Pse ka pabarazi mes Qeverisë dhe Opozitës në kuadër të kufizimeve Covid-19

nga Alban Daci

 

Kjo pandemi si kurrë ndonjëherë më parë i ka vendosur përballë realiteteve të reja edhe demokracitë më të vjetra e të konsoliduara në Botë. Pas shumë revolucionesh, betejash dhe eksperiencash u duk se liritë dhe të drejtat themelore të njeriut do të merrnin një valencë universale duke i bërë thuajse të shenjta e të pa cënueshme. Madje, të drejtat dhe liritë e njeriu si nocione, por edhe si aksione u bënë mburoja për të promovuar demokracitë në Botë duke sulmuar në gjenezë çdo tentativë për autoritarizmit. Madje, këto nocione u bënë aq të rëndësishme sa filluan të demokratizonin sadopak edhe vende si Kina dhe Rusia.

Megjithatë, askush nuk e kishte menduar se do të vinte një kohë që, jo vetëm do të rikthente të kaluarën e errët të limitimit dhe abuzimit mbi të drejtat e liritë themelore, por do të krijoheshin precedentë të rinj që nuk ishin jetuar as në të kaluarën. Në asnjë diktaturë të mëparshme nuk kishte ndodhur të mbyllej një popull i tërë me misionin e mbrojtjes së shëndetit publik. Pra, jo vetëm ndodhën limitime të paprecedentë të drejtave e lirive themelore të njeriut, por për herë të parë këto aksione negative e vrastare për demokracinë u reklamuan si masa në shërbim të jetës dhe të mirës publike, por në fakt pa e pyetur asnjëherë vetë publikun nëse ishte i gatshëm për të bërë sakrifica të tilla.

Pandemia është një thikë me dy teha ose si dy anët e të njëjtës medalje. Kjo situatë e limitimit të lirive e të drejtave themelore të njeriut me justifikim në shërbimit të publikes dhe "jetës" është perfekte dhe krijon kushte ideale për themelimin dhe konsolidimin e autoritarizmave.

Pra, me frikësimin e qytetarëve duke i mbyllur, liderët që kanë orientim autoritar kanë të gjithë hapësirën e mundësinë të themelojnë diktaturën e tyre.

Në fakt, që në Romën e lashtë diktaturat kanë ardhur si regjime në kohë emergjence e me kufizime në kohë, por me të marrë kompetencat e plota, nuk janë larguar më derisa rrëzimi i tyre ka ardhur në mënyrë të dhunshme e tragjike.

Ditët e pandemisë janë janë në favor të instalimit të diktakturave dhe shumë liderë me qasje të tilla po e perdorin atë për të izoluar Opozitën e për të forcuar pushtetin e tyre. Le të marrim rastin e Shqipërisë që është në prag të zgjedhjeve, me një Opozitë që s'ka asgjë dhe me një pushtet që ka çdo gjë.

Pra, në realitetin e sotëm shqiptar edhe sikur të mos ishin limitimet Covid-19 ndaj lirive e të drejtave themelore të njeriut, Opozita do garojë në zgjedhje në një situatë aspak demokratike. Përballë situatës Covid-19 misioni i Opozitës për rikthimin e demokracisë bëhet edhe më i vështirë, sepse për shkak të pandemisë, ajo e ka të vështirë dhe të pamundur të konsultohet me elektoratin e saj për zgjedhjet e 25 prillit. Ndërsa ne kemi një shumicë që nuk ka asnjë limit në kuadër të masave Covid-19, sepse ajo duke përdorur edhe pushtetin është gjithë kohës ne fushatë.

Për shembull, Kryeministri e ministrat bëjnë fushatë pa pasur kufizime në kuadër të inspektimit të punimeve të rindërtimit apo në rastet e inaugurimeve të përfundimit të disa veprave publike.

Sikur të mos mjaftonte kjo, Opozita ka edhe një pengesë tjetër serioze që bëhet pjesë e atmosferës së përgjithshme dhe kjo është fakti se Opozita ka një hapësirë shumë më të vogël mediatike për të përdorur kanalet e komunikimit me shqiptarët, apo për të bashkëbiseduar me ta në lidhje me programin dhe propozimet e saj elektorale.

Megjithatë, pandemia ka edhe anën tjetër të medaljes, sepse ka mundësi të kthehet në promotore e në simbol të mbrojtes e promovimit të demokracisë. Limitimi i të drejtave dhe lirive themelore të njeriut ishin bërë aq normale, sa nuk konsideroheshin më vitale e po ashtu na ishte bërë kohë që kur kishte pasur sakrifica të mëdha njerëzore për promovimin e mbrojtjen e tyre dukej sikur ishin. Sakrificat për liri dukej se i përkisnin në të kaluare të largët. Kur gjërat supreme kthehen në normale, ato humbin vlerën dhe forcën që kanë. Kjo pandemi na bërë të kuptojmë sa rëndësi ka liria. Pra, liria papritur u kthye vetë justikimi i ekzistencës tonë.

Gjithashtu kjo pandemi po nxjerrë cullak të gjithë liderët që janë demagogë e që nuk meritojnë të na qeverisin per shkak të keqmenaxhimit apo për shkak të vendimeve të gabuara të marra në një moment të gabuar. Kështu në të vërtetë, pandemia, duket sikur në fillim i stimulon liderët ëndërrimtarë autoritarë, por në fakt drejt përfundimit dhe realizmit te ëndrrave të tyre për të instaluar diktatura, ajo i vret ato politikisht duke i rrëzuar.

Ky pushtet përmes pandemisë kërkon të instalojë diktaturën, por në fakt po kotribuon në mënyrë të pavetëdijshme për rrezimin e tij e ky rrëzim do te kurorëzohet më 25 prill.