Flamuri i ëndrrave të rrënuara udhëton drejt Beogradit në duart e Edi Ramës

nga Sali Berisha*

 

Sot ne mblidhemi këtu për një akt fasadë, aktin fasadë të rradhës. Në aparencë për një akt që synon të rregullojë vendosjen e flamurit europian krahas flamurit tonë apo flamujve të tjerë. Por de facto ne vijmë këtu si kombi, si vendi, si populli i ëndrrave të grabitura, i ëndrrave të rrënuara.

Që nga mesi i viteve ‘800 dhe deri sot ëndrra e shqiptarëve ishte ëndrra europiane, ajo u formua me gjak, e vërteta, para se të shkruhej në libra. U formua me një qëndresë ndaj të tjerëve, që parashikonin të na konveronin totalisht në otomanë për të mos thënë dhe të na shfarosnin nga trojet tona.

Por në këtë proces të ëndrrës së grabitur, endrrës së vjedhur, një rol, shpeshherë më të lig se sa vetë pushtuesit, kanë luajtur shqiptarët. Një përpjekje dy dekadash e  Ahmet Zogut për të renditur Shqipërinë, për ta shkëputur Shqipërinë nga otomonizmi 5 shekullor që trashëgoi dhe e renditi atë me vendet e Europës, u ndërpre nga një diktaturë, nga një tradhëti kombëtare e cila jo vetëm la Kosovën nën sundimin e Jugosllavisë dhe të Serbisë, por bëri gjithçka që edhe Shqipërinë ta shndërrojë në republikë të ish-Jugosllavisë.

Në këto 46 vitet të diktaturës staliniste, Enver Hoxha për karrigen e tij e shkëputi Shqipërinë si asnjë vend tjetër në Europë nga qytetërimi dhe rrjedha europine. Edhe vende të tjera ishin diktatura komuniste, por nuk qenë izoluese në shkallë të tmerrshme sa ç’ishte diktatura staliniste e Tiranës. Në fakt ato ishin vitet e burgut më të gjatë të ëndrrës europiane të shqiptarëve.

Lëvizja studentore shënoi një akt madhor në historinë tonë kombëtare, dhe krahas përmbysjes së diktaturës në rrafshin kombëtar ajo lëvizje u dha fund tentakulave të Beogradit në Tiranë dhe kjo ishte një arritje madhore historike për shqiptarët.

Në këtë udhëtim drejt Europës, sigurisht që ne do kishim vështirësitë më të mëdha, por në mënyrë të pamohueshme ai u dëshmua një udhëtim i pandalshëm. Ëndrra europiane e shqiptarëve, ëndrra euroatlantikee tyre u konkretizua me anëtarësimin në NATO, u konkretizua me një seri aktesh, marrëveshjesh historike me BE.

Sot ne votojmë në njëfarë aspekti për flamurin evropian dhe kjo është shumë normale, por problemi është se kjo qeveri dhe kreu i saj, për flamur të vërtetë ka flamurin e Beogradit, për kryeqytet të vëretë euriopan nuk ka Brukselin, por ka Beogradin. 

Në mënyrë të befasishme, në vitin 2013, Edi Rama sikur të zgjohej nga varri Enver Hoxha, vrapoi me padurim drejt Beogradit. Mirëpo në vitet 2010-2013, pati një proces intensiv negociatash midis Prishtinës dhe Beogradit si palë të barabarta. Edi Rama u vu në shërbim të padronit të tij dhe bëri gjithçka për të bllokuar atë proces, i cili eci deri në firmosjen e marrëveshjes së përgjthshme, marrëveshje që de facto, absolutisht  sanksiononte njohjen reciproke mes dy vendeve me njëri-tjetrin.

Nuk mohoj këtu se një faktor tejet i rëndësishëm në arritjen e saj ishte qëndrimi i Shqipërisë. Në çfarë konsistonte ky qëndrim? Refuzimin kategorik të saj për të ndërhyrë në procesin e negociatave. Sado që në pamje të parë mund të dukej i habitshëm, por në të vëretë ai ishte pozicioni që forconte më shumë se çdo pozicion tjetër përfaqësimin e Kosovës nga qeveria e saj.

Edi Rama, me shpejtësi, në udhëtimin e tij në Beograd përmbysi këtë raporte. Ndërmori përçarjen e klasës politike, mbështetjen e projekteve të George Soros, të shkëmbimit të territoreve, të ndryshimit të kufijëve, de facto të copëtimit dhe çbërjes së Kosovës së pavarur.

Shqipëria në vend që të përqendronte të gjithë energjitë e saj drejt Brukselit, përqendroi të gjithë potencialin qeverisës së saj drejt Beogradit.

Edi Rama, pasi dështoi me projektin e ndryshimit të kufijve dhe si vasal i Vuçiçit, ndërmori projektin e Ballkanit të Hapur.

Mos harroni se pas asaj firme tradhtare të aleancës, që Vuçiç do e quante Jugosllavi plus Shqipëri, padroni i Edi Ramës së bashku me vasalin e tij vendosën para platformës hartën e Ballkanit, ku Kosova ishte fshirë dhe paraqitej si pjesë e Serbisë. Të njëjtën hartë publikoi Edi Rama në Facebook-un e tij.

Shëtiti me hartat si një shtrig i vërtetë, si një Makbeth i çështjes kombëtare në kancelaritë  europiane.  Karahas kësaj, i kundërvuri Ballkanin e Hapur projektit të Berlinit.

Shqiptarët i janë mirënjohës Angela Merkel për dy arsye:

E para, sepse ajo krijoi Procesin e Berlinit që mbajti gjallë frymën e integrimit europian, sepse rrezikonim shumë të kalonim në zonë partnere.

Së dyti, hodhi në kosh çdo hartë të copëtimit dhe ndryshimit të kufijve.

Pra, ëndërra jonë europiane udhëtoi drejt Beogradit, për të mos thënë pastaj se kjo ëndërr u shua në Shqipëri, me zëvëndësimin e shtetit ligjor me narko-shtetin e parë  në Europë.

Me zhdukjen e sigurisë ligjore, me vendosjen e bandave në të gjitha nivelet, me lidhjet e tmerrshme të Edi Ramës me krimin, me shtrimin e Shqipërisë në një mollë të ndaluar për kompanitë europiane dhe garën.

*Fjala e kryetarit te PD sot ne Kuvend.