Nuk na e ka fajin Hollanda. Një shënim mbi fajësimin e të tjerëve, ose arsyet e thëna dhe të pathëna të mos-ftesës

nga Koloreto Cukali

1.
Thirrja e Shqipërisë në një Konferenca të Parë Ndërqeveritare, është një nga gurët që shenjojnë rrugën tonë për në Evropë. Që kjo thirrje të ndodhë, vëndet e BE kanë vënë disa kushte. Nëse plotësohen kushtet, rruga hapet. Nëse nuk plotësohen, do presim mbas dere.

Tani po dëgjojmë që kushtet janë plotësuar (dikur na thanë që nuk ka kushte) por Hollanda, Franca e ndonjë tjetër po bëjnë kurban Shqipërinë për hallet e tyre të elektorale.

Pyetja është, a i kemi plotësuar ne vërtet kushtet? Dhe pse disa vende të BE-së po na sakrifikojnë ne e jo Maqedoninë e Veriut, për shembull?

2.
Për fat, kam pasur mundësinë të jem i informuar detajisht për (mos)plotësimin e njërit prej këtyre kushteve, që është ai i ligjit për AMA-n, alias “paketa anti-shpifje” e që defakto imponon një kombinim të censurës e vetë-censurës mbi mediat shqiptare.

Kushti ishte që nëse Qeveria dëshiron ta kalojë ligjin (që e miratuan me dhunë kartonash para gati një viti) duhet ta bëjë në përputhje me rekomandimet e Venecias.
Rekomandimet, i kemi analizuar me disa nga ekspertët më të mirë të pavarur të jurisprudencës në Shqipëri, dhe konkluzioni është që ato rekomandime në të vërtetë e hedhin poshtë ligjin dhe nuk ka asnjë mënyrë që ky ligj të mund të arnohet.

Të njëjtin opinion ma kanë shprehur në takimet e shumta dhe të gjithë përfaqësuesit e institucioneve e ambasadave të BE-së me të cilët jemi takuar në mënyrë të vazhdueshme për këtë çështje.

Por gjëja më shqetësuese për grupin shqiptar që po monitoron arnimin e ligjit por dhe për të huajt, është që versionet e propozuara të ligjit janë dukshëm në kundërshtim me Venecian dhe Qeveria po përdor çdo mjet që ta kalojë ligjin ashtu siç do ajo, duke gënjyer sikur po e respekton Venecian.

Qeveria tentoi ta fuste në procedurë parlamentare para pak javësh, dhe e tërhoqi vetëm pas deklaratave shumë të forta nga Këshilli i Evropës dhe BE.
Ai ligj, është akoma aty, në hije, anti-Venecia, duke pritur që të ndodhë Konferenca Ndërqeveritare, të merret “viza” europiane, për ta miratuar me shpejt e shpejt e me dhunë menjëherë më pas.

Qeveria shqiptare nuk është tërhequr kurrë nga dëshira për ta miratuar, por, nuk ka treguar akoma se çfarë do miratojë. Pra, rreziku që ligji i arnuar të miratohet dhe më i keq se ai i mëparshmi është shumë i lartë.

3.
Unë jam më se i ndërgjegjshëm që sa më shumë vonohet hyrja e Shqipërisë në Evropë, aq më shumë do të shtohet depresioni ynë shoqëror. Njerëz që kanë luftuar në 1990-n për t’iu bashkuar Europës, tashmë po vdesin, fizikisht, nga mosha ose kovidi, pa e parë kurrë ëndrrën e 1990-s të materializuar.

Të tjerë nuk e presin më Europën këtu, por shkojnë e e gjejnë atje ku është, në Gjermani, Francë e deri dhe në Bullgari.

Pra, Europa na duhet në mënyrë dëshpëruese. Edhe Qeveria e do Europën. Por, qeveria do të marrë aksesin pa sakrifikuar ambiciet e veta anti-demokratike.

Nuk mund të flas për kushtet e tjera, por, për ligjin e medias mund t’ju them me kompetencë të mjaftueshme që ekziston një frikë e madhe mes komunitetit dhe të huajve që Qeveria nuk ka në plan të respektojë Venecian. Pra, de fakto, ai është një kusht i pa-plotësuar.

Dhe, për fat të keq, pengesa e fundit që Qeveria të mos e miratojë atë ligj sipas oreksit të vet e në kundërshtim me rekomandimet, janë të huajt. Guri i vetëm që ka BE ka është t’i kërkojë Qeverisë shqiptare që më parë të tregojë se ç’do të bëjë me ligji e medias, do e miratojë apo jo, dhe çfarë do miratojë, pastaj t’i shtrijë ftesën.

Përpjekja për ta maskuar sikur mos-ftesa nuk ka lidhje me “sukseset” e Shqipërisë, por me hallet e brendshme të BE-së është një lajm i rremë. Hollanda, Franca e Danimarka kanë dalë hapur, por, prapa kuintave edhe vende të tjera të BE-së po ushtrojnë presion që pa plotësuar të TËRA kushtet, Shqipëria të lihet pas dere.

Ndaj, në vend që hamë inat me hollandezët, me francezët e me danezët, bëjmë mirë “të lajmë duart, të ajrosim dritaret, të mbajmë maskë”. Dhe të mos vazhdojmë të gënjejmë veten se na e kanë përherë të tjerët fajin.

Botuar sot si kopertinë e DITA.