Profilet e krizës/ Paradoksi i zgjidhjes: Paketa e një europiani, kreditet për amerikanët. Roli i Lu dhe ‘përjashtimi’ i Vlahutin

Ambasadori Amerikan ne Tirane, Donald Lu dhe Kryetarja e delegacionit te BE ne Tirane, Romana Vlahutin, duke u pritur nga deputeti i PS, Taulant Balla, gjate nje mbledhje te grupit parlamentar te Partise Socialiste, ku eshte diskutuar ne lidhje me Reformen ne Drejtesi./r/n/r/nLawmaker, Taulant Balla, US Ambassador in Tirana, Donald Lu and Head of EU Delegation in Tirana Romana Vlahutin, during a meeting of the parliamentary group of Socialist Party.

Hoyt Brian Yee mbërrti të hënën në Tiranë me titullin zyrtar, që edhe pse me dy prefikse para ‘Sekretar’, përbënte një hollësi të cillën e fshinte dëshpërimi i krizës dhe shpresa e daljes prej saj. Nuk e fashiste këtë ‘let’s hope’, as fakti se ai është një ‘dikush në ikje’: në shtator, kur administrata e Departamentit të Shtetit ‘transfuzohet’, ai shihet si ambasadori i ardhshëm amerikan në Shkup.

Hoyt Yee merrte peshën që kanë gjithmonë amerikanët kur në Shqipëri kriza mbërrin fundin. Instinkti i shqiptarëve është i drejtë. Me të erdhi edhe zgjidhja. Ai u la në tryezë palëve atë që Politiko.al, duke  cituar burime diplomatike, prezantoi si ‘Paketa McAllister Plus’. Çka ishte një propozim i integruar i oferëts McAllister dhe ‘ndërhyrjeve’ të mëvonshme në të të Bashës dhe Ramës. Vula amerikane.

Megjithatë, nuk duhet harruar njeriu që punoi ‘në hije’ edhe pse ecejaket i kreu të shumta nën dritën e bliceve dhe kamerave mediatike, ambasadori amerikan, Donlad Lu. Ai merr një përshëndetje për këmbënguljen dhe dëshirën për ta parë krizën në sy dhe për punë e palodhshme për të ofruar skenarin e zgidhjes. Opozita ‘ia shpërbleu’, në mënyrën e vet, duke e mbajtur jokonfliktual raportin me të. Basha disa herë e përshëndeti rolin e tij, por edhe ish-Kryeministri Berisha, edhe pse e quajti ‘me sjellje guvernatori’, nuk përtoi ‘ta linte jashtë’ dikotomisë diskredituese me Vlahutin. Zëra margjinalë në opozitë nuk çojnë peshë.  

E kundërta i ra për hise ambasadores së BE, Romana Vlahutin. Ajo u konsiderua palë që herët, dhe kroatja nuk bëri shumë për ta maskuar veten si të paanshme. Këmbëngulja e saj për të qenë pjesë e promocionit qeveritar dhe në të njëjtën kohë e mohimit të problematikës, që me këmbëngulje prezantonte opozita, e ktheu shpejt zyrën e BE në Tiranë në një derë ku trokiste vetëm një palë.

Acarimi u shfaq hapur edhe në deklarata. Gjuha radikale gjeti vend edhe në fjalorin e Bashës, shefit të opozitës. Në njëfarë mënyre, Vlahurin dhe zyra e saj, përfaqësoi edhe kësaj here gjithë atë skepticizëm (ende të pashndërruar në euro-skepticizëm) të shqiptarëve ndaj Bashkimit Europian. Shqiptarët i kanë parë gjithmonë europianët si më të ngadaltë, më burokratikë dhe më të pandjeshëm ndaj Shqipërisë se sa partneri i largët dhe i madh…Amerika.

Kjo imagjinare u përplotësua edhe kësja here. Edhe pse ka një pardoks këtu. Ishte David McAllister, nënkryetar i partive të djathta (PPE) në Parlamentin Europian, pra një eurokrat, ai që erdhi dhe propozoi një formulë e cila u bë më vonë zgjidhja.

Paradoksi është se, edhe pse Paketa quhet ‘McAllister’, zgidhja shihet si ‘Amerikane’. Sepse Plusi mori vlerën e Absolutes.