OP-ED

Masturbimi i Safetit, dora e Edit

Masturbimi i Safetit, dora e Edit

Alfred Lela

Ironikisht, dy veprimet e fundit publike të Safet Gjicit kanë në thelb të përmbajtjes fjalën dorë. Ai masturboi me njërën, teksa me tjetrën fshinte hundët, dhe po me njërën nga shputat, orë më vonë, firmosi dorë-heqjen. Mund të thuhet se Gjicin e mori në qafë dora, jo në kuptimin e ngushtë të fjalës, por shumë më të gjerë. Në kuptimin që fjala dorë për-doret për të shenjuar një grusht njerëzish që i bashkon diçka, në logjikën ‘dora jonë’, ‘jemi dora jonë’ apo “është dora jonë”. Togfjalësh që nënkupton ngjashmëri, lidhje, që mund të jenë ideore, shpirtërore, klanore etj.

Safet Gjici është pjesë e ‘dora jonë’ e pu-shtetit të Kryeministrit Rama. Nuk është e drejtë, jo më të paktën, që Kryeministri del pa lagur nga rënia e atyre që ai vetë zgjedh. Të mos gënjehemi: nuk është struktura, pra Partia Socialiste-ajo e shkreta vetëm i pranon si fëmija gjinë e s’ëmës- që e zgjedh këtë dorë favoritësh të kryetarit. Në këtë kuptim, loja e Ramës, që bën Ponc Pilatin dhe lan duart nga ‘ekzekutimi’ i bashkëpunëtorëve të afërt, është një masturbim, qitja e të cilit bie në tavolinën e përbashkët që thërrasim sferë e debatit publik.

Nëse Gjici jep dorë-heqjen Rama nuk mund të konsiderohet dorë-jashtë. Kur të zgjedhurit e tij, në administratë qendore apo vendore, bien një e nga një, në numra kaq domethënës për nga sasia, e gjitha flet, sadopak, edhe për atë që zgjedh, dorasin. Ai që e fut dorën për të pikasur mishin me të cilin bëhet sallami, nuk mund të thotë në fund se sallami i dalë nuk ka të bëjë me të.

Nuk ka nevojë këtu për enumeracion të emrave, sepse të gjithë i dini, me kryebashkiakë, deputetë, ministra, drejtorë të lartë. Të gjithë këtë varg të çnderuarish publikisht i bashkojnë dy gjëra: janë –handpicked- të zgjedhur me dorën e Ramës, dhe po ata janë dorë-zuar nga Rama. Rama ka dalë dhe, ftohtë, ka thënë se nuk ka punë me ta pas çnderimit. Kur i ka kurorëzuar në poste ka thënë gjëra nga më të ngrohtat. Sigurisht, nuk e akuzojmë dot se ka patur dorë në korrupsionin e tyre, apo se gishtat në dorën masturbuese të Gjicit kanë qenë të tijët. Por ama, dorën në zemër, mund ta dyshojmë për filozofinë e përzgjedhjeve, të tij dhe të qeverisjes. Rama, do apo nuk do, duan apo nuk duan socialistët, po e ndihmon PS me pushtet dhe në të njëjtën kohë po i ngre një wall of shame (mur turpi). Njerëzit mund të pyesin: si ka mundësi që kjo dorë e pushtetarëve të Ramës është e inkriminuar, në një mënyrë a tjetër? E di, Rama e ka prodhuar përgjigjen, por ajo dëshmon një gjysmë të vërtetë e cila është edhe më e dëmshme se një gënjeshtër e plotë. Kryeministri pretendon: në qeverinë tonë të padenjët kapen dhe dënohen. Mund të jetë kështu, por shteti është diçka më e gjerë dhe më e thellë. Shteti nuk është vetëm ligji mekanik, por edhe shpirti i tij, jo vetëm gërma e qeverisjes, por edhe fryma.

A dëshmon sasia e të çnderuarve se cilësia (pra fryma apo filozofia) e qeverisjes Rama po ia merr shpirtin shtetit dhe shtetbërjes, në të njëjtën kohë që pretendon se po e çliron prej së keqes?

Secili këtu përgjigjet sipas logjikës dhe interesit. Por, ajo që duket, interesi nuk e fsheh dot dhe logjika e shpall, është fakti se të zgjedhurit e Ramës kanë dorë. Dhe, duam s’duam, kur ai që i zgjedh, shkon e kap, në thesin e PS dhe të shoqërisë, këta të erektuarit nga babëzia (financiare a seksuale), mund të themi: edhe dora ka dorë.

Të fundit