Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Tonin Gjuraj fjalë të ndjera për Gilman Bakallin: Ti po "mbijeton" edhe pas vdekjes

Politiko 11 Gusht 2017, 17:21

Tonin Gjuraj fjalë të ndjera për Gilman Bakallin: Ti po

Rektori i UET, Tonin Gjuraj ka përkujtuar kolegun, mikun dhe publicistin brilant, Gilman Bakalli i cili u nda nga jeta më 8 tetor të 2016-ës.

Bakalli do të mbushte sot 50 vjeç dhe Gjuraj përmes një statusi në Facebook shkruan: “Ti Gilman, si askush tjeter kuptove lirine dhe shijove ate, pa demtuar tjetrin. Edhe pse trupi yt ka vdekur, karakteri, arsyeja dhe kujtimi yt vazhdojne. Jeta jote njerezore, edhe pse e shkurter, ka siguruar mbijetesen e personit tend. Po, ne kete kuptim, nuk mund te "harrohesh". Kuptimplote eshte se ti po "mbijeton", pa u harruar, sepse pas vdekjes se trupit tend, jeta dhe personi yt mbeten te njejte ne syte tane. ”.

Statusi i Gjurajt:

Personi njerezor eshte i patjetersueshem. Ne kete kuptim, fjalia-klishe per dike, pas vdekjes, se "nuk do te harrohet kurre" me eshte dukur gjithmone pa kuptim, per te mos thene idiotike dhe acaruese. Mesa duket, megjithate, qellimi kryesor i kesaj fjalie nuk eshte e verteta, por ngushellimi. Me kete status te shkurter per mikun tim te ndjere, Gilman Bakalli, nuk dua te shmang te verteten. Ndjenja qe vdekja e tij nuk eshte e nuk do te jete, eshte thjesht ngushellim. Gilmani nuk jeton me. Nuk di nese eshte harruar si trup... Vdekja e tij bart misterin e vet. Ai nuk eshte askund ne UET, qe prej 8 tetorit te 2016-es. Pikerisht, sot, me 11 gusht, do te kapte te 50-at. Por, ai nuk eshte me me ne. Nuk eshte prane familjes. Mund te ngushellohemi sa te duam, por disa gjera i dime me siguri: auditorit dhe studenteve u mungon lektori brilant, shkencave te komunikimit nje prej studiuesve shqiptar me te spikatur, medies se shkruar mjeshtri i fjales, kolegeve mendimi i tij, miqve me te afert humori e batuta; kafja e mengjesit ne UET pothuajse eshte disintegruar, forumet UET te se martes, megjithe shkelqimin e tyre, ndoshta jane te paplota e pa kundershtite e mjaftueshme, rrethi i filozofise dhe studimet letrare pa zerin e veçante te tij dhe disi te cunguar, mua miku i pazevendesueshem, qe kam ndjere thelle mungesen e tij. Ti Gilman, si askush tjeter kuptove lirine dhe shijove ate, pa demtuar tjetrin. Edhe pse trupi yt ka vdekur, karakteri, arsyeja dhe kujtimi yt vazhdojne. Jeta jote njerezore, edhe pse e shkurter, ka siguruar mbijetesen e personit tend. Po, ne kete kuptim, nuk mund te "harrohesh". Por "gjerat qe jetojne duhet te vdesin", thone filozofet. Kuptimplote eshte se ti po "mbijeton", pa u harruar, sepse pas vdekjes se trupit tend, jeta dhe personi yt mbeten te njejte ne syte tane. Me beso mik, erresira qe ke lene eshte shume e madhe. Kam ardhur disa here prane teje, aty ku prehesh i qete, sikunder jo rralle jam mbyllur edhe ne zyren time, duke derdhur ndonje pike loti perballe portretit tend, duke lutur Zotin qe pika e derdhur loti te te behet drite aty ku prehesh.Ne keto momente me vijne ne mendje vargjet e poetes Mimoza Ahmeti: "Por erresira paskesh qene kaq e madhe, kaq pa fund, e dhimbja sa ndriçimi. Dhimbja sa ndriçimi." Oh mik, ate vetmi qe kemi ndjere te gjithe kete vit, m'u desh ta studjoja gjate ndoshta dhe ta ndaja me koleget dhe familjen time. Nuk e di perse kishte nje gare te sinqerte, deri ne turravrap, per te patur, disa prej nesh ne UET, diçka tenden, strikt personale, per ta "pervetesuar", nje fotografi tenden, portret, shkrim apo ese, batute, pse jo dhe biçikleten, pse jo dhe kollare (une i kam te dyja, edhe kollaren D&G, edhe portretin tend). Megjithate, Gilman, edhe pse dukem i paafte per te pranuar humbjen tende, edhe pse ne kete dite zie per ty, ne vend te festimit te ditelindjes se 50-te, jemi te detyruar te besojme se jeta ekziston dhe duhet te vazhdoje... U prehsh ne paqe mik!