Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Sulmi qeveritar, reagon regjisori Kastriot Çipi: Çfarë më tha Edi Rama që në vitin 2000

Politiko 10 Korrik 2018, 13:22

Sulmi qeveritar, reagon regjisori Kastriot Çipi: Çfarë

Regjisori Kastriot Çipi, së bashku me kolegun Robert Budina, janë gjendur sot përballë një sulmi qeveritar, me publikimin në media të një vendimi të Gjykatës së Tiranës, të vitit 2006-të, ku detyrohen të kthejnë shumën që kishin përfituar për realizimin e një filmi. Çipi akuzon gazetën ‘Tema’ dhe botuesin Mero Baze si organizator të këtij sulmi, ndërkohë që televizione dhe gazeta të tjera në vend publikuan lajmin ‘copy paste’.

Regjisori thekson se shkak për këtë sulm është bërë rezistenca e tij kundër shembjes së godinës së Teatrit Kombëtar dhe se kjo çështje i rikthehet sa herë që ai ka një problem me kryeministrin Edi Rama.

Madje, Çipi tregon edhe takimin që ka zhvilluar me Ramën kur ky i fundit ishte ministër Kulture në vitin 2000, dhe e ka paralajmëruar për konfliktin që kishte me Qendrën Kombëtare Kinematografike.

Sa i përket vendimit të Gjykatës, Kastriot Çipi rrëfen të gjithë historinë dhe arsyet përse nuk kishte arritur të realizonte filmin për të cilin ishte financuar.

Sulm i orkestruar ndaj dy regjisorëve; Top Channel, Ora News dhe Balkanweb publikojnë lajmin ‘copy paste’ për Çipin dhe Budinën

Reagimi i plotë i regjisorit:

Edhe një herë për Mero Bazen dhe të tjerë si ai

“Tema” e Bazes sot më ka akuzuar mua dhe kolegun Budina, si “të dënuar për vjedhje” me vendim gjykate. Për respekt të opinionit publik, më duhet të bëj këto sqarime:

Kolegu Budina ka qenë produktor i dokumentarit në momentin e aplikimit për fond nga Qendra Kombëtare e Kinematografisë, por jo në kohën kur ka ndodhur procesi gjyqësor CIVIL për “mosrespektimin e detyrimit kontraktor”. Në këtë periudhë produktori kam qenë unë. Thënë këtë, emri i kolegut Budina duhej të ishte fare jashtë kësaj historie. Por Meros dhe “rilindjes” i duhej kjo përfshirje që të përbalte edhe më tej protestën për Teatrin.

Në vijim po pastroj baltën e hedhur në drejtimin tim.

Jo vetëm nuk jam dënuar ndonjëherë për vjedhje, por as jam kallëzuar ndonjëherë penalisht për vjedhje, apo për çfarëdo vepre tjetër penale. Mero shpif qëllimisht. E vërteta është se jo unë si individ, por kompania ime, është paditur CIVILISHT për “mosrespektim të detyrimit kontraktor”. Dhe mospërmbushja e detyrimit kontraktor, me KUSHTETUTË nuk përbën vepër penale dhe nuk mund të dënohet me burg.

Gjyqi është bërë NË MUNGESË dhe ka marrë formë të prerë PA MARRË UNË NJOFTIM. Por edhe këto “detaje” Meros nuk i interesojnë.

Nuk bëhet fjalë për 8,8 milion lekë, por për 880 mijë lekë. “Të vjetrat” me “të rejat” ndryshojnë 10 fish, por Mero bën sikur i ngatërron pa dashje.

Që vendimi është skandaloz, e tregon edhe fakti se kamatëvonesa për moskthimin e shumës është gati trefishi i shumës së përfituar: 2.2 milion (të reja Mero!)

Letra e qershorit 1999 drejtuar QKK për kthimin shumës dhe zgjidhjen e kontratës është absolutisht e vërtetë. Por pjesa tjetër e së vërtetës është se QKK nguli këmbë se filmi duhej të realizohej patjetër, pavarësisht vonesave. Projekti ynë nuk ishte as i pari, as i fundit që vonohej në realizim. Në këto kushte, kolegu Budina u tërhoq nga projekti dhe punën e vazhdova unë.

Pikërisht pse isha i vendosur ta realizoja filmin, nënshkrova një kontratë bashkëprodhimi me TVSH dhe fillova xhirimet. Pasi mbarova të gjitha intervistat dhe xhirimet në Tiranë dhe prisja ardhjen e personazhit të filmit, regjisorit Viktor Stratobërdha, nga Greqia, ku ishte emigrant, për intervistën kryesore, mësova se ai kishte emrigruar sërish, këtë herë në Kanada, ku kishte fituar statusin e azilantit politik. Në këto kushte, ai nuk mund të vinte në Shqipëri, pasi kjo do t’i shkaktonte humbjen e statusit të azilantit politik, atij vetë dhe familjes.

Në tetor 1999 unë dhashë dorëheqjen nga funksioni i nëndrejtorit të Teatrit Kombëtar dhe dola publikisht kundër politikave anti-teatër të ministrit të kulturës Rama dhe projekt-ligjit “Për Teatrin”. Nga ky moment, mes meje dhe QKK nuk pati më mirëkuptim dhe vullnet për zgjidhjen e problemeve që lidheshin me realizimin e filmit. Në vend të një rishikimi buxheti, që do të përfshinte edhe mbulimin e shpenzimeve për një udhëtim të grupit të xhirimit në Kanada, ku ndodhej personazhi i filmit, QKK filloi të më padiste në gjykatë për “mosrespektim detyrimi kontraktor”. Këtë ma bëri të ditur vetë Edi Rama, në takimin në kryeministri, më 8 shkurt 2000, ku isha pjesë e përfaqësisë së artistëve që kundërshtonin projekt-ligjin “Për Teatrin”. Kërkoje Mero, se do ta gjesh në transkriptin e takimit.

Më 31 maj 2000, personazhi i filmit tim ndrroi jetë, duke e vështirësuar edhe më tej realizimin e filmit.

Pavarësisht gjyqit në mungesë, hyrjes në fuqi të vendimit pa marrë njoftim unë si subjekt i interesuar, kamatëvonesës edhe më absurde me vlerë trefishin e shumës së përfituar, në vitin 2014 bëra një përpjekje për të shkuar individualisht në Kanada (sepse e kisha të pamundur të financoja udhëtimin e një grupi të plotë xhirimi) dhe m’u refuzua viza.

Ajo që mbetet në të gjithë këtë histori, është pengu im për mosrealizimin e filmit, kasetat video në sirtarin tim, që QKK nuk i pranon dhe përdorimi politik i këtij vendimi absurd gjykate, sa herë unë jam i përfshirë në një konflikt publik me Edi Ramën.