Kur revolucioni nuk flet për familjen dhe fëmijët! Pesë kërkesa dhe një boshllëk i madh politik

Nga Akil Pano

Protesta si nocion lirie është e drejtë njerëzore. Në demokracitë funksionale protesta qëndron në themel të mbrojtjes së raportit mes njeriut dhe shtetit. 

Gjatë pesë viteve të fundit, kam protestuar më shumë se gjithë vitet e jetës time. Të Hënën me

Koalicionin Shqiptar Pro Familjes dhe Jetës protestuam në Sheshin Skënderbej e më pas përpara Ministrisë së Shëndetësisë.

Absolutisht jam në mbështetje të protestave  kur ato legjitimohen nga qëllimi i drejtë dhe motivet e mira.

Mbrëmë dëgjova 5 kërkesat e protestuesve para kryeministrisë, I bëri publike dhe media.

Me të parën jam totalisht dakord. Dhe me katër kërkesat e tjera jam dakord. Veçse katër kërkesat pas kërkesës së parë, paraqesin një paradoks:

Tek kerkesa e parë kërkohet dorëheqja e qeverisë, tek kërkesat e tjera ‘hyet’ në bisedime me qeverinë për shfuqizimin e tyre.

Protestuesit mbrëmë kërkuan:

1- Dorëheqjen e qeverise,

2- Shfuqizimin e

statusit dhe kuadrit ligjor per investitoret strategjikë,

3- Anulimin e "Paketës së

Maleve".

4- Tërheqjen e ndryshimeve n Ligjin për Zonat e Mbrojtura

5- Terheqjen e ndryshimeve në Ligjin për Trashëgiminë

Kulturore.

Çfarë nuk dëgjova mbrëmë të formulohej thjesht dhe qartë nga perfaqësuesi  i grupit/grupeve, i cili lexoi ne publik pesë kërkesat?

Nuk dëgjova asgjë për Kastrimin Kimik-Biologjik të fëmijëve  13.5-18 vjeç dhe ndërhyrjet kirurgjikale për ndryshimin e gjinisë. Urdhërimet I Ministrisë së Antishëndetit drejtuar QSUT.

Nuk dëgjova asgjë për Ligjin për Barazinë gjinore;

Asgjë për ndryshimin e kurrikulave shkollore të fëmijëve tanë që këtë vjeshtë në shkolla do t’u mësohet ideologji gjinore.

Nuk dëgjova asgjë për shpopullimin dhe ripopullimin e Shqipërisë me të huaj.

Deri këtu, nuk dëgjova asnjë tezë te djathtë konservatore.

Në vijim, nuk dëgjova asgjë për fermerët, ushqimin, ndotjen e ajrit dhe betonizimin pa fre të kryeqytetit. Asgjë për ekonominë, investimet, shtetin e vogël, solidaritetin social dhe pensionet!

 Asgjë për mbrojtjen e gjuhës, unitetit kombëtar, figurat historike.

Shumë gjëra me rëndësi nuk dëgjova, asgjë për fëmijët, familjen, njeriun.

Çfarë do të prodhojë përmbysja, revolucioni, burgosja e liderëve politikë, nëse përtej kërkesës për dorëheqje të qeverisë, mungojnë tezat politike për ruajtjen dhe ndërtimin e shtetit?

Çfarë do të prodhojë revolucioni, nëse njeriu dhe familja reduktohen në asgjë? Ç’farë vlere ka dheu pa fëmijët? Toka pa familjen? Liria pa vlerat? Shqipëria pa Shqiptarët?

Ndaj, një këshillë miqësinë dhe miredashëse:

ose deduktoni kërkesat në një dhe një të vetme që është kërkesa e parë:

Doreheqja e qeverisë (me një shtesë) krijimin e një qeverie teknike!

Ose zgjeroni listën e kërkesave legjitime të shqiptarëve dhe renditini ato sipas prioriteteve.