Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Libri i ri i Mustafajt/ Rrëfimet për vizitën e Enverit në Tropojë, buzët e trasha, rrogën…

Politiko 19 Nëntor 2018, 20:23

Libri i ri i Mustafajt/ Rrëfimet për vizitën e Enverit në

Diplomati Besnik Mustafaj promovoi në panairin e librit “Letrat e mia kredenciale”, në një rrëfim me gazetaren Arta Marku. Mustafaj tregon për jetën e tij duke iu përgjigjur pyetjeve të gazetares.

Mes kujtimeve, Mustafaj sjell të vërtetat e tij si diplomat, politikan, shkrimtar, deputet, gazetar, pedagog, intelektual, dhe qytetar.

Në një prej rrëfimeve, Besnik Mustafaj flet për rrogën që merrte për punën që bënte kur ishte në shkollë tetëvjeçare, duke theksuar rëndësinë e kontributit të tij në ekonominë e famijes.

“Gjatë gjithë shkollës tetëvjeçare, unë merrja një mijë e dy qind lekë në muaj, që ishte më shumë se një e treta e pagës së nënës sime. Ky detaj nuk ishte pa rëndësi për buxhetin e familjes’, shkruan Mustafaj.

Besnik Mustafaj rrefen edhe për vizitën e diktatorit Enver Hoxha në Tropojë dhe për zgjedhjen e tij si trombonist vetëm për buzët e trasha që kishte.

“Në maj 1970, në Tropojë erdhi për vizitë Enver Hoxha. Ai u prit me hare të madhe popullore, siç merret lehtë me mend nga ata që e kanë jetuar atë kohë. Por organizatorët e festës, të cilët e shoqëronin udhëheqësin e madh, vunë re një mungesë: qyteti nuk kishte fanfarë. Fill më pas u mor vendimi që pranë shtëpisë së kulturës së qytetit të ngrihej fanfare. U dërguan pa vonesë instrumentet dhe një instruktor i huazuar nga banda e ushtrisë. Në Tropojë gjeje plot burra që i binin çiftelisë, lahutës apo fyellit, madje edhe në mënyrë virtuoze, por instrumentet e tunxhit ishin krejt të panjohur për malësorët.

Për më keq, nuk gjendeshin as aspirant për t’i mësuar. Fanfara do t’i bënte shfaqjet e saj nëpër rrugët e qytetit në ditët e festive po e po, por shpesh edhe të dielave të zakonshme, për të krijuar atmosferë të gëzueshme, siç do të na thuhej ne, që do ta krijonim. Burrave tropojanë u vinte turp të parakalonin nëpër rrugët e qytetit me ato instrumente të mëdha tunxhi varur në qafë, duke luajtur në ecje një muzikë të cilën ata në të vërtetë as e kuptonin e as e shijonin. Sipas përfytyrimit të tyre, ata do të bëheshin pjesë e një pamje groteske. Përfundimisht, instruktori i ardhur nga Tirana për të ngritur fanfarën, u drejtua në shkollë të gjente muzikantët që i duheshin. Mua më zgjodhi vetëm për buzët e trasha që kisha. E mbushin mirë bukinën e trombonist, më tha duke më caktuar menjëherë edhe instrumentin. nuk më bëri asnjë provë në kisha sadopak vesh muzike.

Unë, pra, ja trombonist i parë në Tropojë. I jam edhe sot e kësaj dite mirënjohës atij burri që ma dha këtë mundësi. Tromboni është një instrument ritmi. Partiturat e tij shkruhen në çelësin e sisë, një shkrim muzikor ky që do e zbuloja me atë rast. Në shkollë më kishin mësuar vetëm pentagramin që fillon me çelësin e solit. Pa e ditur ç’po më ndodhte, unë mora kështu njëfarë edukimi muzikor, që nuk do ta kisha marrë kurrë në rrethanat e mia të zakonshme”, shkruhet në “Letrat e mia kredenciale”.