Për burrat që dështojnë dhe janë burra po njësoj

Kur lexova se sot është 'Dita Ndërkombëtare e Burrave', nuk e di perse mendja më shkoi menjëherë tek Denzel Washington dhe personazhi i tij Johnny Q.

Një personazh në një film që kujtoj se e tronditi fort zemrën time prej fëmije. Johnny Q mori peng (tekstualisht) gjysmën e spitalit, për t'i detyruar ta operonin në mënyre qe t'i hiqnin (vërtete) zemrën dhe kështu të bëhej dhuruesi i të birit, i cili kishte nevojë për një zemër të re për të mbijetuar.

Menjëherë pasi mu kujtua e gjithë kjo histori hollywood-iane, u ndjeva në gabim, më pas në faj, e më pas vërtetë keq. Përse Dita Ndërkombëtare e Burrave në kokën time duhej të ishte me patjetër elegji për burrin e sakrificës dhe vetëmohimit?!

Përgjatë viteve jam përpjekur të rris sa më shumë feminizmin brenda meje dhe për këtë shkak besoj me zemër se gruaja nuk mund të jetë më dhe nuk duhet të jetë më në mënyrë absolute ajo që bën sakrificën, dhe kryen aktet vetëmohuese as në familje e as në shoqëri. Por burrat, përse duhet ta bëjnë? A nuk janë burrat të përbëre nga mish e gjak në dimensione njerëzore e frikëra e komplekse në dimensione të tjera? Po - dhe për ketë, duhet të qetësohemi dhe ne!

Duhet të qetësohemi me pretendimet ndaj tyre. Burri nuk mund të jete gjithmonë gjahtar! As për tavolinën e bukës dhe as për shtratin e dashurisë. E them ketë pikërisht për faktin se ne si shoqëri kemi aq probleme me ndarjen gjinore të detyrave, aq gabim në këto koncepte sa dhe harrojmë që të dyja gjinitë, si burrat dhe si gratë kanë barriera të rënda për të përballuar tërë kohën.

Ne burrat e papunë nuk i falim! Ndërsa nusja mund të jetë e papunë në shtëpi. Burri të del për Zot! Nëse jo, nuk është burrë. Ne kemi shpikur fjalën kollovar! Burri nuk mund të jetojë në shtëpinë gruas pikërisht sepse mban testikuj.

Ne si shoqëri, burrave qëkur janë 5 u themi; burrat nuk qajnë, mos u sill si vajzë! A thua burrat nuk kanë ndjenja! Dhe në paçin, duhet të jenë mjeshtër të mbinatyrshëm të shtypjes dhe asgjësimit të tyre.

Në sa skanera e filtra kalojnë burrat për të qene miqtë e mire. Dhëndurët idealë. Bashkëshortet e ëndrrave. Sa trysni për të patur suksesin, paranë, pushtetin! Sa presion kanë burrat tek ne për të marrë gjakun! Sa dhunë u ushtrohet burrave që në vegjëli, në mënyrë që një ditë të bëhen burra (ndodh)! Sa e lodhshme është shpesh të jesh burrë!

Ka ardhur vërtetë koha që koncepti i burrërisë të marrë forma shumë herë më njerëzore dhe më pranë logjikës së pritshmërite për ta, apo edhe për gratë, gjenden të shkruara në natyrë.

Ka ardhur koha për transformime radikale mbi rolet në tavolinën e bukës dhe shtratin e dashurisë! Patriarkati dhe matriarkati, janë koncepte të krijuara për të ruajtur ekuilibra ekonomik dhe politik larg harmonisë sociale dhe larg idesë se burri i ri është pikërisht njeriu i ri dhe gruaja e re është pikërisht njeriu i ri!

Njeriu i ri ka të drejtë të dështojë. Të vuajë. Të mos ja dalë. Të mos ketë sukses. Të mos pranojë. Të mos dëshirojë. Të mos jetë pre pretendimesh. Qëllimesh në vetvete. Të mos instrumentalizohet as mendja dhe as zemra e tyre. Njeriu i ri ka të drejtë të jetë njeri, shume here me pare dhe shume here mbi faktin sa ka lindur grua, apo burrë.

Gëzuar Ditën Ndërkombëtare të Burrave, burrave që edhe nëse nuk janë Johnny Q, i duam po njësoj.