Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Karantina/ Koloreto Cukali: Bota jonë nuk ndryshon, jemi shoqëri e pazonja (dhe ndoshta e padenjë) për ndryshim

Politiko 12 Prill 2020, 18:49
Karantina/ Koloreto Cukali: Bota jonë nuk ndryshon, jemi shoqëri e

Koloreto Cukali është kryetar i Këshillit të Medias, një OJQ që monitoron lirinë dhe problemet e medias në Shqipëri. Ai vjen nga bota e televizionit dhe kinemasë, dhe mund ta njihni si autor të serialit ‘Skanderbeg’ në Digitalb apo të filmit me aktor kryesor Ermal Mamaqin, ‘Femrat’.

Një kritik i palodhur etablishmentit politik, Cukali është i ashpër edhe në këtë intervistë. Ai thotë se këtu te ne nuk do ketë ndryshim pas Covid-19, sepse, ndryshe nga sa ndodh në botë, ndryshimin nuk e sjell klasa e mesme, por një Ambasador, dy pasanikë dhe një grusht kriminelësh.

Çfarë imagjinoje (të vinte në mend) kur dëgjoje fjalën ‘karantinë’ para se ti (dhe bota) të përballeshme me Covid-19?

E vendosur diku ndërmjet “karakatinës” e “kantinës”, “karantina” ka qenë fjalë gazmore, nga ato që shqiptohen me një lloj kantilene të lehtë, alla Ardit Gjebrea. Shkurt, karantina nuk na thoshte asgjë, aq më pak assgjë nga kjo që po ndodh. Edhe pse besoj që, prapë nuk e dimë se çfarë është “Karantina” e vërtetë, ajo që po kalohet në Spanjë e në Itali.

Besoj se shumica nga ne e kemi marrë botën që na rrethon për të mirëqenë, një sistem që aty e kemi gjetur e aty do ta lëmë. Por, doli që ai sistem nuk është i qëndrueshëm dhe mund të bjerë nga një virus.

Cilat janë kufizimet më të mëdha që të ka sjellë karantina? A ka ndonjë plus?

Kam përshtatur ballkonin si zyrë, dhe në këtë aspekt nuk kam fituar shumë: nga ballkoni im modest duket vetëm genocidi urban i Tiranës. Me fjalë të tjera, është një torturë për sytë.

Karantina më ka kufizuar dhe pranverën, por, na ka rikthyer zogjtë.

Ka rikthyer qetësinë, dhe më në fund, në Tiranë për nja 1 ose 2 javë mund të marrje ajër të pastër dhe syri shihte kthjellët, derisa rifilloi në mënyrë intensive biznesit i ndërtimeve.

Por, kjo periudhë më ka ndihmuar shumë të reflektoj. Momenti kur bota që ti njeh përmbyset, është momenti më i mirë për të kuptuar nëse e do apo jo atë që ishte.

Në këtë aspekt, mendoj që kam përfituar shumë. Kam kuptuar që botën ashtu siç ishte nuk duhet ta pranojmë më.

Si mendon se do të ndryshojë bota pas Covid-19?

Bota jonë nuk e di sa do ndryshojë, pasi ne e kemi provuar që jemi shoqëri e pazonja dhe ndoshta dhe e padenjë për ndryshim. Te ne ndryshimet nuk i sjellin as dinamikat shoqërore as shtresa e mesme, te ne ndryshimin e sjell një amasador, nja 2 pasanikë, dhe interesat e një dore kriminelësh.

Por, shpresoj që bota tjetër, Perëndimi, të krijojë një momentum ndryshimi dhe mbase ajo valë arrin dhe në periferinë tonë.

Sigurisht, kjo situatë mund të pasohet nga një hop teknologjik.

Gjithashtu, po shohim një fuqizim të autokratëve e diktatorëve, dhe kjo është shenjë e keqe. Liritë njerëzore në disa vende janë që tani në rrezik.

Por, shpresoj e besoj se ndryshimi më i madh do jetë shpirtëror, humanist dhe ideologjik. Diçka brenda nesh duhet e do të ndryshojë.

Çfarë të ka bërë përshtypje gjatë kësaj kohe të përballjes me Covid-19: çfarë të ka bërë më pesimist apo optimist?

Pesimizmi im i parë është estetik, dhe kjo ka të bëjë me ofertën televizive të shqiptarëve. Pesimizmi im më i madh ka të bëjë me propagandën dhe centralizimin e informacionit. De fakto, ne jemi afruar në atë nivel informacioni publik si në 5-6 vitet e fundit të rënies së komunizmit.

Pesimizmi im i pritshëm ka të bëjë me ekonominë. Ne ishim një ekonomi e dërrmuar nga politikat ekstra-klienteliste të qeverisë, nga mungesa e vizionit dhe nga babëzia në administrim. E ardhmja më duket e zymtë, dhe shanset që kjo qeveri të mund të krijojë shpresë për ringritje është e pamundur.

Por, ka dhe momente optimizmi. Në përgjithësi unë mendoj që e keqja nuk mund të triumfojë përjetësisht, dhe do të ketë një moment kthese. Thonë që ora më e errët është ajo përpara agimit. Kjo është ora jonë e errët.

Si ka shkuar koha gjatë karantinës: mund të përshkruash ditën tipike në izolim? Cilët filma dhe libra do të sugjeroje për karantinën?

Për fat puna ime lidhet me kompjuterin. Pra, “zyrën” time e mbaj nën sqetull.

Ndërkohë kemi më shumë kohë të rrimë në çift, dhe kjo për ne qëlloi që të jetë një gjë shumë e mirë.

Për seriale, për mendimin tim më të mirët për të hequr mendjen janë seriale epokë, të tipit Madmen apo Downton Abbey.

Për libra, mendoj që të domosdoshëm për në karantinë janë 2 libra të Yuval Noah Harari-t, “Sapiens” dhe “Homo Deus”.

Përveç këtyre, do sugjeroja autorë shqiptarë:

Tom Kuka – Gurët e Vetmisë

Lindita Arapi  - Shenjat e Dorës

Bessa Myftiu – Dashuri në kohën e Komunizmit

Maks Velo – Kohë pa Shenjë

Arben Dedja – Histori (E)skatologjike

Alion Çaçi – Tregimet e Rinisë

Ndriçim Ademaj - Pa heronj, pa bujë.

©Politiko.al

https://politiko.al/nje-prift-ne-karantine-at-viktor-demaj-duhet-ta-degjojme-jeten-jo-ta-sundojme-ate/

Intervista te tjera te ciklit

Të fundit