Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Populli dhe liderët e 6 marsit

Politiko 6 Mars 2022, 14:13

Alfred Lela

Në kushte normale 6 marsi do të ishte asgjë më shumë se një rutinë në kalendarin politik. Ka te kjo date, megjithatë, elementë që dalin prej të zakonshmes. Votohet, për shembull, për bashki kryetarët e të cilëve kanë rënë në rrjetën e dekriminalizmit, të tillë si Lushnja e Shkodra. Votohet, ndër të tjera, në 6 nga 60 bashki që falë një vendimi politik të Lulzim Bashës i kaluan afrofe Partisë Socialiste, pas bojkotit të zgjedheve të vitit 2019. Votohet për 6 vende mandate kryebashkiakësh të cilat do të zgjasin më pak se një vit; votuesit do t’u drejtohen sërish kutive pas disa muajsh në raundin standard të vendoreve të 2023-it.

Të gjitha janë shenja të një sistemi politik shqiptar, me plot të meta, që tenton të vetëkorrigjohet nga brenda apo të korrektohet nga trysni të jashtme. Shenja se kalendari politik shqiptar nuk u bindet ligjësive demokratike. Ende. Ai është një bashkim mekanik rupturash dhe zhbalancash që e bëjnë Shqipërinë të duket ende si një republikë bananesh.

6 marsit nuk i del detyra që ta zhbëjë këtë çrregullim e të vendosë në balancë këtë prishje. Ai është tepër i vogël dhe i pjesshëm për këtë. Por një gjë mund ta bëjë: të kthjellojë Partinë Demokratike, lidershipin dhe elektoratin e saj.

Që prej shtatorit të vitit të shkuar e në vijim, nëpër stacionet spektakolare dhe (zh)balancuese të 11 dhe 18 dhjetorit, dhe më tej 8 janarit, kjo forcë e ndarë tashmë më dysh ka derdhur të gjitha energjitë e vetes dhe të shoqërisë për të përcaktuar se cila prej pjesëve është shumica. Cila prej tyre mund të certifikohet si bartësja e vullnetit të mazhorancës demokrate? Cila mund të legjitimohet si interpretuesja e vullnetit të kësaj shumice dhe të thërrasë pastaj nën strehë, duke u pajtuar, edhe pakicën?

Këtyre pyetjeve duket se do t’ju japë përgjigje 6 marsi dhe këtu qëndron rëndësia e tij. Numërimi, që del nga ky votim, do të mund të hedhë dritë edhe mbi eventet e kontestuara të dy palëve në PD, 11 dhe 18 dhjetorit. Do të mund të na thotë nëse 5004 vetë mund të ulen në 1900 e ca karrige, apo nëse ishin mbi 4990 delegatë në Kuvendin e Berishës.

Basha dhe Berisha duhet të bëhen gati për numrat e 6 marsit dhe të mos bëjnë numra si para tij. Jo vetëm ata, por edhe mbështetësit e tyre. Jo vetëm ata, por edhe ambasadorja amerikane Yuri Kim. E cila duhet ta lexojë 6 marsin edhe si konfirmim ose përgenjshtrim të intensitetit të saj retorik në raport me PD dhe raportet e forcave në këtë parti.

Në fund, të gjithë do të mund të shohim se cili është populli i 6 marsit, por më shumë se kaq se cilët janë udhëheqësit e tij. Përtej Ramës, që e pret me qetësi 6 marsin, Lulzim Basha dhe Sali Berisha presin të rivendikohen ose të zhburrërohen politikish prej tij.

Do të duhet burrëri, si për zhburrërimin ashtu dhe për rivendikimin. Nuk është kurrë vonë për t’ju thyer burrërisë.

Burrëria, siç pohon profesori i Harvardit, Harvey Mansfied, shkon kundër ideologjisë së neutralitetit gjinor, dhe politika nuk është kurrë neutrale, ajo ka seksin e vet të qartë.