Si Vietnami komunist po fiton ‘luftën’ ndaj koronavirusit

Një fqinj me popullsi të dendur i Kinës, Vietnami ka një sistem të dobët të kujdesit shëndetësor dhe një buxhet të ulët për luftimin e koronavirusit. Pra, si ka arritur ta mbajë shkalllën e infektimit të COVID-19 aq të ulët? Ndërsa pandemia e koronavirusit “tërbohet” në vendet e pasura Evropiane, më shume se 10.000 kilometra larg nga Kina ku filloi shpërthimit, Vietmani duket i kursyer.

Vetëm në Gjermani, numrat më të fundit nga Organizata Botërore e Shëndetit (OBSH) tregojnë se më shumë se 30,000 njerëz janë infektuar me COVID-19, duke rezultuar në 149 vdekje. Vietnami, i cili ndan një kufi 1,100 kilometër të gjatë me Kinën, megjithatë, ka raportuar vetëm 134 infeksione dhe asnjë viktimë që nga fillimi i shpërthimit në janar.

Edhe nëse i konsiderojmë këto numra me një doze të lartë kujdesi, një gjë është e qartë: Vietnami ka bërë një punë të mirë deri më tani në luftimin e koronavirusit.

Gjatë festimeve të Vitit të Ri, qeveria e Vietnamit tha se po “shpallte luftë” ndaj koronavirusit, megjithëse shpërthimi në atë kohë ishte i kufizuar ende në Kinë. Kryeministri Nguyen Xuan Phuc tha gjatë një takimi të Partisë Komuniste në pushtet të Vietnamit se nuk do të kalonte shumë kohë para se koronavirusi të arrinte në vend. “Luftimi i kësaj epidemie, do të thotë të luftosh armikun”, tha Phuc.

Mobilizimi në të gjitha frontet

Vietnami nuk ka aftësinë për të ndërmarrë një luftë të stilit të Koresë së Jugut kundër koronavirusit, i cili deri më tani ka përfshirë kryerjen e 350,000 testeve. Sistemi mjekësor i vendit është gjithashtu i kufizuar. Nguyen Thanh Phong, kryetari i komunës Ho Chi Minh City, një metropol me 8 milion njerëz, tha se spitalet e qytetit kanë gjithsej 900 shtretër të kujdesit intensiv. Një epidemi në qytet do ta mposhtte lehtësisht këtë aftësi.

Për të fituar luftën ndaj koronavirusit, Vietnami vendosi politika të rrepta karantine dhe kreu gjurmimin e plotë të të gjithë personave që ranë në kontakt me virusin. Këto masa u zbatuan shumë më herët gjatë epidemisë sesa në Kinë.

Për shembull, më 12 shkurt, Vietnami vendosi një qytet të tërë prej 10,000 mijë persona afër Hanoi, në karantinë për tre javë. Në këtë kohë, kishte vetëm 10 raste të konfirmuara COVID-19 në të gjithë vendin. Autoritetet gjithashtu dokumentuan gjerësisht dhe përpikmisht këdo që mund të binte në kontakt me virusin.

Vendet perëndimore si Gjermania dokumentuan vetëm ata të infektuar dhe kontaktet e tyre të drejtpërdrejta. Vietnami gjithashtu mbajti gjurmët e niveleve të kontaktit të dytë, të tretë dhe të katërt me personat e infektuar. Të gjithë këta njerëz u vendosën nën nivele të rrepta të lëvizjes dhe kufizimeve të kontaktit. Të gjitha shkollat ​​dhe universitetet gjithashtu janë mbyllur që nga fillimi i shkurtit.

Puna e sigurimit të shtetit në Vietnam

Në vend që të varet nga mjekësia dhe teknologjia për të parandaluar një shpërthim koronavirusit, aparati tashmë i fuqishëm i sigurimit të shtetit të Vietnamit ka aplikuar një sistem të gjerë të mbikëqyrjes publike. Zyrtarët e Sigurisë ose spiunët e Partisë Komuniste mund të gjenden në çdo rrugë dhe kryqëzim në çdo lagje dhe në çdo fshat.

Por ata që e vuajnë këtë janë ata që janë të sëmurë me COVID-19. Ata janë të “mbytur” në komunitetin e tyre dhe në mediat sociale. Një grua, çështja e së cilës u bë publike në Vietnam, solli virusin me vete në Hanoi pasi udhëtoi në Evropë. Ajo u fye gjerësisht në mediat sociale për injorimin e udhëzimeve si regjistrimi tek autoritetet dhe qëndrimi në karantinë.

Ajo ishte gjithashtu një rast i veçantë, sepse kur ajo mbërriti, 16 personat e parë të infektuar me COVID-19 në Vietnam ishin rikuperuar. Ajo u konsiderua si personi që e riktheu virusin. Ky lloj “demonizimi” për ata që sëmuren krijon një presion të jashtëzakonshëm shoqëror për t’iu nënshtruar rregulloreve qeveritare.

Retorika e luftës

Vietnami po aplikon gjithashtu një lloj retorike lufte në luftën e tij kundër koronavirusit. Kryeministri ka thënë: “çdo biznes, çdo qytetar, çdo zonë banimi duhet të jetë një kala për të parandaluar epideminë”. Kjo ka goditur nervin te shumë vietnamezë, të cilët janë krenarë për aftësinë e tyre për të qëndruar së bashku në një krizë dhe të durojnë vështirësi.

Media e kontrolluar nga shteti ka filluar gjithashtu një fushatë masive informacioni. Ministria e Shëndetësisë madje sponsorizoi një këngë në YouTube për larjen e duhur të duarve që është bërë virale.

Duke ndjekur rregullat

Megjithëse nuk ka studime për ta vërtetuar atë, gjendja shpirtërore në mediat sociale dhe bisedat me vietnamezët tregojnë se shumica e publikut pajtohen me masat e qeverisë.

Nuk janë të paktë njerëzit që shqetësohen nga fakti që ky sukses i jep një avantazh politik qeverisë të partisë komuniste të Vietnamit, e cila akuzohet për shkelje të të drejtave civile. Njerëzit gjithashtu po pranojnë kontroll më të rreptë të mediave.

Kostot ekonomike të parashikuara, të cilat do të godasin fort Vietnamin pavarësisht numrave të ulët të rasteve, gjithashtu janë pranuar gjerësisht nga popullata.

Sipas shifrave të qeverisë, 3,000 biznese janë mbyllur në dy muajt e parë të vitit 2020. Sipërmbarrje të mëdha si Grupi Vin kanë mbyllur dhjetëra hotele dhe vendpushime për shkak të rënies së turizmit, duke u kushtuar punonjësve punën e tyre.

Për të lehtësuar barrën, qeveria e Vietnamit ka vënë në dispozicion 1.1 miliardë dollarë në dispozicion për të pompuar likuiditetin në ekonomi. Sidoqoftë, zyrtarët e financave presin që të ardhurat nga taksat të thahen për shkak të krizës. Qeveria po kërkon gjithashtu dhurime vullnetare – dhe njerëzit po japin atë që munden sepse besojnë në qeverinë e tyre gjatë kësaj krize dhe në luftën kundër koronavirusit. /DW/