saj kujdesin dhe shërbimin më të mirë të mundshëm, duke pasur parasysh se fokusi ynë është jeta misionare dhe ungjillizimi," shkroi Peshkopi Kulli. "Çdo fond shkon drejt Përfitimet e këtij misioni janë të nevojshme për ndërtimin dhe mirëmbajtjen e strukturave të ndryshme që përdoren për famullinë, si sallat e katekizmit, oratoritë, dhomat e mbledhjeve për mbledhjet e të rinjve dhe transporti."