Flash News

KRYESORE

Nëse do të ishe gazetar, çfarë titulli do t'i vije vitit 2017? Klikoni për të parë zgjedhjet e 9 profesionistëve të medias 

Politiko u ka kërkuar 9 gazetarëve shqiptarë që ta përmbledhin me një titull vitin që shkoi. Gjeni nëse titujt e tyre përputhen me përshtypjet që keni krijuar ju vetë për vitin 2017.

Politiko.al

 

Artur Zheji/ 360gradë.al

Ankthet e vitit 2018

Viti 2017 po mbyllet me bilance kontradiktore, një qeveri e fortë në numura dhe me një mbështetje ndërkombëtare të pacënuar, qoftë në Bruksel apo Washington.Një popull i hutuar dhe pa trend protestues, por që bën shpejt e shpejt një zgjidhje bypass, merr pasaportën në xhep dhe ikën nga sytë këmbët për një jetë më të mirë.3 klasa kryesore përbëjnë thelbin e jetës sociale.Sepse kapitalizmi shqiptar është i egër dhe primitive, po ashtu si edhe ishte socializmi hoxhist, zymtak, dështak dhe pordhëshumë.
Klasa më e gjerë: Të Shumtët, skllevërit modernë të rrobaqepsive dhe këpucarive, gërmuesit e minierave, të shfrytëzuarit e puseve të naftës, punëtorët e ndërtimit, fshatarë të robtuar që përmbyten sot dhe harrohen nesër, kamerierët dhe shërbyesit e panumërt…
Klasa e dytë, bandat, trafikantët e çdo gjëje që shitet e blihet, mish i bardhë femrash, drogë, plaçkë e mall, plehra organike apo toksike…
Klasa e tretë, por që në të vërtetë rri mbi të gjithë të tjerët, Oligarkia politike, që merr përsipër në mënyrë të rreme zgjidhjen e halleve dhe administrimin e burimeve ekonomike, njerëzore dhe infrastrukturore të të gjithë shqiptarëve…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Skënder Minxhozi/ Javanews.al

Viti i Çadrës

Çadra është metafora kryesore e vitit që po mbyllet. Është edhe forca kryesore shtytëse e kalendarit politik që mori formë me kalimin e muajve. Në pak metra katrorë, në një trekëndësh virtual mes Çadrës dhe zyrës së Kryeministrit e kreut të Kuvendit, u "distiluan" simbolikisht ndarja, dilemat, shpresat dhe zhgënjimet e një shoqërie të tërë. Çadra i tregoi opozitës sesa peshë ka në elektoratin e sotëm, ajo shtyu Metën të pranojë mandatin presidencial dhe e futi atë në ngasje të fortë për të ikur ngë qeveria. Çadra i tregoi edhe Ramës sesa ishte në gjendje të përballonte zgjedhjet e ardhshme dhe i "mësoi" atij të gjente çastin magjik për t'i shtrirë dorën Bashës. Ky vit, më saktë ngjarjet që e mbushën atë, janë pjellë e Çadrës, produkt dhe pasojë e saj.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mirela Milori/ ABC News

I miri , I keqi, I shëmtuari

2017 ishte viti ku, pak a shumë, u vërtit trekendëshi i mësipërm, vetëm me një ndryshim: personazhet shpesh herë ndërruan rolet, herë I miri na dilte I keq deri në fund, herë I shëmtuari bëhej I mirë, e herë I keqi se ç'merrte një tis mirësie. Përpjekja e të gjithëve në politikën aktuale është që të mos jenë pjesë e lojës me “të mirë, të këqinj e të shëmtuar”. Por, duket se procesi ka nisur; efikasiteti i tij duket se do të jetë çështje kohe, konjukture dhe njerëzish që do të “sakrifikohen” politikisht, për të shpëtuar ata që janë më lart në hierarki. Kush dhe si do të dalë pa lagur nga Vettingu e reforma në drejtësi? Me këtë pyetje e mbyllim vitin 2017. Përgjigjen do t’a mësojmë gjatë vitit 2018; të vërtetën… mbase asnjëherë..!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lut Dervishi/ TVSH

Viti i dy çadrave dhe disa zgjedhjeve

2017 nisi me ngritjen  Çadrës nga opozita në Bulevardin 'Dëshmorët e Kombit', përballë zyrës së Kryeministrit dhe u “mbyll’ me çadrën para fytyrës së Prokurores së Përkohshme të Republikës në Kuvendin e Shqipërisë, në një atmosferë të flakëruar dhe të mjegulluar me flakadanë!

Mes “dy çadrave” në Shqipëri u zhvilluan disa zgjedhje!

Zgjedhja e Presidentit. 

Zgjedhjet Parlamentare.

Zgjedhja e kryetarit të PD.

Zgjedhja e kryetares së LSI.

Zgjedhja Avokates se Popullit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vladimir Karaj/ BIRN

As ky nuk ishte viti që prisnim

Duhet të jesh rrenacak që të mos pranosh se në fund të një viti, shpreson që tjetri të ketë një mrekulli. Shqipëria (shqiptarët) po prisnin me gjasë një vit me zgjedhje më të mira, që si patën, një vit me më pak politikë konfliktuale, por që dukshëm mbeti njësoj harbute, e pacipë dhe e dhunshme. Do kishte qenë viti i reformës në drejtësi, por që u zvarrit aq shumë saqë po ja lëmë 'me kismet' vitit tjetër. Emocione, nga të mirat, pati më pak se i kaluari, që pati një Europian dhe një gol. Gjithë çfarë i mbetet qe ajo marrëveshje me përdhunë e majit, mes opozitës dhe qeverisë, e cila siç u bë, duket se edhe u zhbë.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Klodiana Lala/ News 24

2017, viti i trishtë

Vitin që po lamë pas, do ta kujtoj për fat të keq si vitin gjatë të cilit një gjykatëse u ekzekutua ditën për diell në mes të kryeqytetit nga ish-bashkëshorti i dhunshëm, gruas që u tradhtua nga vetë sistemi i drejtesisë, pjesë e së cilit ishte. Si vitin që u celën hetime për ish-ministrin e Brendshëm Saimir Tahiri, pas dyshimeve për përfshirje në grupin kriminal 'Habilaj"; që nxori ne arrati tre ish-zyrtarë te lartë policie. Si vitin që solli pa konsensus një kryeprokurore të re, që një zot e di cdo bëjë në krye të institucionit qëndror të Akuzës. E quaj vit të trishtë se nuk u godit asnjë nga 'peshqit e mëdhenj' e nuk preu kokat e të korruptuarve në sistemin e drejtësisë. Do ta kujtoj si vitin që coi prapa hekurave të pamundurit që nuk paguanin dot drita apo punonin si mëditës në kapanonet e hashashit. Uroj që 2018 të jetë një vit më i mirë për gjithë shqiptarët!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Luljeta Progni/ MAPO

Te mundur nga "shumica

Ikja vazhdoi edhe kete vit. Të mundurit nuk janë pak, janë të gjithë ata që aspirojnë të arsimohen, punojnë e jetojnë në një Shqipëri me mundësi të barabarta, pavarësisht se për cilën parti votojnë. Janë ata që zhgënjehen çdo ditë nga situata e pashpresë, mungesa e përfaqësimit në vendimarrje, vështirësitë ekonomike dhe padrejtësitë. Janë ata që edhe pse e duan Shqipërinë më shumë se ata që po e zhvatin nëpërmjet korrupsionit dhe keqqeverisjes, duan të ikin sa më larg kësaj “shumice”, larg këtij sistemi që promovon antivlerat dhe mbyll të gjitha dyert për të aftët.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vincent Triest/ ABC News

Integrimi ne Bashkimin Europian “pa viza”

 Në kohen kure në vendet antarë të Bashkimit Eurioian flitet për masa ndeshkuese për Shqipërine per shkak të shkeljet të shumta me migracionin dhe fenomeni i krimit të organizuar shqiptar, në Tiranë perseritet mesazhi që Shqipëria është me pranë se kurë të inegrohet në BE. 2017 do mbahet mend se si u demtua imazhi i Shqipërise në kryeqytete të Europës nga disa politikan të papergjeshem dhe individe që zgjodhen parate të shpejta mbi të mirën e Shqipërisë. Ka vetem një rruge serioze për integrimin, dhe kjo është lufta me korrupsionin, krimin te organizuar, ngritja e nje administrate te jo-politizuar dhe nisja e punes të institucionet të vetting-ut.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leonard Boduri/ DiskoLajme-News24

Timoni është i imi penalltinë e gjuaj vetë

I dashur babagjysh! Të falënderoj shumë për dhuratat e vitit 2017, sidomos që m’i hoqe qafe LSI-në dhe PDIU-në (demek aleanca me tre bashkëkryetarë) që donin të fusnin duart te lodrat e mia, te timoni im i dashur. Të poshtrit! E luanin rrugës timonin sa andej këtej dhe donin të më hidhnin në greminë.

Që të jem plotësisht i sinqertë, ma prishe pak qejfin me atë çadrën për muaj me radhë para zyrës sime, e cila me siguri u ngrit për të minuar vetingun dhe reformën në drejtësi. Ama edhe ne nuk ia lamë mangut, lëshova Lali Erin për të ngritur çadrat e shoqërisë sonë civile të pavarur.

Më në fund, falë këmbënguljes sime romantike u takova me Lulin. Djalë i mirë pa shumë pretendime. Ia lashë një xhiro timonin për ca ditë dhe atij nga kënaqësia e madhe i ngriu timoni në mes të korrikut.

Në korrik i dhashë një timon lodre (Presidencën) edhe LSI-së, se nuk u bë qameti!

Ëndrra u bë realitet. Më në fund në timonin e vërtetë, kryelartë, isha vetëm unë. Për Shqipërinë që më duhej! Koncesione, tendera, (në shërbim të popullit e kam fjalën) të gjitha në dorën time!

Papritur, si për dreq, marr vesh se kampioni im (Saja) nuk ishte veç një dru i shtrembët që ishte futur në rrotat e makinës sime për të penguar drejtimin e duhur.

Prit një sekondë, se u ngatërrova pak: ky druri i shtrembët u drejtua prapë se ashtu doli një muhabet rrugës…Nejse!  

Ore, si mund ta lija unë ish-kampionin tim në dorë të drejtësisë së korruptuar dhe sidomos të pavetuar. Nuk e mbrojta kampionin, por gjykatës nuk ia dorëzoja dot. Saja vetëm sa kishte lyer pak rrotat e makinës, timonin nuk e kishte prekur fare.

Mirëpo u tërbova fare kur mora vesh se kampioni im (që kishte shkatërruar 99.8 përqind të kanabisit) më kishte mbajtur një të fshehtë të tmerrshme: pa pikë turpi kishte marrë, jo një po dy patenta skafi. Vija e kuqe ishte shkelur!

Më thuaj, i dashur babagjysh, a durohet kjo? Unë pa patentë fare, as biçikletës nuk di t’i jap mirë, dhe ky shkon e bën një karshillëk të tillë! Pasi shkatërronte mijëra hektarë të mbjella me kanabis, ashtu i rraskapitur, pas pune shkonte dhe bënte xhiro me avionët sportivë. E padurueshme! E gjithë kjo pas shpinës sime: që unë vdes për të (Unë e dua Sajmirin!). VEMJA!!!

E lamë te vetingu më duket. Ah, po, Lali Eri, kampioni rezervë, nuk i solli ata të çadrës sonë të vetingut. Prit sa t’ia rregulloj qejfin edhe atij se po del në kazanin mediatik më shumë se unë. Ke për ta parë që gozhda e tij herët a vonë do të ngecet në Sharrë. Është vetëm faji i tij që u bllokua vetingu! Unë jam gjithmonë i pafajshëm! Po nuk më besove shko pyet ambasadorët.

Më thuaj, çfarë duhet të bëja ta lija vendin pa prokuror?! Do pyesësh ti i habitur: prokuror pa veting?!

U mora vesh me LU-në. Ky LU e ka emrin, po nuk e LU fare timonin. Qershia mbi tortë ishte vota ime kundër Trumpit (jo kundër SHBA-së), kurse ky e ka mendjen te grepat e peshkimit. Me siguri nuk do bëhet peshkatar, po ka akoma mundësi të bëhet astronaut.

Timoni është vetëm i imi dhe penalltinë e drejtësisë do ta gjuaj vetë.

I dashur babagjysh, për vitin 2018 dua vetëm një dhuratë: PATENTËN!

 

Të fundit