Flash News

OP-ED

Princi, pashai dhe paketa e cigareve që mund të shembë mazhorancën

Princi, pashai dhe paketa e cigareve që mund të shembë

Nga Gentian Gaba

“Dy martohen, 100 tërbohen” – është batuta me të cilën epitetohen dasmat në vendin tonë. Sigurisht diçka me vend, pasi institucioni i dasmës (jo martesa!), ka një rëndësi sociale të posaçme që tejkalon edhe vet çiftin, dhe në të cilën angazhohen energji të mëdha. Nga një dasmë u tërbuan sot edhe mediat vizive shqiptare, të cilat vendosën në qendër të programacionit dasmën mbretërore angleze. Një mbulim maniakal që do të sugjeronte se vendi ynë renditet në listën e gjatë të shteteve të Komonuelthit Britanik.

Por, ndërkohë që princi Harry kurorëzonte dashurinë e tij me Meghan; në Shqipëri, një gazetar investigativ po rrëfente hetimin e tij mbi kanabisin dhe implikimet që kjo kishte për mazhorancën dhe ministrin Xhafaj.

Deri në atë moment, përralla angleze po triumfonte mbi horrorin shqiptar, princi mbi pashain.

Do të ishte vetëm ndërhyrja e Lulzim Bashës, në një konferencë të drejtpërdrejt për shtyp, ajo që do të vendoste vëmendjen e mediave tek droga, duke e shkëputur nga llokumet që po shpërndaheshin përtej la Manshit. Në deklaratën e tij, gazetari Jetmir Olldashi, mori përsipër gjithë historinë denoncuese dalë nga selia blu për audio-përgjimin e Agron Xhafajt me dëshmitarin X; rrëfeu me detaje si ra në kontakt me Albert Veliun, si i vuri regjistruesin dhe si më pas zgjodhi t’i drejtohej Opozitës për të mbrojtur veten dhe investigimin e tij, nga i cili do të dalin copëza të tjera në vijim.

Nga ana tjetër, makineria e përpunimit të informacionit afër mazhorancës nisi vrik punën e saj kundër gazetarit, në vazhdën e sulmeve që i’u bënë atij që gazetarin e kishte futur në nënbotën e trafikut të drogës, Babales.

Manuali i kundërsulmit në këtë rast është shumë i parashikueshëm: Godit kredibilitetin e akuzuesve. Përshkruaje betejën e opozitës si një luftë për pushtet; Albert Veliun si një njëri ordiner që mban mëri për një paket cigare, dhe, Jetmir Olldashin, si një gazetar që punon për opozitën. Të treja “akuzat” kanë një defekt të madh, përqendrohen te lajmësit, dhe jo tek mesazhi në vetvete.

Mesazhi që opozita po përcjell nuk është ikni ju, të vijmë ne në pushtet; por që qeveria ka një marrëdhënie simbiotike me krimin, sikurse dëshmon një ish-ministër në arrest shtëpie, deputetët dhe kryebashkiakët me precedentë penale, dhe ministri aktual i brendshëm që në shtator kërkonte vetëm një provë për ndëshkimin e vëllait, dhe në maj provon se nuk dallon shumë nga paraardhësi i tij.

Lajmësi tjetër nën shënjestër është gazetari. Olldashi, i damkosur si militant, sulmohet për afërsinë politike me të djathtën, por kurrsesi nuk ka një shqetësim për situatën që ai përshkruan, për drogën që gjen ende me lehtësi në Vlorë, dhe hetimin që mund të shembë si një kështjellë letrash mazhorancën.

Lajmësi i tretë është dëshmitari X, Albert Veliu, alias “Babalia”. E donin të fisshëm, të hijshëm, të pasur, të lexuar, të artikuluar të penduarin e çështjes Xhafaj. Ndoshta prisnin që nofka e tij të ishte më qytetare, jo në zhargonin vlonjat, që shërben shumë për ta bërë qesharak në sytë e disave, por zbehet kur kujtojmë se mafiozët italianë i thërrasin njëri tjetrit “picciotto”, djalosh në dialektin sicilian (edhe Tommaso Buscetta, i penduari par excellence i Cosa Nostra, u diskreditua nga ish picciotti-t e tij). Madje nuk u pëlqeu as arsyeja që e çoi Babalen tek gazetari, tek rrëfimi, tek bashkëpunimi me Opozitën: Paketa e cigareve!

Por, për ata që mendojnë për duhanin, kur Veliu përmend cigaren, duhet dhënë një shpjegim i metaforës që dëshmitari ilustron në gjuhën e botës nga e cila vjen. Një kod nderi i posaçëm rregullon marrëdhëniet në atë shoqëri. Nuk janë ligjësi të shkruara, por kode zakonore që i përkasin krimit të organizuar. Nderi, respekti, omerta janë mjete vetërregullimi, të cilat qëndrojnë bashkë, dhe nëse njëra bie, bien edhe të tjerat, duke thyer solidaritetin e një grupimi.

Veliu, pasi shërbeu në një klan, kyçi gojën në Itali, kreu dënimin e tij, dhe në fund u lëshua nga ata me të cilët kishte shkelur ligjin (pra cigaret që nuk u dërguan kurrë), zgjodhi të fliste. Hakmarrja ndaj funksionarëve të lartë të kësaj bote, tashmë aspak të errët, të cilët lulëzojnë edhe si pasojë e marrëdhënieve me politikën, nuk duhet të surprizojë. Përkundrazi!

Ajo që duhet të na surprizojë është dasma e princit angleze në të gjitha kanalet televizive, ndërkohë që dikush mori guximin dhe denoncoi një pasha të drogës, dhe një fenomen aspak të ri, por të mohuar me forcë nga kjo qeveri.

Ajo që duhet të na surprizonte do të ishte naiviteti i një personi që denoncon vëllain e ministrit të Brendshëm tek ata që punojnë për atë.

Tani, mos u surprizoni, nëse mazhoranca bie për një paketë cigaresh!

Të fundit