The "too big to fail" sculpture park in Brünig near the Naturfreundehaus

The art and culture institutes of the relevant systems can jeopardize entire popular cultures in the event of a disordered failure and are therefore considered "too big to fail".

To show and demonstrate that art is important to the system and that it cannot simply be played with, die Diebe, Bujar Berisha, Shuk Orani and Lili Vanilly are creating a sculpture park. While the architectural design will be realized by the architect Ardiana Orani. The first sculptures are expected in early 2022. The initial hit has been made and preparations have already begun. Wood, stones, metals and other materials are available.

Wood will be carved, wood and iron drilled, hammers used, etc. No discipline should be hindered. We are never complete, because only in a constant renewal is stability ensured and so is the future. So we are always open to new artists. The park has a lot of space and there are no restrictions on artistic growth, in contrast to the natural resources on our land.

Copernicus was an artist. Had he entered or exited the system, he would never have overturned a system (thrown on board). It was one of the ego - or homocentric - systems, effectively surpassed by the telescope as evidence. Meanwhile, this telescope restricts us again and no longer frees us, hardly anyone dares to get out of it.

Artistët sigurojnë përparimin, përmirësimin ose kapërcimin e një sistemi. Jo vetëm që ata e dokumentojnë atë (Picasso, Guernica, Lufta Civile Spanjolle, përshkrimi i luftës civile në një mënyrë artistike), e grabisin atë (Banksy, Hacker, Marylin Manson), kritikojnë (Dali, Beuyes, Einstein, Chaplin) dhe vendosin tendenca (Marx, The Beatles). Përkundrazi, ata as nuk besojnë në sistem. Ato krijojnë një distancë midis tyre dhe sistemit dhe sistemeve të tij në mënyrë që të reflektojnë dhe kështu të jenë në gjendje të vënë në dyshim.

Kjo është arsyeja pse ata jetojnë në mënyrë të rrezikshme. Sepse ndarja - veçanërisht falë Macchiaveli - dhe sistemit vlerësues ka përparësinë se mund të krijojë hapësirë dhe kohë për ata që zbatojnë sistemin, domethënë sundimtarët, dhe çdo kritikë ndaj tij është një rrezik për fuqinë e tyre: hapësirën dhe kohën.

Kështu, arti dhe artistët nuk janë vetëm sistematikisht të rëndësishëm, por edhe një mekanizëm rregullator; dhe asnjë sistem nuk mbijeton nëse është i mbyllur për botën e jashtme, pra nëse nuk ka mekanizëm rregullator.

Arti është membrana e sistemeve, vazhdimisht në kontakt me botën e jashtme dhe kështu në këmbim për të kuptuar, për të jetuar dhe mbijetuar më mirë. Duke bashkëvepruar jashtë sistemeve, artistët mund të përcaktojnë se, për shembull, sistemi monetar nuk është më i rëndësishëm apo edhe i dëmshëm dhe të zhvillojnë një ide të re.

Arritja e kësaj është gjithashtu e mundur jashtë rrugëve të sistemeve, domethënë pa studiuar ose pa doktoraturë, sepse edukimi sistemik është nga ana tjetër një mekanizëm i të tjerëve për kohën dhe hapësirën time, të cilit duhet t'i shmangem për të qenë. Marrja në pyetje e sistemit harrohet lehtë në arsimin e zakonshëm, megjithëse ky është qëllimi i vërtetë i edukimit: të edukosh veten në mënyrë që të jesh në gjendje të pyesësh - me një dashuri për dijen.

Kështu që ne mund të vendosim vet, nëse duam të jemi mjete apo artistë.

Me këtë në mendje dhe me këtë qëllim, po krijohet parku i skulpturave "too big to fail".

With this awareness that art was and still is systematically important, works must be created to demonstrate and show that art is systematically important. The way of presentation and the approach belongs to the artist. In any case, everyone should ask themselves this question: Why is my job and should be and remain systematically important?

An integral part of the project is the creative development of the location as an architectural element. Architect Ardiana Orani, would break down the angles and spaces of the project as a whole unit, so that the Sculpture Park is in harmony with nature and the objects that surround it.

* Press release from the artistic group "Die Diebe" Bujar Berisha, Shuk Orani, Lili Vanilly

* Translated from German by Bardhec Berisha