Kulisat që këshilltarët e PS të votojnë kundër Lalit

Kanë kaluar vetëm pak ditë që nga fjalimi i Edi Ramës në asamblenë e PS- ku ai kërkoi gjoja “me zemër të rënduar”, shkarkimin e kryebashkiakut të burgosur Veliaj nga detyra e tij, por kaq ka mjaftuar që fije të padukshme të vihen në punë për të bindur këshilltarët e PS për këtë lëvizje.

Në një këshill bashkiak me 61 anëtarë, socialistët kanë 34 vota, por pikërisht për këtë, kur ende nuk dihet si do të sillet PD, e cila ka kërkuar edhe vetë shkarkimin e Veliajt, për të qenë të sigurtë për zbatimin e direktivës së kryeministrit, duhet që grupi rilindas të ketë unitet të plotë.

Vetë Rama, për të arritur këtë qëllim tregoi dhe shkopin edhe karrotën. Nga njëra anë ai bëri sikur e mori në mbrojtje Veliajn për të mos humbur edhe mbështetësit e tij të fundit: “Sot kemi një kryetar të zgjedhur 3 herë nga populli i kryeqytetit, të cilit i është mohuar e drejta e gjykimit në liri, i është bërë një gjyq i gjatë, gjysmë të vërtetash në tezgat e pazarit mediatik dhe në pasqyrat e gjykatave sociale. Madje në shkelje të hapur të ligjit dhe të çdo zakoni, janë nxjerr nga brenda në ato tezga edhe bisedat me familjarët, nga telefoni i burgut” tha ai në asamblenë e PS.

Por ama nga ana tjetër, ndonëse pranoi vetë se shkarkimi i mundshëm mbart kontradikta ligjore, ai e bëri fakt të kryer se Veliaj duhet të hapë rrugën, madje nuk nguroi ti gjejë, aty për aty, dhe pasardhësen, Ogerta Manastirliun.

Po të vëzhgohet në filigran, qëndrimi i kryeministrit për të larë duart me Lalin është qartësisht i dallueshëm. Politikisht ai e argumentoi atë duke thënë se “asnjë zëvendësues i pa votuar nga populli i kryetarit të bashkisë, edhe sikur të bjerë nga qielli nuk mund ta ketë legjitimitetin demokratik dhe forcën e brendshme që nevojitet për ta udhëhequr për një kohë të gjatë, dy vjet, në drejtimin e duhur, bashkinë e kryeqytetit të një vendi”. E shqiptuar kjo nga i njëjti njeri që i ka trajtuar të gjithë kryebashkiakët e vendit si kukulla, që u ka shkarkuar me urdhër të gjithë stafet dhe drejtorët, e gjitha ngjan si një alibi e dobët. Kur drejton gjithë vendin me Yes-man, Rama s’ka pse përdor standart tjetër për Tiranën. Ai mund të mbante në karrige një të pazgjedhur që thjeshtë i bindej si gjithë të tjerët, Por është e qartë se ai do të vrasi politikisht idhe delfinin e vet dhe jo të përshpejtojë punët e kryeqytetit. E për këtë ka zgjedhur rrugën juridike. Por sharra mund të hasë në gzhdën e atyre pak këshilltarëve që kanë mbetur ende besnik të Lalit. 

Në fakt, i gjithë ngërçi që mund ti bëjë ata të hezitojnë të votojnë pro shkarkimit përmblidhet në kleçkën e mungesës së tij në detyrë me arsye. Rama vetë e pranoi: “Përfaqësuesit tanë në këshillin bashkiak duhet të vënë në lëvizje mekanizmin ligjor të shkarkimit të kryebashkiakut të zgjedhur, pavarësisht dhe kjo duhet parë nga Parlamenti i ri, se kuadri ligjor lë për të dëshiruar për rastin kur kryetari i bashkisë nuk paraqitet në detyrë, jo se ai nuk do të paraqitet, por se është i penguar nga paraburgosja”.

Pra edhe sipas vetë Ramës një këshilltar socialist mund të ishte në të drejtën e tij që mos votonte pro shkarkimit. Dhe nëse bëhen qoftë dhe 4 të tillë, nisma e kryeministrit del bllof.

I gjithë ngërçi qëndron në pikën tre të nenit 62  të ligjit “Për vetëqeverisjen vendore”, që thotë se Kryetari i bashkisë shkarkohet me vendim të Këshillit të Ministrave kur propozohet për shkarkim nga këshilli bashkiak përkatës për mosparaqitje në detyrë për një periudhë 3-mujore të pandërprerë”.

Po a është kjo mosparaqitje në detyrë vullneti i Erion Veliajt, apo i SPAK-ut që e mban të arrestuar? A ka “faj” këtu kryebashkiaku që s’shkon në zyrë, kur ky i fundit ankohet pikërisht për këtë, se po penalizojnë një të zgjedhur, pa dënim të formës së prerë, për të ushtruar mandatin që i kanë dhënë zgjedhësit?

Nisur nga kjo logjikë, çdo këshilltar bashkiak që donte të mbronte Veliajn mund ti kërkonte shefit të mazhorancës: “bëni në parlament ndryshimet ligjore që edhe vetë pranoni se janë të paqarta, dhe pastaj ejani ti nxirrni gështenjat nga zjarri me duart tona”. 

Por është e qartë që Rama tani e do Veliajn të vdekur politikisht, por pa marrë përsipër personalisht ndëshkimin e tij, madje në të kundërt, duke bërë sikur po e mbron për padrejtësitë që po i bëhen. Ai kërkon shkarkimin me anë të këshilltarëve bashkiakë. Pikërisht për këtë ka nisur edhe loja në kulisa që mos dalë askush disident në mesin e tyre.

Kjo strategji ka edhe një objektiv më të largët. Hartuesit e saj janë të djeni të faktit se Veliaj ka edhe një mundësi për ta zgjatur mandatin e vet, qoftë edhe nga burgu. Pra edhe nëse Këshilli Bashkiak e shkarkon me argumentin e mosparaqitjes në detyrë, për më shumë se tre muaj (në rast kur do bashkonte votat dhe opozita) edhe nëse kryeministri si inspiruesi i kësaj kërkese e firmos atë siç ia këkon ligji, përsëri Veliaj ka të drejtën e ankimit në Gjykatën Kushtetuese, gjë e cila në rastin më të mirë do ta zvarriste procesin.

Për të dekurajuar Veliajn që të veprojë kështu, politikisht Ramës i duhet uniteti kundër tij në Këshillin Bashkiak, për ti dhënë mesazh Lalit: “Bindu se tani ke mbetur vetëm në dorën time”. Prandaj dhe ditët e fundit janë shtuar tratativat që të ketë unitet të plotë në hedhjen poshtë të atij që deri dje e mbanin për idhull, për ti hapur pastaj rrugë zgjedhjeve të parakohshme në Tiranë dhe zëvendësimit nga Ogerta Manastirliu./ Lapsi.al