Firmos me duart e të tjerëve: Si funksionon sistemi i Ramës, nga Lali Eri i tij tek Kondakçiu i Ajolës

Nga Hysni Gurra 

Në Shqipërinë e sunduar prej 12 vitesh nga Edi Rama, pushteti ka ndërtuar një sistem ku çdo gjë antiligjore përpiqet të mos firmoset nga të mëdhenjtë, por gjithçka urdhërohet prej tyre.

Nga kryeministria deri te bashkitë, OJF-të dhe kompanitë private që marrin para publike, modeli është i njëjtë: të fortët urdhërojnë, të vegjlit firmosin, dhe pastaj digjen.

Rasti i fundit që ekspozon këtë skemë është dosja penale që përfshin Ajola Xoxën, bashkëshorten e Erion Veliajt. Ajo, sipas provave zyrtare, ka përdorur nëpunëse të saj për të shmangur përgjegjësinë ligjore, duke i detyruar të firmosin në vend të saj ose nënës së saj.

Në një nga përgjimet e zbardhura nga fashikulli hetimor, Xoxa urdhëron: “Mos e vër emrin tim, as mamit (Valbonës) – vër të Xhoit, që të duket sikur e ka bërë ajo. Se ajo është drejtore.” (Dosja hetimore, f.11)

Kjo nuk është thjesht manipulim dokumentesh — është një mënyrë e tërë sundimi që në fakt nuk e ka shpikur as Ajola as Veliaj. Madje ky i fundit është provë se si ka firmosur vetë, fiks si punëtoret e Ajolës, për llogari të Edi Ramës. Ky i fundit e ka ndërtuar dhe eksportuar në çdo nivel të pushtetit këtë metodë: të pafajshmit përdoren si mburojë për veprimet e paligjshme të të pushtetshmëve.

Kujtoni kur Veliaj firmos për inceneratorin në emër të Këshillit Bashkiak – sepse ashtu do Rama.

Kthehemi tek rasti – po e sjell në vëmendje që ta lexojnë idiotët e dobishëm që punojnë me këta.

Adela Kondakçiu: Viktimë dhe dëshmitare e sistemit

Një nga personazhet kyçe të dosjes Veliaj - Xoxa është Adela Kondakçiu, punonjëse në një prej OJF-ve të lidhura me këtë skemë.

Sot, ajo është e penduar dhe po tregon. Në dëshminë e saj, ajo pranon se ka firmosur dokumente të falsifikuara, nën presionin e drejtpërdrejtë të Ajola Xoxës, dhe se është përdorur si mburojë për të mbuluar veprimet e paligjshme që burojnë nga maja e pushtetit.

Kondakçiu ka zgjedhur të flasë. Por sa të tjerë heshtin sot, sepse janë të frikësuar, të varur nga puna apo të kërcënuar me ndëshkim?

Ky është modeli mafioz që ka vetëm një ideator – Edi Rama. Të tjerët vetëm kopjojnë: urdhëro nga pas perdes, lëri të tjerët të digjen për ty.

Që nga dita e parë në pushtet, Edi Rama ka instaluar një regjim lojaliteti personal. Një sistem ku përgjegjësia nuk ka rëndësi, vetëm bindja. Ku ligji nuk ka më vlerë, por vetëm urdhri nga “lart”.

Bashkitë, agjencitë, OJF-të e ndërtuara për të “promovuar kulturën” apo “fuqizimin e shoqërisë civile” – janë kthyer në struktura për të ricikluar fonde publike në interes të një grupi të vogël që kontrollon gjithçka.

Ajola Xoxa dhe Erion Veliaj nuk janë përjashtim. Janë pasqyrë.

Përvoja e atyre që kanë punuar në administratë është e njëjtë: Nuk pyet se çfarë është e drejtë, por çfarë kërkohet. Dhe nëse kërkohet firmë për një dokument të paligjshëm, firmos – sepse përndryshe ikën nga puna. Por kur drejtësia troket, nuk kërkon Ajolën, as Erionin. Kërkon atë që ka firmosur.

Janë disa raste kur Edi Ramës i kanë dalë kundër për të firmosur në nivele të ndryshme të administratës – dhe të gjithë janë shkarkuar në vend, pa një pa dy.

A ka këllqe Altin Dumani të dalë përtej këtij rrethi vicioz?

Ai që sa herë nis një hetim dhe fijet e hetimit e çojnë te Rama, largohet si djalli nga temjani. Nuk ka shanse – kush e dëgjoi ç’tha Dumani në takimin e fundit me gazetarët, e ka kuptuar shumë mirë se ai është një skllav i kryeministrit.

“Po të duan, ta shkrijnë SPAK-un. Ata e dinë, politika e di këtë punë”, – tha ndër të tjera.

Me inceneratorët, Veliajt nuk i shkohet pas në hetim sepse aty del vetë Rama – dhe atëherë Erioni duket si Adela Kondakçiu e Ajolës, që ka firmosur ç’i kanë kërkuar.

Një drejtësi që ndalet te “adelat” dhe të ngjashmit me të, pa guxuar të shkojë te burimi i urdhrave – është vetëm një farsë tjetër. Jo drejtësi.

Altin Dumani nuk guxon më shumë. Ndaj merret me “adelat” e Ajolës.

Derisa drejtësia mbetet vetëm te firmat, dhe jo te urdhrat – ky është sërish sistemi i Edi Ramës në veprim: mburojë për të pushtetshmit, ndëshkim për të bindurit.