Analiza: Samiti ekonomik i SCO-së i udhëhequr nga Kina, një shfaqje për të tronditur Perëndimin

Marrëveshjet e arritura në samitin e Organizatës së Bashkëpunimit të Shangait (SCO) nuk janë ato që shikuesit ka të ngjarë të kujtojnë.

Sky News shkruan se eshtë pamja mbresëlënëse ajo që do të mbetet në mendje. Udhëheqësit nga disa prej kombeve më të populluara, me ndikim dhe antiamerikane në botë, të gjithë u ulën së bashku; duke ngrënë, duke qeshur dhe duke përkulur kokën me idenë se ata duhet të përpiqen të punojnë më ngushtë së bashku. Një shfaqje absolutisht e projektuar për të tronditur ata që shikonin nga Perëndimi.

Në qendër të të gjithave, sigurisht, ishte Presidenti kinez Xi Jinping. Skena në takimin e udhëheqësve fliste shumë; një tavolinë në formë patkoi me Xi në qendër, e vendosur paksa larg nga të tjerët. Dhe nuk ka dyshim se kush ka qenë i ftuari i tij i nderit, dhe ky është Vladimir Putin i Rusisë.

Ishte vetëm ai që pati një bisedë të gjatë me Xi-në kur mbërriti; ai qëndroi në anën e djathtë të Xi-së për foton në grup. Udhëheqësit e tjerë dukeshin pak sikur po i ndiqnin nga pas ndërsa shkonin për të ngrënë darkë. E gjithë kjo ka rëndësi sepse vjen pak më shumë se dy javë pasi Putin ishte në Alaska me Donald Trump, duke diskutuar potencialin për paqe në Ukrainë.

Që atëherë, bombat që ai ka hedhur mbi civilët kanë folur shumë për përbuzjen e tij për procesin.

Fakti që ai po mirëpritet me krahë kaq të hapur këtu është një shfaqje e qartë e mbështetjes së Kinës dhe një dëshire të ndërsjellë për të përafruar strategjinë e tyre në konflikt. Kina mund të pretendojë neutralitet në luftën e Putinit, por çdo marrëveshje paqeje që i favorizon NATO-n ose Trump ka të ngjarë të jetë e papranueshme për Xi.

Dhe ajo që ai ka për të thënë do të ketë rëndësi - tregjet kineze për naftën dhe gazin rus e kanë mbajtur mbi ujë makinën e luftës së Putinit.

Presidenti rus theksoi në një fjalim se do t'i informojë fuqitë këtu rreth asaj që u tha dhe u ra dakord në Alaska. Çdo shpresë që SHBA-të ose të tjerët mund të kenë pasur se Kinës nuk do t'i jepej mundësia të ndërhynte, duhet të lihet në heshtje.

Në të vërtetë, ka shumë gjëra për të cilat kombet këtu nuk pajtohen, por të gjitha ndajnë një shkallë të caktuar mospëlqimi për Amerikën.

Qoftë vendet më të vogla të Azisë Juglindore të goditura me tarifa që do t'i godasin rëndë ekonomitë e tyre, apo vendet si Irani që iu nënshtruan një fushate bombardimi nga SHBA-të vetëm pak muaj më parë. Është një temë që Xi e di se mund ta shfrytëzojë dhe një moment i përshtatshëm për ofertën e një alternative.

Në fjalimin e tij, ai u bëri thirrje të ftuarve të tij të "kundërshtojnë hegjemoninë dhe politikën e pushtetit". Nuk ka çmime për të hamendësuar se për kë ose për çfarë po fliste. Udhëheqësit e shteteve anëtare këtu kanë rënë dakord të forcojnë bashkëpunimin në sektorë të tillë si siguria, shkëmbimet ekonomike dhe kulturore, dhe ka pasur gjithashtu një propozim për një bankë të re zhvillimi të udhëhequr nga SCO.

Por kur e shikon në tërësi, përmbajtja e marrëveshjeve nuk është ajo që ka vërtet rëndësi këtu - e gjitha kishte të bënte me fitimin e miqve dhe ndikimit, me ndryshimet graduale në rendin botëror dhe nga kush duhet të kërkojnë vendet për lidership.