Ku ka humbur LSI?

Monika Kryemadhi, shefja e LSI, e ka të para dy javëve postimin e fundit në Facebook. Një takim kortezie me ambasadorin e ri britanik në Shqipëri. Para kësaj, që nga 25 prilli, ajo ka postuar 16 herë në rrjetin social. Katër prej këtyre postimeve janë për kampingun veror të LRI në Jalë, 4 për festa fetare, 1 për ditën e themelimit të LSI, një me bashkëshortin, Ilir Meta. Përfshirë një fjalim të 17 tetorit në Kuvend, i bie që Kryemadhi të ketë folur politikisht vetëm 4 herë në thuajse 5 muaj.

Ajo nuk ka parapëlqyer as daljet në një prej emisioneve të debatit politik. Qoftë edhe me gazetarë të cilët dihet se nuk do ta vinin në pozitë. Në njëfarë mënyre, ajo ka qenë e munguara e madhe e skenës politike gjithë këta muaj, të gjatë, nervozë dhe plot me zhvillime.

Por, kanë munguar edhe të tjerë nga kampi i saj.

Veç Petrit Vasilit, i cili del për të kënduar të njëjtin refren politik, zërat nga LSI vijnë më shumë si jehona nga e shkuara. Ajo kohë kur ‘partia e Metës’ nuk linte ‘ujë të zi’ pa nxjerrë, për demokracinë dhe të gjitha virtytet e saj.

Kjo mungesë sa tregon, edhe fsheh diçka.

Tregon për shembull se, partia që kuotohej lart si kingmaker apo mbret-bërës në politikën shqiptare, tani nuk bën më asgjë veç pritjes.

Partia, që aq ngushtë e përcaktonte se kush e merrte vulën e pushtetit, sa mendonte se edhe shefi i saj mund të kërkonte postin e kryeministrit, sot nuk formon dot një grup parlamentar.

Partia, së cilës i trembeshin të mëdhenjtë, dhe i gëzoheshin të vegjlit, e të pamundurit pol i tretë, sot nuk ngushëllon më as eksponentët e vet më të lartë.

Partia, së cilës dikur i bashkoheshin të gjithë të pakënaqurit me dy të mëdhenjtë, sot kënaq të mëdhenjtë me të pakënaqurit e shumtë të saj.

Tregues i kësaj është edhe një fakt i ditës së fundit. LSI ka dërguar në SPAK dy ‘isha’ të vet me akses të madh dikur: Lefter Kokën dhe Alqi Bllakon.

Kjo është e vetmja dalje nga heshtja e kësaj partie, e cila e shpërfillte heshtjen edhe kur ajo ishte flori.

Arsyet e heshtjes duhet të jenë dy. Tronditja që ka sjellë tkurrja e partisë, nga 20 në 4 deputetë, dhe paralajmërimet e non grata-s amerikane për Sali Berishën. Ish-shefi i LSI, sot president, ka hyrë disa herë në shënjestrën e ambasadës. Që pas 25 prillit edhe z. Meta është futur nën ‘strehën e heshtjes’, bashkë me ish-partinë.

Por, nuk është kjo e vetmja heshtje që çudit. Prej muajsh, qetësia e LSI është respektuar si të ishte një vaki nga media dhe zërat publikë. Askush nuk pyet se ç’u bë me kingmaker-in; as huazuesit e termit që ka brenda madhështi, përkëdheli edhe kushtëzim.

Por, pyetja vlen: ku është futur LSI?!