Media gjermane: Shqipëria që humbet të rinjtë dhe mbijeton me punëtorë nga Azia

Shqipëria, për dekada një vend emigrimi, po përjeton një kthesë të re demografike. Ndërsa mijëra shqiptarë vazhdojnë të lënë vendin për një jetë më të mirë në Europë, boshllëqet e krijuara në tregun e punës po plotësohen nga punëtorë të huaj nga Azia dhe Afrika, shkruan MDR Fernsehen.

Një kontrast i fortë: ndërkohë që rrobaqepëse nga Mianmari qepin në punishtet shqiptare, mjekët e rinj përballen me ligje që i detyrojnë të qëndrojnë në vend kundër dëshirës së tyre.

Në një fabrikë në periferi të Tiranës, zhurma e makinave të qepjes përzihet me gjuhë të huaja. Donika Mici, pronare e fabrikës, tregon sesi është detyruar të punësojë 85 punëtorë nga Azia Juglindore për të mbijetuar.

“Pas pandemisë, shumica e punëtorëve tanë emigruan drejt Italisë dhe Greqisë. Pa punëtorët e huaj, thjesht do mbyllnim dyert”, thotë ajo.

Por realiteti është i ashpër: nga 85 punëtorët e parë të ardhur, vetëm 22 kanë qëndruar. Të tjerët e panë Shqipërinë si një trampolinë për në BE.

Të dhënat zyrtare flasin vetë: numri i lejeve të punës për të huajt u trefishua mes 2020 dhe 2023, duke kaluar nga 3,300 në gati 10,000. Në të njëjtën kohë, mbi 300,000 shqiptarë aplikuan për leje qëndrimi në BE vetëm në pesë vite, kryesisht në Itali, Greqi dhe Gjermani.

“Sa më shumë njerëz ikin, aq më shumë të tjerë ndjekin të njëjtën rrugë”, thotë Dhimitër Doka, studiues i migracionit. Sipas tij, Shqipëria po e përdor këtë emigracion si një “valvul shpëtimi” për pakënaqësinë e qytetarëve me pagat e ulëta dhe korrupsionin.

Ndërkohë, një tjetër betejë zhvillohet në sektorin më delikat – shëndetësia. Mijëra mjekë e infermierë janë larguar drejt Gjermanisë dhe vendeve të tjera të BE-së, duke lënë pas një boshllëk të rrezikshëm.

Për t’i ndalur, qeveria miratoi një ligj që detyron studentët e mjekësisë të qëndrojnë në vend për tre vite pas diplomimit ose të paguajnë tarifat e shkollimit. Por studentët e quajnë masën “burg pa hekur”.

“Ata që duan të qëndrojnë duhet të bindin me kushte më të mira, jo me detyrim,” thotë Paola Brusha, studente e mjekësisë që protestoi kundër ligjit. Çështja tani është para Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut.

Ndërsa mjekët luftojnë për të zgjedhur të ardhmen e tyre, Xhoi nga Mianmari e ka bërë tashmë zgjedhjen e saj: ajo dëshiron të qëndrojë në Shqipëri.

“Është vend i qetë, me ushqim të mirë. Vetëm moti është paksa shumë i nxehtë,” thotë ajo me buzëqeshje, duke kaluar një palë këpucë gjysmë të qepura te punëtori pranë.

Në një vend që humbet njerëzit e vet dhe fiton fytyra të reja, historia e saj është vetëm fillimi i një kapitulli të ri për Shqipërinë – një kapitull që ngre më shumë pyetje sesa përgjigje për të ardhmen.