“Malli i mërgimtarit"/ Kastriot Çupi boton librin e ri, sjell 'shpirtin' e shqiptarëve në vargje

Poeti i ri Kastriot Çupi, me origjinë nga Mati dhe prej vitesh banues në Londër, ka publikuar dy libra poetikë që pasqyrojnë ndjeshmërinë dhe përjetimet e tij.

Pas librit të parë “Pasqyra e shpirtit tim”, ai vjen para lexuesve me librin më të ri, “Malli i mërgimtarit”.

Ky vëllim përmban rreth 170 poezi, ku lexuesi do të gjejë mallin e mërgimit, dashurinë për atdheun, emigrimin masiv, nënën, por edhe figurat e mëdha kombëtare si Skënderbeu, Nënë Tereza, Adem Jashari e Isa Boletini.

 Përmes vargjeve të tij, Çupi sjell një pasqyrë të realitetit shqiptar ndër vite, duke i dhënë zë emocioneve dhe dhimbjeve të shpirtit të një mërgimtari.

Ky libër do të promovohet në Panairin e Librit, ku lexuesit do të kenë mundësinë ta prekin nga afër dhe të njihen më shumë me krijimtarinë e një autori të ri që e kthen mallin dhe nostalgjinë në poezi.

Intervista

Si lindi pasioni juaj për poezinë dhe kur e ndjetë për herë të parë që duhej ta shndërronit në libra?

Shkrimet e mia të para kanë filluar që nga viti 2001, më frymëzonin kujtimet dhe nostalgjia për kohët e shkuara në fëmijërinë time.

Pastaj jeta ime në mërgim që në moshë të re ka qenë një nga shtyllat kryesore, një shtysë për të shkruar.

Nga Mati në Londër – si ju ka ndikuar ky udhëtim në krijimtarinë tuaj letrare?

Largimi im drejt një bote tjetër ishte fatale për mua, sepse unë gjithmonë kam qenë atdhedashës i devotshëm.

 Braktisja e atdheut tim dhe malli për të kanë qenë një frymëzim i jashtëzakonshëm për mua. Dhe jo pa qëllim libri e ka titullin “Malli i mërgimtarit”.

Për librin e parë “Pasqyra e shpirtit tim”, çfarë keni dashur të pasqyroni në këtë vëllim?

Në këtë vëllim të parë kam shpalosur gjithçka ka ndjerë shpirti im. Kam pasqyruar çdo ndjesi shpirtërore – mallin, ankthin, çdo brengë të shpirtit. Ndjenja shpirtërore ka qenë pasqyra që ka reflektuar gjithçka.

Si ndiheni që këtë vit do të jeni pjesë e Panairit të Librit?

Është një ndjesi e jashtëzakonshme për mua. Si një poet i ri në karrierë, është një vlerë e shtuar dhe një privilegj për t’u njohur edhe me shkrimtarë të tjerë.

Për librin më të ri “Malli i mërgimtarit”, çfarë ju frymëzoi ta shkruani?

Titulli “Malli i mërgimtarit” është vërtet malli që unë kam ndjerë ndër vite si mërgimtar i hershëm. Frymëzim është nostalgjia, braktisja dhe largimi masiv i shqiptarëve nga vendi ynë. Pa dashur të hyj në politikë, duhet thënë se keqpërdorimi i politikës është faktori kryesor i largimit të shqiptarëve.

Çfarë do të gjejë lexuesi tek ky libër?

Lexuesit do të gjejnë realitetin jetësor të shqiptarëve dhe çdo realitet të hidhur që kemi kaluar dekadat e fundit. Libri trajton edhe historinë tonë kombëtare, me poezi kushtuar figurave si Skënderbeu, Nënë Tereza, Adem Jashari, Isa Boletini dhe shumë të tjerë.

Sa poezi përmban libri dhe cilat janë temat kryesore?

Libri ka rreth 170 poezi. Temat më të rëndësishme janë mërgimi, dashuria për vendin, emigrimi masiv, dashuria për nënën dhe dashuria si vlerë njerëzore.

A keni një poezi të preferuar që mendoni se përfaqëson më së miri shpirtin e krijimtarisë suaj?

Po, njëra prej tyre është “Veç dy fjalë”:

Veç dy fjalë po du me i than

Që për jetë të mbahen n’letër

Kush nuk vdes për vatan

Nuk mund vdes për asgjë tjetër.

Në poezitë tuaja flisni shpesh për shpirtin dhe mallin – mendoni se letërsia ka fuqinë të shërojë plagë shpirtërore?

Letërsia ka peshë dhe ndikim shumë të madh në shoqëri, por fatkeqësisht kohët e fundit nuk vlerësohet sa duhet. Shkrimi dhe arti në përgjithësi janë lënë pas dore.

Si arrin poezia të lidh një autor që jeton larg atdheut me lexuesin në Shqipëri?

Pasioni për të shkruar dhe për të ruajtur vlera që shpesh lihen në harresë është ura që i lidh lexuesit me poezinë time, edhe pse jetoj larg.

Kush janë poetët ose shkrimtarët që ju kanë frymëzuar më shumë?

Janë shumë, por po përmend disa: Dritëro Agolli, Ali Asllani, Visar Zhiti, Agim Doçi.

Çfarë mesazhi dëshironi t’u jepni lexuesve shqiptarë në Panairin e Librit?

Të lexojnë më shumë libra dhe më pak lajme politike. Në libra do të gjejnë veten e tyre dhe realitetin, jo propagandën e helmuar.

Si e shikoni marrëdhënien mes një autori të ri dhe lexuesit shqiptar?

Marrëdhënia duhet të ndërtohet mbi vërtetësinë. Shkrimet e mia janë një pasqyrë e realitetit shqiptar, sepse nëse njeriu nuk e di nga ka ardhur, nuk e di as ku shkon.

Çfarë prisni nga Panairi i Librit këtë vit?

Shpresat janë të mëdha. Le t’ia lëmë kohës të tregojë. Uroj që secili të marrë atë që meriton.

Një thirrje për mbyllje?

Ju bëj thirrje të gjithë shqiptarëve të lexojnë sa më shumë, sepse leximi është ushqimi më i nevojshëm për të jetuar të shëndetshëm emocionalisht.

Dhe mbi të gjitha, të duam njëri-tjetrin, të dhurojmë dashuri, mirësi dhe njerëzi. Sepse grada më e madhe për njeriun është të jesh njeri.