Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Narrativa e Gent Cakajt nuk është te 'shkopi' me burrat, por te 'karrota' me gratë

Politiko 28 Mars 2019, 19:46

Narrativa e Gent Cakajt nuk është te 'shkopi' me burrat, por

Alfred Lela

Gent Cakaj ka qenë fatlum dhe i pafat, në të njëjtën kohë, ditën kur u kandidua dhe u delegua si ministër i Jashtëm i Republikës së Shqipërisë. Në planin e marrdhënieve publike (piarit) ai mbetet një zgjedhje e mirë, por sërish si 'karrem' i Edi Ramës, i cili me anë të tre transgresioneve, rinisë, kosovarësisë dhe talentit, deshi të kapërcente të gjithë kufijtë e diplomacisë institucionale duke përdorur një 'tabula rasa' si Cakaj.

Në këtë plan është i pafat z. Cakaj: u bë ministër në një dreq toke dhe republike ku, të gjithë pa përjashtim, duan të jenë ministra. Dy shembuj mund të sillen nga historia e largët dhe e afërt. Deklarata e Ahmet Zogut se, është e vështirë të jesh mbret në një tokë me 1 milion mbretër, dhe inati 'i gjysmës së Shqipërisë' me shefin e opozitës, Lulzim Basha, kur ai publikoi listat e kandidatëve për deputetë, kur nuk e panë veten në to.

Ky mentalitet 'e anulon' Cakajn dhe nuk pyet aspak për kreditet dhe qëllimet e tij, sado të larta dhe të pastra qofshin ato. Djaloshit nga Kosova i mbetet të kundër-reagojë dhe, në këtë hulli ka qenë edhe lista 20-she e paraqitur para medias. Ministri ka dashur 'të tregojë dhëmbët', të dëshmojë se e ka në zap institucionin tekanjoz të lënë nga Ditmir Bushati, ku me gjasë njerëzit e tij vazhdojnë t'i fusin stërkëmbësha pasardhësit të ri.

Edhe leximet që iu bënë listës kishin si piketë pikërisht 'anulimin' e Cakajt. Për disa lista ishte hakmarrje e Ramës me Bushatin, i cili kishte treguar shenja 'zevzekërie' pas shkarkimit. Për të tjerë, vendetta e kryeministrit me njerëzit e medias, kritikë me të, që kishin të afërm në poste diplomatike nëpër botë, kryesisht 'vende pëllumbash' në Perëndim.

Gjasat janë që z. Cakaj ka dashur të ndërtojë profilin e vet nëpërmjet një narrative që tregon, në fillim shkopin dhe më vonë karrotën. Sigurisht, siç raportonte Politiko dje, ai nuk do ta shkarkojë, për shembull njeriun e afërt të bosit të medias Frangaj (sepse nuk do ia mbante të hynte në luftë me një media të madhe si Klani, por edhe se me paraqitjet e saj, përfaqësuesja e Shqipërisë në Vatikan duket një zonjë e kompozuar), siç edhe nuk ka pse të shkarkojë të bijën e Zhejit, qoftë edhe për faktin se Shqipëria do të kishte mirë nga diplomatet e reja, të hijshme dhe të sofistikuara si zonjusha në fjalë. Si Cakaj, por sidomos Rama, e dinë këtë.

E njëjta gjë mund të thuhet për të bijën e Paskal Milos, duke gjykuar nga i ati, apo të birin e Preç Zogajt, sërish nga trashëgimia apo shkollimi. Kështuqë, teoria e anti-nepotizmit në këtë rast as nuk shkon, as nuk bën punë. Sikur për asgjë tjetër, për faktin e thjeshtë se etërit e këtyre zonjushave apo zotërinjve, nuk punojnë në shtet, por janë 'në punë të tyre', kështuqë nuk jemi në rastin e shkeljes nëpërmjet nepotizmit.

Cakajt i mbetet ta formulojë narrativën e atij që 'e ka marrë pushtetin' në Ministrinë e Jashtme, duke dalë prej hijes së delegimit të postit nga Rama dhe prej kontrollit të ushtruar ende nëpër ato zyra nga ish-ministri jetëgjatë, Bushati, duke bërë disa shkarkime periferike. Në fund, as 'lista nepotike' e shpallur në media, dhe as shkarkimet e diplomatëve të rangut të fundit, apo shoferëve të ambasadave, nuk i çojnë drejt kthesës punët e Ministrisë së Jashtme dhe Europës.

Cakaj është i pafat, përveç atyre që u thanë më lart, edhe për atë se e ka marrë drejtimin e MJ në një kohë krize politike dhe ngecjeje në qeverisje, çka e bën të pamundur integrimin në BE, çka do të ishte i vetmi sukses i tij si ministër rishtar.

Te mosha e tij, aty ku qëndron mangësia, rri edhe shansi. I mbetet diçka, dhe nuk është pak, të bëjë me rininë e tij në krye të Punëve të Jashtme. Zyrat e huaja janë plot me gra (në moshë) që marrin vendime apo flenë me vendim-marrësit europianë.

Ta lërë 'shkopin' e brendshëm pas derës së zyrës dhe të përdorë 'karrotën' në punët e jashtme.

Kjo do të qe narrativa e tij.

Politiko.al