'McGonigal'- Historia e një pushteti që korrupton kundër vendit

Sot kuptohet që paratë e korrupsionit, nuk pastrohen vetëm nëpër kulla apo investime të kompanive off shore, ato investohen kundër shqiptarëve, për të reklamuar një pjesë të tyre si ushtarë të Putinit që pjesa tjetër të jetë shpëtimtarja, për të reklamuar një pjesë të tyre si kërcënim për demokracinë dhe stabilitetin që pjesa tjetër të fitojë të drejtën të vjedhë zgjedhjet në emër të stabilitetit dhe demokracisë

Ndërsa Mcgonigal do të shërbejë për shumë vite si shembulli i një drejtuesi të lartë të FBI që u korruptua, Shqipëria do të jetë shembulli i një shteti korruptues. Afrimi i cilitdo zyrtari amerikan me Shqipërinë do shihet me dyshim, njësoj si raporti i FIFA-s apo Parlamentit Europian me Katarin, apo i Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Europës me Azerbajxhanin.
Ndryshimi nga skandalet "FIFA", "Kaili" apo "Diplomacia e Haviarit", është se emiri i Katarit dhe autokrati i Azerbajxhanit, korruptuan zyrtarë të lartë Perëndimorë për të mirën e vendit të tyre, ndërsa autokrati i Shqipërisë për të mirën e tij kundër vendit.

Autokrati i Shqipërisë ishte i interesuar që partia më e madhe e opozitës, që përfaqëson 42 për qind të shqiptarëve, të quhej e influencuar, madje e paguar nga Putini, për të destabilizuar Shqipërinë dhe Ballkanin.

Kështu siguronte pushtetin e përjetshëm, duke damkosur si kone të Putinit opozitën dhe mbështetësit e saj. "Ata që u shkojnë mbrapa rublave", thoshte duke fyer këta 42 për qind që votonin opozitën, ndërkohë që FBI hetonte dhe media publike amerikane fliste për financime ruse të opozitës.

Revista Mother Jones, bënte investigime "të pavarura" kundër opozitës, emri i Shqipërisë përdorej si shembull i një vegle të një autokrati që po kërcënon demokracitë në Ballkan dhe Europë. Një fabul e dashur për Perëndimin, shkatërruese për Shqipërinë.

Sot zbulohet që kjo fabul shkatërrimtare është e financuar. Jo nga Serbia, as nga Rusia, por nga Qeveria shqiptare. Sot kuptohet që paratë e korrupsionit, nuk pastrohen vetëm nëpër kulla apo investime të kompanive off shore, ato investohen kundër shqiptarëve, për të reklamuar një pjesë të tyre si ushtarë të Putinit që pjesa tjetër të jetë shpëtimtarja, për të reklamuar një pjesë të tyre si kërcënim për demokracinë dhe stabilitetin që pjesa tjetër të fitojë të drejtën të vjedhë zgjedhjet në emër të stabilitetit dhe demokracisë.

Këtë kemi blerë me paratë tona; Shkatërrimin e imazhit në shërbim të instalimit të regjimit personal të Edi Ramës. Jo vetëm të imazhit të Shqipërisë. Me skandalin Mcgonigal dhe me ato të Katarit dhe Azerbajxhanit, imazhi i Perëndimit është shkatërruar më keq. Institucionet perëndimore, si pika referimi për vendet që luftojnë dëshpërimisht për demokraci, si Shqipëria, janë ekspozuar të hapura ndaj korrupsionit, aq të hapura sa, për të përfituar nga paratë e dyshimta të lindjes, për të cilat hartojnë raporte kritike, mund të bëjnë gjithcka.

Kompanitë lobuese në SHBA, që marrin para edhe nga regjimet më kriminale apo kompanitë e marketingut politik, të tipit Tony Blair, që imitojnë lobimin amerikan në Europë, nuk e kishin dobësuar ndjeshëm besueshmërinë e Perëndimit në Shqipëri.

Hetimi për financimet ruse të PD-së, i hapur nga FBI, megjithëse qesharak dhe i pabesueshëm, mbajti për 5 vjet debatin e hapur në vend, mbajti për 5 vjet frikën nga ndërhyrjet e papërshtatshme të qeverive problematike, kundër interesave kombëtare apo demokracisë dhe stabilitetit në gjtihë rajonin.

Me plasjen e flluskës gjigande të Mcgonigal, në vend të lehtësimit, shtohet shqetësimi, në vend të përgjigjeve, shtohen pyetjet: Deri ku na kanë gënjyer? Deri ku ka shkuar efekti i korrupsionit të parave të dyshimta në shërbim të Kryeministrit? Kush ka patur të drejtë, opozita dhe shoqëria civile që e kanë konsideruar Edi Ramën - problem në 5 vitet e fundit, apo qeveria e SHBA që e ka konsideruar partner të besueshëm dhe garant të stabilitetit dhe demokracisë? Kush e ka minuar në fakt demokracinë në Shqipëri?

Ndërkohë që Gjyqi në Uashington do të japë përgjigje, shpresa se atje do të vihet drejtësia për Shqipërinë, është e paargumentuar. Precedentët tregojnë se çdo vend bënë drejtësinë për vete. Njësoj si me Bilalin, që u dënua, por askush nuk u mor me "gruan" që i çoi 80 mijë dollarët nga Greqia, me Habilajt që u dënuan, por askush nuk u mor me njeriun e pushtetshëm që doli në përgjime, me skandalin e FIFA-s ku u dënuan anëtarët e Komitetit Ekzekutiv që u korruptuan, por korruptuesi organizoi Botërorin siç e donte, apo me Diplomacine e Haviarit, ku u dënua deputeti italian Luca Volonte, por askush nga regjimi i Alijev.

Shpresa se Drejtësia e re në Shqipëri do të bëjë Drejtësi, gjithashtu është e kotë. I vetmi përfitim, është zbulimi i hartës së korruptimit të organizuar nga Edi Rama. Mënyrat, njerëzit dhe mjetet që ai përdor në luftën politike. Aftësia e tij për të korruptuar në FBI kundër opozitës krahasuar me lehtësinë që ka për të korruptuar në Shqipëri kundër opozitës.
Kjo hartë orientuese, e fajëson atë për gjithçka ka bërë dhe po bën për shkatërrimin e PD-së, për minimin e demokracisë dhe i heq legjitimitetin pushtetit të tij./Dosja.al