Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Rama në katror dhe Qeveria në kub

Politiko 14 Janar 2019, 20:40

Gentian Gaba

Edi Rama është aktori më i madh që ka shkelur ndonjëherë në skenën politike shqiptare. Tashmë i kemi parë të gjitha “hijet” e repertorit të tij; ofshamat në studion e Eni Vasilit, me sy të përlotur dhe zë të ngjirur; gërthitjet plot mëri në studion e Rudina Xhugnës dhe, së fundmi, virtuozizmat përballë Çanit.

Një esnaf i ekranit, sigurisht i lehtësuar nga “dashamirësia” e të zotëve të shtëpisë (ata në studio dhe ata në katet e sipërme të televizioneve), që me artin e tij kërkon, në një raport të drejtpërdrejtë me audiencen e votuese, një ndarje të thellë midis vetes (në rolin e Kryeministrit) dhe të tjerëve (kundërshtarët e tij politik). “

“Unë jam këtu për t’iu mbrojtur nga kjo lukuni që kërkon të marrë peng të ardhmen tuaj” – thoshte duke i ngulur sytë nga kamerat. Një interpretim plot patos, që në fakt kamuflon një qasje tribale me rrënjë fashiste, e cila kërkon të nxisë konfliktualitetin me gjuhën luftarake të: Ne kundër atyre!

Mirëpo, a është realisht Rama përfaqësuesi i vlerave të nevojshme për t’u bërë korife i një “NE”, që brenda mbart atë dhe gjithë shqiptarët?

Sigurisht që jo.

Këtë nuk e thonë vetëm njohësit e “artit të zi” të propagandës Ramiane; por të gjithë ata që në mënyrë empirike kanë ndjekur karrierën e tij në këto dy dekada, dhe veçanërisht në këto pesë vite e gjysmë qeverisje.

Nuk kemi nevojë të shkojmë larg në kohë për të gjetur shembuj që ndajnë në mënyrë të qartë aktorin nga politikani. Për ekonomi leximi po marrim vetëm dy.

I pari është i freskët, i ditës. Bëhet fjalë për përgjimet e publikuara pak orë më parë nga “Zëri i Amerikës”; të cilat çorën maskën e Ramës dhe rrëzuan retorikën e tij mbi konkurset në administratë. Me urdhër nga deputetë, por edhe nga kabineti i kryeministrit, orientoheshin punësimet në Drejtorinë e Burgjeve. Dikush do të thotë se “kjo është një plagë e vjetër e politikës shqiptare”; veçse këto fakte bëhen publike vetëm tre ditë pas prezantimit të “Platformës për punësimin e studentëve ekselentë”.

I dyti është ai i 5 korrikut të vitit të shkuar; kur, pas një seance maratonë, mazhoranca socialiste votoi me 75 vota projektligjin që i hap rrugën negociatave me kompaninë “Fusha” sh.p.k” për të zhvilluar truallin e Teatrit dhe rrjedhimisht shembjen e godinës. Pavarësisht apelit të vazhdueshëm të artistëve, qytetarëve dhe shoqërisë civile, socialistët e votuan në rresht projektligjin kontrovers. Një ligj special që, pa hyrë në aspekte të tjera shumë të rëndësishme, shkelte, edhe sipas BE-së, lirinë e garës. Pra cenonte lirinë ekonomike, një princip kushtetues i patjetërsueshëm. Sot, e njëjta mazhorancë, e drejtuar nga i njëjti kryeministër, po udhëheq një betejë publike, atë mbi të drejtën e kreut të shtetit për të refuzuar ose jo dekretin për një anëtar të qeverisë, në mbrojte të së njëjtës Kushtetutë, që shkelën në 5 korrik 2018.

Ndonëse në mungesë të arbitrit, Gjykatës Kushtetuese, kjo përballje është kthyer në një garë se kush bërtet më shumë; inkoherenca e “përdhunuesit”, që shndërrohet në “shpëtimtar”, kërciti fuqishëm në opinionin publik, dhe e detyroi të parin e qeverisë të ndjekë një tjetër strategji. Duke u shumëzuar me veten, sot mori edhe postin e ministrit të Jashtëm.

Me këtë Ramë në “katror”, që sigurisht tingëllon një zgjedhje më e ndershme sesa përdorimi i bedelëve, sa për sy e faqe; dhe një Qeveri anonimësh që shërben vetëm për sfilaten mbi kubin ndriçues të klubit të “Rilindjes”, e ardhmja ngjason me një shfaqje pa tekst.

Një fushë ku dominon improvizimi dhe pasiguria; në të cilën, ai që të premten zotohej se do të mbronte shqiptarët, nuk është gjë tjetër veçse prijësi i lukunisë që ka marrë pengë të ardhmen e tyre.