Flash News

KRYESORE

Në "Republika e bananeve", mandatet e opozitës vlejnë vetëm të djegura

Në "Republika e bananeve", mandatet e opozitës vlejnë

Gentian Gaba

Ditën e djeshme Durrësi nuk u zbardh vetëm nga bora që ka pushtuar me heshtjen e saj një pjesë të madhe të vendit. Qyteti i dytë i Shqipërisë u zbardh nga kapja e një sasie gati të pabesueshme kokaine. Gjashtëqind e trembëdhjetë kilogram, ose, më mirë, njëqind e tetëdhjetë milion euro. Një vlerë ekonomike e mjaftueshme për të ulur me 20 për qind deficitin buxhetor, e të tjera përdorime të ngjashme që mund të godasin fantazinë e çdokujt për këtë sasi të hollash, që me shumë gjasa është vetëm një nga bananet e asaj peme pjellore që është Amerika Latine për kësisoj trafiqesh, me destinacion Shqipërinë.

Gazetarë të shumtë raportojnë se ka dyshime të forta se pas ngarkesës me kokainë qëndrojnë emra të fuqishëm të botës së politikës, sidomos nga ana e mazhorancës, apo siç njihen tashmë: “peshqit e mëdhenj”. Është vështirë të imagjinohet se kjo sasi kaq e madhe e drogës, e transportuar nga Kolumbia për në Shqipëri, të jetë punë e dy 25 vjeçarëve të arrestuar dhe pronarit të magazinës së bananeve, i cili është shpallur në kërkim. Garancia për ngarkesën, ose 97 të tilla të bëra ndër vite me origjinë Amerikën Latine, sigurisht është gjetkë. Por kjo nuk surprizon më askënd, droga e kpaur është gjithmonë më e vogël sesa ajo që shkon te konsumatori final.

Këto ngjarje, që ngjasojnë më shumë me rrëfime të shkëputura nga faqet e librit “Gomorra”, të Roberto Savianos, janë kthyer në ndodhi të zakonta për të gjithë ne.

Ditën e sotme faqet e para të shtypit i fitoi përsëri droga, por këtë radhë ajo që njihet si produkt lokal: Kanabisi. Në dy shtete fqinj si Greqia dhe Italia, me të cilët na bashkon Aleanca Atlantike, kanë organizuar kapjen e sasive të ndryshme të drogës me prejardhje shqiptare me vlera marramëndëse. Shpeshtësia e këtyre ngjarjeve e ka "banalizuar të keqen" në vend. Anormalja është kthyher në normale, paçka përpiqen të thonë se i kapëm, pra i kemi kundërshtarë, përhapja e fenomenit flet për një ndërthurrje midis palëve që tejkalon rolet. Një aleancë midis trafikantëve, policisë dhe politikës që ka hedhur tuç rendin e gjërave.

Durrësi, Elbasani dhe Vlora janë qytetet që ilustrojnë më së miri ujdinë e triadës politikë, polici dhe trafikantë, dhe diversifikimin në trafikun e lëndëve narkotike. "Audi i zi", që mori përpara policinë në qytetin e Metalurgjikut, ishte vetura e heroinës turke. "Audi i zi" i ish-ministrit të Brendshëm, ishte vetura e hashashit "Made in Albania". Ndërsa, bananet e Durrësit, dhe kokaina Kolumbiane, janë simboli i tranformimit të vendit në një "Republikë bananesh".

Ky togfjalësh ekzotik është sajuar nga shkrimtari amerikan O. Henry, i cili e ka ilustruar këtë koncept në romanin “Cabbages and Kings”. Në shkencat politike termi nënkupton një vend politikisht jo stabël. Në republikat e bananeve politikbërësit, nëpërmjet oligarkisë politiko-ekonomike, shfrytëzojnë ekonominë kombëtare për qëllime vetjake, duke u dalluar për servilizëm ndaj ndërkombëtarëve, por me arrogancë diktatoriale ndaj të qeverisurve.

Bananet mbi të cilat rrëshqitëm dje, tregojnë se jo vetëm siguria kombëtare është në rrezik, por që shumat e trafikuara në hashash, heroinë dhe kokainë kanë fuqinë të blejnë të gjitha shtresat e shoqërisë sonë të vobektë.

Deri më sot, shpëtimi i vetëm i shteti dhe i qytetarëve ka qenë pozicioni gjeokrafik dhe proceset integruese në të cilat vendi po kanalizohet nga vullneti i atyre, si për shëmbull Juncker dhe organizata që përfaqëson, që janë të "uritur" për stabilitet në këtë rajon.

Nëse fati ynë do të varje nga triada politikë, polici, trafikantë, në këto pak vite, Shqipëria do të klasifikohej si "failed state"; të paaftë për të kontrolluar terriorin dhe kufjitë. Kartelet e krijuara menaxhojnë miliona euro (sa mund të bëjnë 180 milion euro herë 97 rrugë bananesh?!). Vetëm vlera e sasisë të ndaluar dje është më e lartë se buxheti i Ministrisë së Brendshme për 2018, dhe kjo të jepë idenë e asimetrisë së kësaj beteje. Nuk bëhet më fjalë për financim të një partie apo të një tjetre, por për një dorëzim pa kushte të të gjithë sistemit politik. Një rrugë në të cilën kemi hyrë shumë lehtë, por nga e cila do të dilet vetëm nëpërmjet sakrificave të mëdha.

Në këtë pikë, nuk është më e mundur të kthehet më faqja në anën tjetër, por lipsen veprime drastike; gjithsesi, djegija e mandateve nga ana e Opozitës duket mjeti i duhur. Konsistenca politke kërkon që deklaratat të përkojnë me aksionet. Nëse mazhoranca akuzohet, minimalisht, si e paaftë për të ndaluar degjenerimin e vendit në një narkoshtet, ose, maksimalisht, si bashkëfajtore në këto trafiqe, aksioni ekstra parlamentar mbetet alternativa e vetme për të ngritur vëmendjen e qytetarëve në nivelin e duhur ndaj kësaj plage. Rrugë tjetër nuk ka, ka vetëm një biletë vetëm vajtjeje për në "Republikën e bananeve".

Të fundit