Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Për një aparat dëgjimi shpirtëror

Politiko 20 Shkurt 2020, 17:35
Për një aparat dëgjimi shpirtëror

Genti Çela

...tek e fundit me kalimin e viteve çdo njeri ka fytyrën që meriton, ngaqë është bërë jo vetëm me mishin por edhe shpirtin e tij, me guximin, dhe frikërat e tij, me madhështinë dhe mjerimin e tij, atdheu ynë, më së fundmi në pjekurinë e tij ka fytyrën që duhet të kishte, atë fytyrë që kemi gdhendur të gjithë ne dhe gjithsecili prej nesh në mishin e tij të gjallë; politikanë apo artistë të kulluar, kodoshë apo baballarë të ndershëm, milionerë apo argatë, ateistë apo besimtarë. Kësisoj, nëse të gjithë mund t’i rivendosim virtytet e tij, askush të mos jetë aq maskara sa të shpallet i pafajshëm për të këqiat e tij.   

Kështu shkruan Sabato, e sikur ky paragraf, të jetë shkruar posaçërisht për vendin e rrënjëve të nënës së tij, Shqipërinë.

Ku sot vulgu e zhuli me të cilin pluhuri mposht prej kohësh shqisat tona, zdirgj e mund humanen tonë, ku korr triumfet e çdoditshme, sëkëndejmi, në Vendin ku Zoti, Hyji, është treguar dorëlëshuar.

E nga dor’ e Tij, e kemi rrëmbyer dhe tjetërsuar zërin i Tij tek ne, që dëgjohet si jehonë e largët që brendia lyp të ndijë, dhe e jashtmja, dukja, fasada ka zbuar atë zë tej nesh.

Boshësia e botës së muzgut mjeran shqiptar, është zhytur e gjithëpërmbytur në banalitet, përsëritje, trushpëlarje nga zëri makinerik i programuar e shurdhues i kotësisë pa tekst, pa ndjeshmëri, pa asnjë emocion e tërë zhurmnajë të ca trupave, mendjeve e shpirtrave të silikonuar.

Gazetarë e të famshëm për asgjë, të dënuar me mungesë talenti e të uniformizuar që balsamosin lajthitjet e kujtdo pushteti.

Intelektualë të pabza, pa korda zëri, pa indinjim e pa dinjitet, pa rebelizëm, lehtësisht të shantazhueshëm që kanë rrethuar lirinë e shprehjes. Frikacakë kryestrukur, pa asnjë grimë revolte, në mënyrë anemike e nën moton ‘kam familje’.

Turma të ndotura me dhimbjen e gënjeshtrës që bën sikur nuk kupton manipulimin e rradhës.

Deklarata nga foltore truboshe që i përngjajnë luftës donkishoteske me gurë të dy fshatrave hedhur njëra tjetrës.

Nga ana tjetër qëndron shumica e heshtur e pafund e njerëzve të thjeshtë, e lodhur nga e përditshmja që pamundëson të ëndërrosh, në këtë territor të djerrë dhe leckosur të shpirtit.

E nga ky aht, kjo psherëtimë shpirtërore, mund të lindë ambivalente dhe vetvetishëm Shpresa.

Kësodore, nga kjo shumicë e heshtur,  mund e duhet të shpërthejë thekshëm e domosdoshmja për një reflektim mbi kohën që kemi e s’kemi.

Janë në lojë vlerat e panegociueshme të jetës.

Duhet shpëtuar nga kamja imorale brenda një vendi në rrënim e sipër nga korrupsioni dhe dëshpërimi.

Aty, në fondin më të thellë të qenies, gjendet veshi i zemrës, i cili do të na shpëtojë nga kjo litokroni, nga kjo shushatje e kllapi kolektive.

E ububushme është shkundja për një reflektim shpirtëror.

Lypet thjesht e vetëm, nje aparat dëgjimi shpirtëror.

E proshkëta shpresë është aty dhe të pret.

Begin here?

Të fundit