Intervista e mbesës së Trump/ Kur im atë vdiq i braktisur, Donaldi shkoi në kinema. Është i paaftë

Në një intervistë për DER SPIEGEL, Mary Trump, mbesa e Presidentit amerikan, flet për historinë therëse të familjes, gjyshin e pamshirëshëm dhe çfarë do të thotë për Amerikën nëse Donald Trump zgjidhet sërish.

Foto: TASOS KATOPODIS/GETTY; MARY TRUMP/TWITTER

Mary Lea Trump, 55 vjeç, është mbesa e vetme e Donald Trump. Babai i saj, Fred Trump Jr., i cili vdiq në 1981, ishte vëllai i tij më i madh. Libri i saj i fundit Too Much and Never Enough: How My Family Created the World’s Most Dangerous Man shkaktoi tronditje në ShBA, theu rekordet e shitjeve dhe mbetet në vendin e parë jo-fiksion në listën e bestseller të New York Times.

DER SPIEGEL: Zonja Trump, ju shkruani që xhaxhai juaj është njeriu më i rrezikshëm në botë. Çfarë kuptoni me këtë?

Trump: Kombinimi i patologjive dhe pozicionit të tij është jashtëzakonisht i rrezikshëm. Në njëfarë kuptimi, ju mund të thoni se çdo amerikan në pozicionin e tij është potencialisht personi më i rrezikshëm në planet. Por xhaxhai im qartësisht nuk e ka  aftësinë intelektuale apo kontrollin e impulseve për t’u besuar.

DER SPIEGEL: Çfarë ju shkoi në mendje kur u zgjodh në vitin 2016?

Trump: U ndjeva e rrënuar. Në një mënyrë vërtet të çuditshme, e mora personalisht. Unë dikur isha vërtet krenare për emrin e familjes time sepse thjesht kishte një tingëllim të vetin (cool). Ishte e vështirë të dëgjoja emrin tim duke ju referuar vazhdimisht dikujt që po bënte të gjitha këto gjëra të tmerrshme. Më dukej si të isha nën sulm.

DER SPIEGEL: Si ishte të rritesh si Trump?

Trump: Ishte krejt normale sepse nuk kishim perspektivë nga jashtë. Unë thjesht shkoja në shtëpinë e gjyshërve gjatë fundjavave dhe kaloja kohën.

DER SPIEGEL: Stërgjyshi juaj, Friedrich Trump, lindi në Kallstadt, në shtetin e sotëm gjerman të Rhineland-Palatinate. Ai vdiq në New York City gjatë pandemisë së gripit të vitit 1918. A u diskutua ndonjëherë vdekja e tij apo trashëgimia gjermane e familjes suaj kur ishit më e re?

Trump: Gjyshi im kurrë nuk foli për babanë e tij. Unë nuk mendoj se ai është shqetësuar veçanërisht nga vdekja e tij. Gjyshi im ishte amerikan i brezit të parë. Ishte asimilim total, i pa kapur fare te krenara për vendin e origjinës. Dhe Donaldi gjithashtu nuk e tha kurrë se ishte gjerman, sepse ata bënin shumë biznes me hebrejtë. Me sa duket, ata nuk e kuptuan që njerëzit mund ta bëjnë dallimin midis të pasurit të një trashëgimie gjermane dhe të qenit nazist.

DER SPIEGEL: Babai juaj, Fred Jr, duhej të trashëgonte biznesin e pasurive të patundshme të familjes. Në të kundërt, gjyshi juaj përcaktoi Donaldin si trashëgimtar të tij dhe vuri në lëvizje një seri ngjarjesh që na kanë çuar atje ku jemi sot. Si ishte gjyshi juaj?

Trump: Nuk kishte asnjë lidhje emocionale ose dashuri midis gjyshit tim dhe fëmijëve të tij. Ai nuk kishte ndjenja të vërteta njerëzore. Më thelbësore, ai i pa njerëzit si zgjatime të vetvetes që duhen përdorur për qëllimet e tij. Nëse dështonit ta përmbushnit atë qëllim, do të përjashtoheshit, siç i ndodhi tim eti. Në familjen time mund të kishte vetëm një fitues. Me kalimin e kohës, u bë shumë e qartë se nuk do të ishte babai im Fredi. Kështu që Donaldi bëri gjithçka për t’u siguruar që fituesi do të ishte ai. Pavarësisht se mbi kë i duhej të shkelte.

DER SPIEGEL: Në vend që të futej në biznesin familjar, babai juaj u bë pilot. Cili ishte reagimi i gjyshit tuaj?

Trump: Babai im poshtërohej pothuajse çdo ditë. Ai ishte një pilot profesionist në kohën kur sapo lindte aviacioni modern, por gjyshi im i thoshte se nuk ishte më shumë se një shofer i glorifikuar autobusi. Babai im ishte i paaftë për të qenë lloji i djalit që gjyshi im donte që ai të ishte. Gjyshi im ishte i gatshëm të bënte gjithçka që duhej për të çuar përpara axhendën e tij. Kur më në fund isha në gjendje të kuptoja atë që shihja, thjesht duke qenë e rritur tashmë dhe nga trajnimi si psikiatre, kuptova se gjyshi ishte një sociopat. Jam plotësisht e qetë kur e them këtë. Unë nuk po tregohem hiperbolike, e them këtë në kuptim klinik.

DER SPIEGEL: Babai juaj u bë alkoolist. Si veproi familja juaj?

Trump: Kur alkoolizmi nuk kuptohet si një sëmundje me përbërës të fortë gjenetik, por trajtohet si një dështim moral, i sëmuri nuk do të jetë në gjendje të rikuperohet nëse nuk ka ndihmë nga jashtë, gjë që nuk ka ndodhur me babanë tim. Donaldi, i cili ishte shtatë vjet e gjysmë më i ri, ishte dëshmitar i abuzimit dhe zhbërjes së babait tim dhe pati përfitimin të shihte çfarë nuk duhej bërë dhe çfarë nuk duhet të ishte.

DER Spiegel: Donaldi imitoi babanë e tij?

Trump: Ngjashmëritë e karakterit midis tij dhe gjyshit tim nuk shkojnë aq thellë sa mund të duket. Gjyshi im ishte person shumë kompetent. Ai ishte biznesmen i suksesshëm. Donaldi nuk është asnjëra prej këtyre. Ai nuk është kompetent dhe nuk ka qenë kurrë i mirë në biznes. Sidoqoftë, gjyshi im e nuhati talanetin e Donaldit me median. Ai gjithashtu e pa Donaldin si dikush që ishte plotësisht i gatshëm të bëjë gjithçka që duhej për të fituar, çfarëdo që kjo do të thoshte në universin e tyre. Bëje marrëveshjen, hidhja dikujt, gënje, mashtro, vidh.

DER SPIEGEL: A nuk kishte ndonjë ndikim të moderuar? Gjyshja juaj…

Trump: Kjo është një nga gjërat interesante në lidhje me këtë histori. Nuk kishte asnjë ndikim të moderuar. Si fëmijë, Donaldi ishte braktisur nga nëna e tij, gjyshja ime. Nuk ishte faji i saj. Ajo ishte shumë e sëmurë dhe mungoi në një pikë zhvillimi jashtëzakonisht të rëndësishme në jetën e tij. Që nga ajo kohë, Donaldi përjetoi vetminë shkatërruese, terrorin. Lidhja e tij e vetme reale njerëzore u hoq prej tij. Ishte thjesht shkatërruese nga pikëpamja e karakterit. Ndërsa gjyshi im e kishte shtyrë babanë tim të ishte më i miri, vrasësi, djali i ashpër, fituesi, Donaldi e çoi këtë një hap më tej. Jo vetëm që ai do të ishte më i miri, ai kurrë nuk do të ishte gabim, sepse kjo ishte diçka që nuk duhej pranonuar kurrë. Asnjëherë nuk kërkohet falje.

DER SPIEGEL: A kështu është ngjizur miti i Trump?

Trump: Donaldi duhej të gjente një mënyrë për të mbijetuar, dhe e them këtë literalisht. Eshtë mahnitëse të shohësh se sa njerëz dhe entitete të ndryshme ishin të gatshëm të merrnin përsipër projektin e gjyshit tim për të gjallëruar dhe shpënë përpara këtë njeri që nuk kishte asgjë për t’u rekomanduar, duke filluar me median në fund të viteve 1970 dhe ’80 dhe më pas bankat, dhe pastaj Mark Burnett (krijuesi i “The Apprentice”), dhe më pas Partia Republikane.

DER SPIEGEL: A e kuptoi gjyshi juaj atë që po vinte në lëvizje?

Trump: Nuk mendoj se gjyshi im e kuptoi menjëherë se sa i keq do të ishte Donaldi. Kjo ndoshta deri në Atlantic City kur edhe gjyshi im nuk mund të mohonte më se çfarë fatkeqësie ishte  Donaldi në botën e biznesit.

DER SPIEGEL: Ju po i referoheni rastit kur ai çoi disa kazino në Atlantic City në falimentim.

Trump: Donaldi nuk dukej se e kuptonte sesi funksionojnë kazinotë. Në vend që të operonte një kazino që mund të kishte qenë jashtëzakonisht e suksesshmë, ai kishte tre, të cilat hanin fitimet e njëra-tjetrës. Dhe ai po i menaxhonte aq dobët. Shumë shpejt pasi u hap kazinoja e tij e tretë, Taj Mahal, ai ishte në telashe të mëdha. Gjyshi im dërgoi një shofer në Atlantic City me një çek të certifikuar për 3,35 milion dollarë për të blerë fisha dhe t’i merrte me vete. Kjo ishte e paligjshme, sepse ishte një kredi e paregjistruar. Gjyshi im në fakt pagoi një gjobë për këtë. Por disa ditë pas kësaj, ai e bëri përsëri.

DER SPIEGEL: Por ai e la babanë tuaj të vdiste i varfër dhe i vetëm. Si ndodhi kjo?

Trump: Gjyshi im nuk duronte as kujtimin e ekzistencës së babait tim dhe çfarë dështimi ishte ai në këndvështrimin e tij. Pasi babai im humbi punën si pilot, ai e futi në një ekuipazh mirëmbajtjeje në Trump Management, që ishte një perandori me vlerë qindra e qindra miliona dollar, që babai im duhej të merrte përsipër. Por ai e futi atë në një skuadër mirëmbajtjeje me një grup burrash që lëviznin me një kamion. Nuk ka asgjë të keqe me këtë punë në vetvete, por duke pasur parasysh simbolikën e jashtëzakonshme, ishte një nga egërsitë më të mëdha, por jo e fundit. Kur babai im ishte 39 vjeç, u sëmur shumë dhe duhej të bënte një operacion në zemër. Eventualisht ai u rëndua dhe u dobësua. Gjyshi im kishte shumë lidhje me spitalet lokale. Spitali Xhamajka në fakt kishte pagëzuar një pavion në emrin e gjyshes, sepse ata kishin dhuruar miliona dollarë. Por babai im përfundoi në një spital të zakonshëm në Queens, ku vdiq. Dhe askush nuk ishte me të.

DER SPIEGEL: As vëllai i tij?

Trump: Donald dhe motra e tij Elizabeth shkuan në kinema.

DER SPIEGEL: Trump ka shprehur keqardhje për trysninë ndaj babait tuaj, por jo për atë se e braktisi në shtratin e vdekjes.

Trump: Unë nuk mendoj se kishte rëndësi për të që vëllai i vdiq i vetëm. Shikoni se çfarë po ndodh në këtë vend tani. Njerëzit po vdesin vetëm për shkak të dështimit në udhëheqje të Donaldit.

DER SPIEGEL: Ku ishte Donald Trump në karrierën e tij pasi babai juaj u sëmur?

Trump: Ai po punonte në Kullën Trump, ose duhet të them, ai po përfitonte nga paratë, fuqia dhe lidhjet e gjyshit tim, për ta përfunduar Kullën Trump. Donaldi gjithmonë dukej tepër i pasur, por deri atëherë, gjithçka financohej nga gjyshi im.

DER SPIEGEL: A nuk ka xhaxhai juaj ndonjë cilësi?

Trump: Shumë kohë më parë, ai kishte disa impulse drejt mirësisë. Por ideja e mirësisë ishte bërë aq e çoroditur saqë ai as nuk di ta bëjë si duhet.

DER Spiegel: A shkonte në kishë? Shumë Ungjillorë e duan.

Trump: Ai nuk ka impulse fetare. Dhe nuk është ky problemi. Problemi është hipokrizia. Problemi është gatishmëria e tij për të përdorur besimet e njerëzve të tjerë për t’i bindur ata se ai ka interesat e tyre në zemër. Eshtë si një kult.

DER SPIEGEL: Ju keni një PhD në psikologjinë klinike. Cili është vlerësimi juaj profesional për xhaxhain tuaj?

Trump: Ishte e rëndësishme për mua të mos e diagnostikoja direkt në librin tim. Unë doja t’u jepja njerëzve njohuri për të kuptuar se çfarë po ndodhte. Për t’u dhënë atyre mjete për të kuptuar sjelljen e tij. Shumë njerëz kanë paraqitur këto diagnoza përfundimtare – çrregullim narcisist të personalitetit, narcizëm malinj, etj., Por edhe ne duhet të marrim në konsideratë gjëra të tjera jashtë çrregullimeve të personalitetit, si çrregullimi i gjumit dhe paaftësia në të nxënë.

DER SPIEGEL: Paaftësi në të nxënë?

Trump: Ai duket se ka një proces shumë të vështirë për përpunimin e informacionit. Eshtë shumë e mundur që ai të ketë një çrregullim të të mësuarit kur ishte fëmijë që nuk u diagnostikua kurrë dhe prandaj nuk adresohej si duhet.

DER SPIEGEL: Në librin tuaj e quani racist, por nuk ofroni prova të caktuara. A e keni dëgjuar ndonjëherë atë, ose ndonjë anëtar tjetër të familjes, të thonë ndonjë gjë raciste ndërsa rriteshit?

Trump: Po. Nuk po sugjeroj që familja ime ishte veçanërisht më raciste ose antisemite sesa njerëzit e tjerë në New York City, në vitet 1940 dhe ‘50. Përdorimi i fjalës zezak dhe fjalëve antisemite ishte vetëm një pjesë e mënyrës së gjërave. Sfondi.

DER SPIEGEL: Ju ia mbajtët secret familjes marrëdhënien me një grua tjetër. Pse?

Trump: Familja ime ishte spektakolarisht jokureshtare për jetën time personale. Në shtëpinë time, homofobia nuk ishte diçka për të cilën flitej sepse njerëzit nuk flisnin vërtet për homoseksualitetin. Nuk kishte asnjë provë të drejtpërdrejtë që familja ime ishte homofobike. Vetëm gjyshja ime bëri një koment vërtet zhgënjyes për Elton John, duke e quajtur atë një “pederast të vogël”.

DER SPIEGEL: New York Times zbuloi se në vitin 2018 Trump ju përjashtoi nga trashëgimia.

Trump: E dija se diçka nuk ishte në rregull. Por nuk e dija se çfarë. Thjesht ishte e pamundur që pasuria e gjyshit tim të vlente vetëm 30 milion dollarë kur ai vdiq. Times zbuloi se vlente më shumë se 970 milion dollarë. Ishte vërtet shkatërruese të zbulosh që hallat dhe xhaxhallarët e mi, të cilët u bënë kujdestarët e pasurisë sime pasi babai im vdiq kur isha 16 vjeç, po përdornin fuqinë e tyre për të dalë pa lagur nga mashtrimi ndaj meje.

DER SPIEGEL: Kjo nuk është korrigjuar?

Trump: Gjatë gjithë jetës për Donaldin, asgjë nuk është kumulative. Një gjë e tmerrshme zëvendëson gjënë e hershme të tmerrshme, dhe në fund të fundit, ai nuk mban përgjegjësi për asgjë. Kjo vazhdon që nga koha kur ishte adoleshent.

DER SPIEGEL: A mendoni se libri juaj do ta bëjë të mbajë përgjegjësi?

Trump: Unë do kisha dashur të flisja para zgjedhjeve të 2016, por nuk do të kishte vlerë. Askush nuk do të më dëgjonte. Ai bënte ç’të donte dhe dilte pa lagur. Askush nuk ka qenë kurrë i gatshëm të flasë për këtë. Padyshim, askush i afërt me të dhe familjen.

DER Spiegel: Pse tani?

Trump: Doja që votuesit të shmangnin atë që ndodhi në vitin 2016. Unë nuk dua që dikush të shkojë në votime këtë nëntor duke pretenduar se nuk e kupton se çfarë po ndodh.

DER SPIEGEL: Ju shkruani që nëse Trump merr një mandat të dytë, do të ishte “fundi i demokracisë amerikane”.

Trump: Jemi dobësuar kaq shumë nga paaftësia dhe mbështetësit e tij. Jemi në buzë të greminës. Eshtë e tmerrshme. Fatkeqësisht, kjo nuk është më as hiperbolë.

DER SPIEGEL: Disa kritikë ju akuzojnë se po përfitoni nga emri i familjes. Xhaxhai juaj ju quajti  “mbesa që shihet rrallë”, duke pretenduar se nuk kishte marrëdhënie me ju kur ishit e re. A është e vërtetë?

Trump: Kjo nuk është plotësisht e vërtetë. Unë nuk isha një i huaj i rastësishëm.

DER SPIEGEL: Sapo të bëhet përsëri e mundur ideja e një turi libri, a do të udhëtonit për në Gjermani, vendin e të parëve tuaj?

Trump: Do të ishte mirë të vizitoja disa vende të rinisë. Kam studiuar në Tübingen për një semestër. E dua Munihun. Shpresojmë që vitin e ardhshëm amerikanët nuk do të jenë më persona non grata.

  • Përktheu: Politiko.al