OP-ED

Ateisti i televizioneve para një vrasjeje dhe pemës së Krishtlindjes

Ateisti i televizioneve para një vrasjeje dhe pemës së

nga Alfred Lela

 

Ateisti është qënie e çuditshme. E kundron Zotin nga lartësia e zotave të vet, shumë më të paqartë dhe të padëshmueshëm, se Ai të cilit i kundërshton ekzistencën. Gjërave kaq të përgjithshme, si humanizmi apo barazia, për shembull.

E ka thënë Albert Kamyja: I majti do njerëzimin, por urren njeriun.

Kështu ndodhi edhe në Tiranë, dje e sot. Zoti i së majtës ateiste të Shqipërisë, u bënë dy pemë dhe termat ‘taksat tona’ apo ‘prona e përbashkët’.

Nga bjondet e ekranit, deri te mikrobergjezët marksistë të internetit, kuisnin vajet për ‘pemët e përdhunuara’ nga të revoltuarit për vrasjen e Klodian Rashës.

Të njëjtët që postonin gjoja-dhimbjen e vet, dhe pandjeshmërinë trumpiste të policisë amerikane, për Black Lives Matter, spërdridheshin për pemën. Së cilës i thonë ‘Pema e vitit të Ri’, sepse, duke qenë ateistë, nuk e njohin Krishtlindjen, veçse si shkas për shopping dhe foto luksoze Instagrami.

Sepse Zoti, nëpërmjet gjakut të Klodian Rashës, ua përmuti gjithë arsyetimet boshe.

Pushteti i tyre liberal, që ‘nuk vret si këta të Saliut’, vriska që ç’ke me të! Ajo që i mungon vrasjeve të tij është burrëria.

21 janari, të paktën, ishte një përballje. Me dy palë të qarta dhe të vendosura. Ditën. Në sheshin kryesor të Shqipërisë. I vëzhguar nga kamerat dhe të huajt.

Vrasjet e tyre veç Zoti i di se si dhe pse ndodhin.

Të dashur klientë të pushtetit, të dashur ateistë, të dashur qesharakë: Shtrëngohuni pas pemës. Pemës së Edit, pemës së Lalit, pemës së Vitit të Ri, pemës kineze. Derdheni lotin e krokodilit për gjërat e pashpirt, ndërkohë që përçmoni shpirtin e atyre që del nga trupi, dhe trupat e atyre që bëhen qiri kujtese për të.

Tek iu shoh të ecni Bulevardit të Hipokrizisë, më vjen në buzë një gaz, si të isha nën një peme Krishtlindjeje.

Të fundit