Vrasja e 19-vjeçares shqiptare në Malin e Zi, autori: Babi i Shejlës më goditi në kokë, unë qëllova pa vetëdije

 

Në Gjykatën e Lartë të Podgoricës vazhdoi këtë të hënë gjykimi për vrasjen e Shejla Bakisë. I akuzuari Ilir Gjokaj ka vazhduar të paraqesë mbrojtjen e tij. Në gjykatë sot është dëgjuar babai i të vrarës, Shaban Bakija.

Në kuadër të mbrojtjes së tij, Gjokaj ka paraqitur para gjykatës edhe pesë fotografi që i ka pikturuar në burg, duke thënë se motivi i të gjitha fotove ka qenë ditari i Sheilës.

Babai i vajzës së vrarë tregoi në gjykatë me detaje se si i akuzuari pasi u nda me të, e ndiqte vajzën e tij ditë e natë dhe më pas ndodhi krimi. Ai ka sqaruar se nuk e di se kur e ka shkruar Shejla ditarin dhe se kur ia ka dorëzuar tashmë të akuzuarit Gjokaj.

Shaban Bakija, babai i të vrarës, Shejla Bakija, në dëshminë e tij si dëshmitar i viktimës, para gjykatës tha se vajza e tij kishte liri dhe mbështetje nga ai dhe familja e tij.

"Kurrë në jetën tonë, as mendërisht e as fizikisht, askush nga familja, madje as unë, nuk e kemi abuzuar me Sheilën. Për më tepër, ne kishim një marrëdhënie miqësore. Ajo kishte edhe pak më shumë liri, edhe nëse ajo shikohet ndryshe në mjedisin tonë (ambient konservator). Si çdo baba, edhe unë u përpoqa ta udhëzoj gjatë bisedës," shpjegoi Shaban Bakija.

I pyetur nga gjykata, ai tha se Shejla Bakija dhe Ilir Gjokaj janë shpërngulur për të jetuar në Budva dhe se aty u ka dhënë një banesë.

"Fillimisht ata jetuan në shtëpinë e tij. Ata donin të ishin të pavarur. Iliri permendi qe do ta shiste makinen, qe te ja dilnin...Une thashe qe qe iku qeraxhiu do u jap nje apartament ne Budva dhe nuk do te paguajne asgje, fatura e te ngjashme, se ata do të përjashtoheshin nga çdo gjë. Ata ishin aty deri në momentin që më thirri për të ardhur ta marr. Më tha se nuk mund të jenë më bashkë. Kjo ishte pas pesë muajsh," shpjegon Bakija.

Babai i të ndjerit Shejla ka paraqitur disa shembuj në gjykatë në të cilat pretendon se Ilir Gjokaj e ka ndjekur vajzën e tij ditë e natë.

"Pasi u kthyem nga Budva, pasi mora Sheilën, po atë natë Iliri erdhi në shtëpinë tonë me të atin. Ai prezantoi se nuk erdhi për shkak të Sheilës, por e kuptova që erdhi.. I kemi pritur bukur. Ajo ishte e rreptë që nuk donte të kthehej tek ai. I thashë atij dhe babait të tij, ne jemi këtu për ju me gjithçka që ju nevojitet, por kjo temë ka përfunduar," shpjegon Bakija.

Siç ka shpjeguar në detaje, kjo ka ndodhur edhe kur kanë qenë me pushime, me miqtë dhe kumbarët për drekë apo darkë, kur Shejla ka qenë në shëtitje me miqtë e saj. Sipas Shaban Bakijes, Gjokaj ka hyrë dy herë në shtëpinë e tyre.

I akuzuari Ilir Gjokaj vazhdoi me mbrojtjen aty ku e la herën e fundit, nga momenti para se të qëllonte dhe gjykata tha se ka mbajtur kokën ulur për më shumë se gjysmë ore me fyerje, shtytje, poshtërime, kërcënime.

"Gjyshja nga Sheila më tha të flas si burrë, por ti nuk je burrë por burrë i vogël... Që atëherë nuk kam mundur të kuptoj asnjë fjalë nga ato që më thonë. Unë thjesht dua të iki prej andej. Dhe pastaj vërej se Shabo thotë diçka dhe ngrihet nga karrigia dhe pastaj unë ngrihem dhe dëgjoj veten duke thënë le të jetojmë dhe e përsëris atë fjali disa herë. E pashë Shabon të kapte rripin nga mbrapa. Unë pastaj nxjerr armën time dhe përsëris, dhe Shabo më godet në kokë aq fort sa mendova se isha goditur nga diçka. Gjithçka është e turbullt para syve dhe unë qëlloj pa qëllim. Unë thjesht shtyp këmbëzën sepse gjithçka është e turbullt," thotë Gjojkaj.

Ai shton se pas kësaj e ka kthyer armën drejt tij dhe se më pas arma është bllokuar. Siç tha ai, donte të vriste veten.

"Hipa në veturën time dhe u nisa për në qendër të Tuzit, dhe në drejtimin tim po lëvizte një kamion tërheqës. Drejtoj me makinë dhe ndaloj para komisariatit. Unë dola nga makina, qëndrova pranë kontejnerit dhe thirra dhe bërtita, dua të dorëzohem por askush nga policia nuk del dhe jam gjakosur, hedh armën në kontejner dhe kështu shkoj. te shatërvani dhe të lahem atje. Nisem në këmbë nga shatërvani, as nuk e di ku, thjesht eci dhe dua të marr jetën time. Shkoj në drejtim të kodrës së Deçiqit, e ngjitem për pak dhe vetëm atëherë munda të qaj me zë dhe të bërtas duke thirrur Shejlen," tha Gjokaj.