Flash News

Posta e mëngjesit/ Me 2 rreshta: Çfarë pati rëndësi dje në Shqipëri

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

KRYESORE

“Nuk di nëse do e shoh më nënën gjallë”, ambasadori Lu rrëfen historinë prekëse

Politiko 11 Qershor 2018, 19:24
“Nuk di nëse do e shoh më nënën gjallë”,

Ambasada Amerikane ka publikuar pasditen e sotme një vide-omesazh të ambasadorit Donald Lu, në mbështje të nismës #ipërkasimnjëritjetrit. Përmes një postimi në rrjetin social “Facebook”, Ambasada Amerikane thotë se kjo nismë u iniciua nga një grup intelektualësh dhe artistësh të pavarur për të nisur një dialog konstruktiv mbi të shkuarën dhe nevojën për të ditur të vërtetën.

Vetë ambasadori Lu, përmes një “Memo”, tregon një histori prekëse të titulluar “Pusi”, referuar dëshmisë së Said Borishit, arkivi i ISKK.

“Nisma #ipërkasimnjëritjetrit u iniciua nga një grup intelektualësh dhe artistësh të pavarur për të nisur një dialog konstruktiv mbi të shkuarën dhe nevojën për të ditur të vërtetën. Ndiqni Ambasadorin Lu ndërsa tregon historinë referuar dëshmisë së Said Borishit”, thuhet në faqen e Ambasadës Amerikane në “Facebook”, ku publikohet edhe video e ambasadorit Lu.

Materiali në videon e ambasadorit Donald  Lu:

“Zemra më rreh fort, unë dhe vëllai do largohemi nga kampi, nuk më gëzon hiç largimi, nuk e di nëse do e shoh më nënën gjallë. Atë nuk e lejojnë të largohet. Te pusi aty jashtë në oborr kanë vënë një polic të ri, të mos lejojë kalamajtë të afrohen se mos bien. Deri tani në pus kanë rënë vetëm dy 14-vjeçarë. Edhe ata prisnin lirimin.

‘A don me kqyr në pus? Sa pa ardh të tjerët, se ndryshe s’bën’, tha polici.”Dua them, afrohem, ulem në gjunjë mbi pllakat, në zgrip të pusit dhe mandej zhys kokën në grykë. Më ngjan se dikush më thërret nga errësira e pusit. Mos janë 14-vjeçarët e pusit? Më zë frika dhe bëj të ngrihem. Krahu i dhunshëm me shirit të kuq më godet vrulltas. Nuk kam kohë të bërtas. Gjysmën e trupit e kam brenda në pus dhe vetëm këmbët jashtë. Polici mi zë të dyja këmbët dhe më shtyn fort në grykë. Kokëposhtë, dalloj vezullimin e dhëmbit të tij të artë. Kështu paskan rënë edhe dy të tjerët, mendoj… Shuhem tok më britmën time në ujin e zi memec”.

Të fundit