Flash News

KRYESORE

Vrasja e 20-vjeçarit, reagon Klevi Pojana: Lamtumirë adash, shok, mik, vëlla! E urrej realitetin ku jetojmë

Vrasja e 20-vjeçarit, reagon Klevi Pojana: Lamtumirë adash, shok,

Për vdekjen e Klevis Sula në Islandë ka reaguar dhe nënkryetari i LRI-së, Klevi Pojana. Pojana i jep lamtumirën adashit të tij duke shprehur dhe dhimbjen e pafund që ndjen për një humbje të tillë. Ai shprehet se një ngjarje e tillë e bën të urrejë realitetin ku jetojmë në Shqipëri që i detyron të rinjtë shqiptarë të largohen.

Reagimi i Klevi Pojana:

Lamtumire adash!

Nje thike e ftohte, me e ftohte se vete dimri i ketij viti e beri zemren tende Klevis te humbiste ritmin e pulsimeve te jetes dhe e detyroi ate te pushoje per fare, eshte pikerisht kjo humbje qe me forcen e dhimbjes detyroi sot me mijera zemra te tjera te rrahin prane familjareve e te dashurve te tu.

Nuk te njoh nga afer por nuk me pengon kjo aspak qe ti lutem Zotit per ty, e ti kerkoj te gjesh prej tij falje e meshire.

E mesova lajmin e kobshem te ikjes tende nga nje shok qe per koicidence te fatit ishte dhe shoku yt dicka me perpara se portalet te vershonin si lum ne reportazhe te hidhura per ty. E cfare lumi ishte ai, me i frikshem e me i dhimbshem se rrjedha e Osumit te egersuar keto dite, a thua se ky i fundit do ta dinte fatin e zi te djalit qe e donte aq shume ate dhe qytetin e lindjes.

Nuk dua ta fsheh, arsyeja qe me shtyje ti hedh keto rrjeshta ishin dhe syte e Benit qe notonin ne detin e loteve a thua se do gjenin aty force per te perballuar kete ikje kaq te shpejte.

20 vjec vlla, shok, mik, adash, patriot… ishe vetem 20 vjec dhe nuk gjej dot arsye per te bindur veten pse duhet te gjendeshe ne ate toke te huaj e thuaj te panjohur per ne shqiptaret. 

Nuk gjej dot motiv pse ne ate vend te larget e ku krimi eshte tabu duhej qe gjaku yt te shkruante kete histori te trishte. Nuk gjej dot force te gjykoj asnje rrethane te ikjes tende, packa se ketu njerezit flasin per lloj e soj historish, pasi ishte shoku yt qe me tha se kishe ikur per te ndihmuar familjen tende dhe kjo gje ma shton dhimbjen por dhe me krenon ti them sot botes e kujdo qe Shqiperia rrit djem si zana qe per familjen i bejn te tana! Me krenon mendimi se per te lehtesuar babain e stemunduar e nenoken qe eshte kerrusur nga punet, djali mer rruget e kurbetit per t’ju bere krah. Me krenon fakti qe vellai do ti gjendet motres, ti bej pajen dhe dasmen, ti paguaje shkollen e ti tregoje se tani u rrit e eshte ai burri i shtepise. Por ne gjithe kete krenari me vjen si rrufe ne qiell te hapur dhe mendimi se shume te rinj e humbin keshtu rrugen dhe mund te perfundojne viktima te fenomeneve te gabuara.

Sot Klevis lexova nje shkrim te motres tende qe ma rrenqethi zemren e me beri ta urrej gjendjen ne cilen ndodhemi. Ta urrej pafund kete realitet ku jetojme qe i detyron te rinjte tane te largohen e te marrin rruget. 

Ta urrej kedo qe ka dhe duhet te bej dicka per te ndryshuar kete zagushi disavjecare qe ka zene per fyti Shqiperine tone te bekuar dhe ja degdis bijte neper bote.

Dje ishte 8 Dhjetori adash, dita e rinise, dita jone. Ti ike dhe une smund te them gje tjeter vec se te Zotit jemi dhe tek ai do te kthehemi , por me lejo te bej dhe nje lutje, u befte Shqiperia jone vendi ku te rinjte jetojne e trashegohen te lumtur pa pasur nevoje te shtegetojne gjetiu!

 

 

 

 

Të fundit